Monomorfizm
Spis treści |
Monomorfizm – w teorii kategorii morfizm
mający lewostronną własność skracania w tym sensie, że dla wszystkich morfizmów
zachodzi
[1].
Wielu autorów książek o algebrze abstrakcyjnej i uniwersalnej definiuje monomorfizm jako homomorfizm różnowartościowy (iniektywny). Każdy monomorfizm w ten sposób zdefiniowany jest monomorfizmem w sensie teorii kategorii; mimo wszystko istnieją kategorie, w których się one nie pokrywają. Pojęciem dualnym do monomorfizmu jest epimorfizm.
[edytuj] Związek z odwracalnością
Przekształcenia lewostronnie odwracalne są monomorfizmami: jeśli
jest lewostronną odwrotnością
tzn.
to
jest monomorfizmem, gdyż
Przekształcenia lewostronnie odwracalne nazywa się sekcjami albo koretrakcjami.
Przekształcenie
jest monomorfizmem wtedy i tylko wtedy, gdy przekształcenie indukowane
zdefiniowane dla wszystkich morfizmów
wzorem
jest różnowartościowe dla wszystkich
.
[edytuj] Monomorfizm normalny
Monomorfizm jest normalny, jeśli jest jądrem jakiegoś morfizmu. Jeśli każdy monomorfizm pewnej kategorii jest normalny, to nazywamy ją kategorią normalną[2].
W kategorii Gr każdy monomorfizm można utożsamić z włożeniem homomorficznym jednej grupy w drugą. Monomorfizm ten jest normalny, jeśli obraz grupy wkładanej jest dzielnikiem normalnym tej drugiej. Dlatego kategoria Gr nie jest normalna. Natomiast kategorie Ab i Vect są kategoriami normalnymi.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Zbigniew Semadeni, Antoni Wiweger: Wstęp do teorii kategorii i funktorów. Wyd. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1978, seria: Biblioteka Matematyczna. Tom 45.
- Bucur I., Deleanu A.: Introduction to the Theory of Categories and Functors (tłum. ros.). Москва: Мир, 1972.
- Jiri Adámek, Horst Herrlich, George E. Strecker: Abstract and Concrete Categories (ang.). 2005-01-18. [dostęp 2011-08-26].

