Muzeum Calouste Gulbenkiana
| Muzeum Calouste Gulbenkiana | |
 Pomnik Calouste Gulbenkiana przed budynkiem muzeum |
|
| Państwo |  Portugalia |
| Miejscowość | Lizbona |
| Data założenia | 1969 |
|
Położenie na mapie Lizbony
  Muzeum Calouste Gulbenkiana
|
|
|
Położenie na mapie Portugalii
 Muzeum Calouste Gulbenkiana
|
|
 38°44′16.01″N 9°09′12.74″W / 38.73778, -9.15354Na mapach: 38°44′16.01″N 9°09′12.74″W / 38.73778, -9.15354 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa muzeum | |
Muzeum Calouste Gulbenkiana (port. Museu Calouste Gulbenkian) – muzeum w Lizbonie, posiadające bogate zbiory sztuki antycznej, orientalnej i europejskiej. Zostało stworzone zgodnie z ostatnią wolą zmarłego w 1955 roku Calouste Gulbenkiana w celu publicznego udostępnienia jego wielkiej kolekcji sztuki, której właścicielem po jego śmierci została Fundacja Calouste Gulbenkiana. Muzeum zostało otwarte w 1969 roku. Położone jest w parku, niedaleko od centrum miasta.
Spis treści |
Zbiory [edytuj]
Kolekcja Muzeum Gulbenkiana liczy około 6 tysięcy przedmiotów, z których prezentowanych jest około 1000. Podzielona jest na dwie części. W pierwszej prezentowane jest sztuka egipska, grecka, rzymska, mezopotamska, Bliskiego i Dalekiego Wschodu oraz sztuka ormiańska.
W drugiej części pokazywana jest sztuka europejska od XI do XX wieku, w tym bogate zbiory malarstwa, rzeźby, sztuki zdobniczej, meble, manuskrypty. Gulbenkian kierował się dewizą "tylko najlepsze"[1], dzięki czemu w muzeum można zobaczyć wiele arcydzieł, których tworcami byli m.in.: Domenico Ghirlandaio, Peter Paul Rubens, Rembrandt, Auguste Rodin, Jean Baptiste Carpeaux, Jean-Antoine Houdon, Renoir, Dirk Bouts, Vittore Carpaccio, Giambattista Cima da Conegliano, Antoon van Dyck, Corot, Degas, Jean-Marc Nattier, George W. Romney, Stefan Lochner, Maurice Quentin de La Tour, Édouard Manet, Henri Fantin-Latour, Claude Monet, Jean-François Millet, Edward Burne-Jones, Thomas Gainsborough, William Turner, Jean-Honoré Fragonard, Giovanni Battista Moroni, Frans Hals, Ruisdael, Francois Boucher, Nicolas de Largillière, Andrea della Robbia, Pisanello, Jean-Baptiste Pigalle, Antonio Rossellino, André-Charles Boulle, Charles Cressent, Jean-Francois Oeben, Jean Henri Riesener, Charles Spire, Jean Deforges, François-Thomas Germain i wielu innych.
W Muzeum Gulbenkiana znajduje się również znacząca kolekcja prac Rene Lalique'a, z którym Calouste Gulbenkian przyjaźnił się przez wiele lat[2].
Ważniejsze dzieła [edytuj]
-
Dirk Bouts, Zwiastowanie (około 1465-1470)
-
Figura św. Marcina (1531)
-
Peter Paul Rubens, Portret Heleny Fourment (1630-1632)
-
Rembrandt, Portret starego człowieka (1645)
-
Jean-Antoine Houdon, Diana (1780)
-
Francesco Guardi, Święto Wniebowstąpienia na placu św. Marka (2 poł. XVIII wieku)
-
William Turner, Katastrofa Minotaura (1805)
-
Edouard Manet, Chłopiec robiący balony (1867)
-
Pierre-Auguste Renoir, Kobieta czytająca Le Figaro (1872)
-
Edward Burne-Jones, Lustro Wenus (1875)
-
Jean-Baptiste Carpeaux, Amor
-
Rene Lalique, Meduza
.jpg)
Ciekawostki [edytuj]
- Niektóre z obrazów zostały zakupione przez Gulbenkiana od władz sowieckich, w trakcie wyprzedaży część zbiorów Ermitażu w latach 1929-1930, w tym: Zwiastowanie Dirka Boutsa, Portret starego człowieka Rembrandta i Portret Portret Heleny Fourment Rubensa. Ponadto Gulbenkian kupił 39 przedmiotów ze srebra, wykonanych we Francji w XVIII wieku na zamówienie carskiego dwóru oraz rzeźbę Diana Jean-Antoine Houdon[3].
- Budynek Muzeum Gulbenkiana został nagrodzony w 1975 roku Nagrodą Valmora w dziedzinie architektury.
Przypisy
- ↑ K Baetjer, "Only the Best": Masterpieces of the Calouste Gulbenkian Museum, Lisbon, Yale Univeristy Press 2000
- ↑ Maria Fernanda Passos Leite, Rene Lalique at the Calouste Gulbenkian Museum, Lisbon 2008
- ↑ Современная живопись :: Статья :: Коллекционер Калуст Гюльбекян: «Only the Best»
