Mysz leśna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mysz leśna
Apodemus flavicollis[1]
(Melchior, 1834)
Mysz leśna
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd Myomorpha
Nadrodzina Muroidea
Rodzina myszowate
Rodzaj Apodemus
Gatunek mysz leśna
Synonimy
  • A. arianus (Blanford, 1881)[2][3]
  • A. brauneri Martino, 1927[3]
  • A. cellarius (Fischer, 1866)[3]
  • A. dietzi Kahmann, 1964[3]
  • A. erythronotus (Blanford, 1875)[3]
  • A. fennicus (Hilzheimer, 1911)[3]
  • A. geminae Lehmann, 1961[3]
  • A. levantinus Bate, 1942[3]
  • A. princeps (Barrett-Hamilton, 1900)[3]
  • A. samariensis Ognev, 1923[3]
  • A. saturatus Neuhäuser, 1936[3]
  • A. stankovici Martino i Martino, 1937[3]
  • A. tauricus (Pallas, 1811)[3]
  • A. typicus (Barrett-Hamilton, 1900)[3]
  • A. wintoni (Barrett-Hamilton, 1899)[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mysz leśna[4][5] (Apodemus flavicollis) – gatunek gryzonia z rodziny myszowatych[3].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje od Wielkiej Brytanii poprzez większą część kontynentalnej Europy aż do Uralu w Rosji. Stwierdzono tego ssaka również od wschodniej Turcji do zachodniej Armenii, w Iranie i na południe od Syrii, Libanu i Izraela[2].

Środowisko jej występowania to przede wszystkim zarośla lasów mieszanych i liściastych[5], parki i ogrody. Zimą przenosi się do domostw. W górach występuje do 1850 m n.p.m.[2]

Potrafi sprawnie wspinać się na drzewa, osiągając dużą wysokość (powyżej 20 m)[6].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Gryzoń o długości ciała 8–13 cm, ogona 9–12 cm i masie ciała 20–60 g[5]. Mysz leśna jest największą spośród myszy występujących w Polsce. Charakteryzuje się żółtawobrązowym ubarwieniem z białym brzuchem, na szyi jest jaśniejsza, posiada ochrową obrożę. Ma duże oczy i uszy.

Mysz ta aktywna jest o zmierzchu i w nocy. Jest ssakiem mało towarzyskim.

Jest wszystkożerna. W jej pokarmie dominują nasiona, owoce, grzyby, pąki i pędy roślin oraz owady[5], ale w razie potrzeby potrafi zjeść nawet pisklęta ptaków i padlinę[6].

Okres godowy przypada od lutego do października. W ciągu jednego roku może wyprowadzić 2 do 4 miotów po 3 do 8 młodych. Ciąża trwa 23–26 dni. Po urodzeniu małe są ślepe, otwierają oczy po 13 dniach. Pozostają z matką przez trzy tygodnie. W wieku ośmiu tygodni są już dojrzałe płciowo[7].

Przypisy

  1. Apodemus flavicollis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Apodemus flavicollis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Apodemus flavicollis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 14 kwietnia 2012]
  4. Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  6. 6,0 6,1 Adam Wajrak. Jej Wysokość Mysz Leśna. „Gazeta Wyborcza”, s. 28, 2013-01-11 (pol.). 
  7. Apodemus flavicollis (ang.). AnAnge The Animal Ageing & Longevity Database. [dostęp 28 lutego 2010].