Nowe Jeruzalem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wizji Apokalipsy. Zobacz też: Nowe Jeruzalem - monaster w Istrze.
Średniowieczna wizja Nowego Jeruzalem

Nowe Jeruzalem – zstępujące z nieba miasto przeznaczone dla zbawionych, opisane w ostatniej wizji Apokalipsy świętego Jana[1]. Symbolizuje ono odnowę świata[2].

Opis Nowego Jeruzalem[edytuj | edytuj kod]

Nowe Jeruzalem ma być przybytkiem Boga z ludźmi. Miasto leży w równobocznym czworoboku (lub sześcianie albo piramidzie gdyż podana też jest wysokość) o długości boku 12.000 stadiów tj. ponad 2000 km. Otoczone jest murem, w każdym boku posiada trzy bramy. Mur ma mieć dwanaście fundamentów ozdobionych odpowiednio jaspisem, szafirem, chalcedonem, szmaragdem, sardonyksem, krwawnikiem, chryzolitem, berylem, topazem, chryzoprazem, hiacyntem i ametystem. Rynek miasta to czyste złoto przezroczyste jak szkło. W mieście nie ma świątyń. Od tronu Boga wypływa rzeka wody życia, na jego brzegach ma rosnąć drzewo życia rodzące comiesięcznie owoce życia[3].

Przypisy

  1. media.wp.p: Jak to będzie na końcu świata, czyli co Apokalipsa mówi naprawdę. [dostęp 16.11.2010].
  2. opoka.org.pl: Nowe Jeruzalem. [dostęp 16.11.2010].
  3. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Kraków: Wydawnictwo Apostolstwa Modlitwy, 1962. Ap 21-22