Hiacynt (minerał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy minerału. Zobacz też: Hiacynt (roślina).
Hiacynt
Hiacynt oprawiony w złoto
Hiacynt oprawiony w złoto
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny krzemian cyrkonu
(Zr[SiO4])
Twardość w skali Mohsa 7-7,5
Przełam muszlowy
Łupliwość niewyraźna
Układ krystalograficzny tetragonalny
Gęstość minerału 3,9-4,8 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa czerwonobrązowy, żółty, żółtoczerwony
Rysa biała
Połysk silny szklisty lub diamentowy

Hiacynt (hyacynt, jacynt) – przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtoczerwonej lub czerwonobrunatnej.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Niewłaściwa (lokalna, zwyczajowa lub handlowa) nazwa pomarańczowych, różowych, żółtoczerwonych, czerwonopomarańczowych, czerwonych, czerwonobrunatnych odmian różnych minerałów np: szafiru – odmiana paparadża, hessonitu – hiacynt cejloński, topazu – hiacynt orientalny, grossularu i spinelu – spinel hiacyntowy czy eudalitu – hiacynt grenlandzki.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Często zawiera domieszki pierwiastków promieniotwórczych. Wystawiony na długie działanie światła słonecznego ciemnieje i matowieje. Hiacynty można odbarwić przez silne ogrzewanie w atmosferze utleniającej. Bezbarwne cyrkony są podobne do diamentów dzięki wysokim współczynnikom załamania światła.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce występowania to: Sri Lanka, Madagaskar, Tajlandia, Kambodża, Indie, Rosja, Brazylia, USA, Francja.

W Polsce bywa znajdowany w aluwiach rzeki Izery i jej dopływów.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Bardzo rzadki i ceniony kamień kolekcjonerski i jubilerski. Zazwyczaj nadaje się mu szlif fasetkowy: brylantowy lub schodkowy, rzadziej kaboszonowy). Kamienie maja najczęściej od 1 do 4 karatów i wyjątkowo osiągają 10 karatów. Największy oszlifowany okaz hiacyntu ma 75,8 karatów (czerwonobrunatny) i pochodzi z Birmy.

Przypisy

  1. Zircon Mineral Data (ang.). [dostęp 2012-12-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło hiacynt w Wikisłowniku
Wikimedia Commons
  • K. Maślankiewicz: Kamienie szlachetne. Wydawnictwo Geologiczne, 1982.
  • N. Sobczak: Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych. Wydawnictwo Alfa, 1986.
  • W. Schuman: Kamienie szlachetne i ozdobne. Wydawnictwo Alma-Press, 2004.