Pismo ogamiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fol. 170r Księgi z Ballymote (1390) z objaśnieniami pisma ogamicznego
Litery pisma ogamicznego

Pismo ogamicznepismo alfabetyczne używane do zapisu języków celtyckich. W jezykach celtyckich i po angielsku pismo nazywa się ogham.

Wynalezienie tego pisma przypisywano Ogmie.

Pismo ogamiczne ma postać kresek, umieszczonych prostopadle lub skośnie na jednej osi. Ogamy podzielone były na cztery grupy zwane aicme, zawierające po pięć znaków każda. Trzy pierwsze aicme zawierały spółgłoski, a ostatnia aicme zawierała wszystkie samogłoski. Inskrypcje na grobach, stelach i kamieniach pisane były pionowo (oś pisma położona pionowo, z prostopadłymi kreskami) i czytane z dołu do góry. Natomiast pismo ogamiczne w manuskryptach zapisywano tak, że oś pisma była położona poziomo – wtedy czytano znaki z prawa na lewo.

Inskrypcje nagrobne zapisane pismem ogamicznym z IV-VIII wieku odnaleziono na terenie Irlandii, Walii, Szkocji i wyspie Man.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]