Okręty desantowe typu Mistral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Okręty desantowe typu Mistral
"Dixmude" (L9015)
Opis typu
Kraj budowy  Francja
Użytkownicy  Marine nationale
 WMF Rosji (zamówione)
Stocznia STX Europe, DCNS
Wejście do służby 2006-
Planowane okręty 5
Zbudowane okręty 4
Okręty w służbie 3
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 21 300 t (pełna)
Długość 199,0 m
Szerokość 32,0 m
Zanurzenie 6,2 m
Napęd 3 zespoły prądnicowe z silnikiem wysokoprężnym Wärtsilä 16V32, 1 pomocniczy zespół prądnicowy z silnikiem wysokoprężnym Wärtsilä 18V200, 2 śruby
Prędkość 19 węzłów
Zasięg 11 000 mil przy prędkości 14 węzłów
Załoga 160 + 450 żołnierzy desantu
Uzbrojenie 2 wyrzutnie przeciwlotniczych pocisków rakietowych SIMBAD,
2 armaty Breda-Mauser kalibru 30 mm,
4 karabiny maszynowe M2 kalibru 12,7 mm
Wyposażenie lotnicze 16 śmigłowców
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty desantowe typu Mistral – typ siedmiu współczesnych francuskich okrętów desantowych-doków łączących w sobie również cechy śmigłowcowców i okrętów dowodzenia (oficjalnie: BPC, fr. bâtiment de projection et de commandement – okręty projekcji sił i dowodzenia). Dotychczas (stan na listopad 2014) ukończono pięć jednostek tego typu. Trzy z nich trafiły do francuskiej marynarki wojennej - „Mistral” oraz „Tonnerre” w 2006 roku, zastępując okręty typu Ouragan, kolejna – „Dixmude” weszła do służby w 2012 roku.

Dwa pozostałe - "Władywostok" i "Sewastopol" zostały zwodowane (odpowiednio w 2013 i w 2014), ale ze względów politycznych ich przekazanie zostało wstrzymane[1] zgodnie z decyzją prezydenta Hollande'a do czasu rozwiązania kryzysu na Ukrainie[2].

Zamówienie dla Rosji[edytuj | edytuj kod]

W 2010 roku Rosja złożyła zamówienie na cztery okręty tego typu – dwie pierwsze jednostki miały zostać zbudowane we Francji, natomiast kolejne dwie w stoczni Admiraltejskie werfi, w Petersburgu[3]. Ostatecznie zamówienie ograniczono do dwóch jednostek, a plany budowy okrętów w rosyjskiej stoczni zarzucono[4]. Zawarta w 2011 roku umowa o wartości 1,6 mld dolarów jest największa w historii sprzedażą broni przez państwo NATO do Rosji[5]. Sprzedaż okrętów do Rosji wywołała protesty ze strony Gruzji, państw nadbałtyckich, USA i innych państw członkowskich NATO[6]. W listopadzie 2012 rosyjska marynarka wojenna ogłosiła, że okręty trafią do Floty Oceanu Spokojnego[7].

Wodowanie "Władywostoku" nastąpiło 15 października 2013[8].

W związku z sytuacją we wschodniej części Ukrainy, Stany Zjednoczone i Unia Europejska naciskały na Francję, aby ta zerwała kontrakt[9]. Francuski rząd początkowo ogłosił możliwość wstrzymania dostawy drugiego z okrętów, ostatecznie jednak, w przeddzień szczytu NATO w Walii dostarczenie pierwszego okrętu również zostało zawieszone[10]. Niezależnie od tej decyzji, rosyjscy marynarze rozpoczęli ćwiczenia z okrętem na morzu[2].

Strona rosyjska otrzymała zaproszenie na 14 listopada 2014 na odbiór pierwszego okrętu (Władywostok), ale zostało ono później anulowane. Dyrektor Generalny DCNS zwolnił dyrektora projektu Yves Destefanisa - osobę odpowiedzialną za przekazanie zaproszenia Rosjanom. [11][12][1]

Drugi okręt dla Rosji (Sewastopol) został zwodowany w nocy z 20 na 21 listopada.[13]

W przypadku zerwania umowy, Francji grożą dotkliwe kary finansowe [13], które Rosjanie są gotowi egzekwować[14].

Funkcje i możliwości[edytuj | edytuj kod]

Okręty typu Mistral mogą transportować 450 żołnierzy desantu oraz do 70 wozów bojowych (w tym 13 czołgów AMX-56 Leclerc). W wewnętrznym hangarze o powierzchni 1600 m² mieści się 16 śmigłowców (NH90, SA330 Puma, AS532 Cougar, EC665 Tigre), a liczący 5000 m² pokład pozwala na jednoczesny start lub lądowanie sześciu z nich. W doku okręty mogą przenosić cztery barki desantowe CTM, cztery łodzie desantowe LCU lub dwa poduszkowce transportowe LCAC. Każdy z okrętów posiada także szpital polowy z 69 łóżkami. Wariant rosyjski ma zabierać 8 śmigłowców Ka-29TB i 8 Ka-52K.

Okręty dla Rosji[edytuj | edytuj kod]

Jednostki przeznaczone dla Rosji zostały przygotowanie do operacji na Morzu Arktycznym (są jednocześnie lodołamaczami). Konieczne technologie zostały dostarczone przez samą Rosję[15]. Uzbrojenie oraz systemy łączności i dowodzenia są produkcji rosyjskiej (ze względu na ograniczenia narzucane przez NATO jak i inne standardy obowiązujące w Rosji). Ponadto helikopterowce mają wyższe hangary, aby pomieścić śmigłowce produkowane przez rosyjski koncern Kamowa[8].

Okręty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Francja może odroczyć dostawę Mistrala jeszcze o trzy miesiące. Rzeczpospolita, 2014-11-04. [dostęp 2014-11-25].
  2. 2,0 2,1 Francuski Mistral wyszedł w morze z rosyjską załogą. Rzeczpospolita, 2014-090-13. [dostęp 2014-11-25].
  3. Alexei Danichev: Russia opts for French Mistral-class warships for its Navy (ang.). RIA Novosti, 2010-12-25. [dostęp 2011-01-09].
  4. Russia Drops Plans to Build Two Mistral Class Ships – Paper (ang.). RIA Novosti, 2012-12-21. [dostęp 2014-05-23].
  5. Bartosz Węglarczyk: Francja nadal buduje okręty Mistral dla Rosji. Rzeczpospolita, 2014-03-05. [dostęp 2014-09-10].
  6. Francja sprzedała Rosji mistrale. Rzeczpospolita, 2011-01-25. [dostęp 2014-03-04].
  7. Rosja: Flota Pacyfiku otrzyma dwa pierwsze helikopterowce Mistral. onet.pl, 2012-11-23. [dostęp 2014-03-04].
  8. 8,0 8,1 Pierwszy rosyjski Mistral zwodowany. Najpotężniejszy nowy okręt od czasów ZSRR. TVN24, 2013-10-15. [dostęp 2014-11-25].
  9. Rosja dostanie francuskiego Mistrala. Rzeczpospolita, 2014-07-22. [dostęp 2014-09-10].
  10. Rosja liczy na francuskie Mistrale. Rzeczpospolita, 2014-09-04. [dostęp 2014-09-10].
  11. Francja odłożyła do odwołania dostarczenie Rosji pierwszego mistrala. onet.pl, 2014-11-25. [dostęp 2014-11-25].
  12. Alain Ruello: Mistral manager fired over Russian invite (ang.). EuromaidanPress, 2014-11-02. [dostęp 2014-11-25].
  13. 13,0 13,1 Aleksander Kiszniewski: Sewastopol zwodowany. Kolejny kłopotliwy Mistral, z którym nie wiadomo, co zrobić. onet.pl, 2014-11-24. [dostęp 2014-11-25].
  14. Kremlin Threatens to Sue France Over Possible Mistral Contract Breach (ang.). SputnikNews, 2014-10-23. [dostęp 2014-11-25].
  15. Czy Mistrale zostaną na redzie we francuskim porcie?. onet.pl, 2014-11-14. [dostęp 2014-11-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]