Okręty desantowe typu Mistral

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty desantowe typu Mistral
"Dixmude" (L9015)
Opis typu
Kraj budowy  Francja
Użytkownicy  Marine nationale
 WMF Rosji (zamówione)
Stocznia STX Europe, DCNS, Admiraltejskie werfi
Wejście do służby 2006-
Planowane okręty 7
Zbudowane okręty 4
Okręty w służbie 3
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 21 300 t (pełna)
Długość 199,0 m
Szerokość 32,0 m
Zanurzenie 6,2 m
Napęd 3 zespoły prądnicowe z silnikiem wysokoprężnym Wärtsilä 16V32, 1 pomocniczy zespół prądnicowy z silnikiem wysokoprężnym Wärtsilä 18V200, 2 śruby
Prędkość 19 węzłów
Zasięg 11 000 mil przy prędkości 14 węzłów
Załoga 160 + 450 żołnierzy desantu
Uzbrojenie 2 wyrzutnie przeciwlotniczych pocisków rakietowych SIMBAD,
2 armaty Breda-Mauser kalibru 30 mm,
4 karabiny maszynowe M2 kalibru 12,7 mm
Wyposażenie lotnicze 16 śmigłowców
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty desantowe typu Mistral – typ siedmiu współczesnych francuskich okrętów desantowych-doków łączących w sobie również cechy śmigłowcowców i okrętów dowodzenia (oficjalnie: BPC, fr. bâtiment de projection et de commandement – okręty projekcji sił i dowodzenia). Dotychczas (stan na marzec 2014) ukończono trzy jednostki tego typu. Dwie z nich, "Mistral" oraz "Tonnerre" trafiły do francuskiej marynarki wojennej w 2006 roku, zastępując okręty typu Ouragan, kolejna – "Dixmude" weszła do służby w 2012 roku. W 2010 roku Rosja złożyła zamówienie na cztery okręty tego typu – dwie pierwsze jednostki mają zostać zbudowane we Francji, natomiast kolejne w stoczni Admiraltejskie werfi, w Petersburgu[1]. Sprzedaż okrętów do Rosji wywołała protesty ze strony Gruzji, państw nadbałtyckich, USA i innych państw członkowskich NATO[2]. W listopadzie 2012 rosyjska marynarka wojenna ogłosiła, że dwa pierwsze egzemplarze otrzyma rosyjska Flota Oceanu Spokojnego[3].

Okręty typu Mistral mogą transportować 450 żołnierzy desantu oraz do 70 wozów bojowych (w tym 13 czołgów AMX-56 Leclerc). W wewnętrznym hangarze o powierzchni 1600 m² mieści się 16 śmigłowców (NH90, SA330 Puma, AS532 Cougar, EC665 Tigre), a liczący 5000 m² pokład pozwala na jednoczesny start lub lądowanie sześciu z nich. W doku okręty mogą przenosić cztery barki desantowe CTM, cztery łodzie desantowe LCU lub dwa poduszkowce transportowe LCAC. Każdy z okrętów posiada także szpital polowy z 69 łóżkami. Wariant rosyjski ma zabierać 8 śmigłowców Ka-29TB i 8 Ka-52K.

Okręty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Alexei Danichev: Russia opts for French Mistral-class warships for its Navy (ang.). RIA Novosti, 2010-12-25. [dostęp 2011-01-09].
  2. Francja sprzedała Rosji mistrale. Rzeczpospolita, 2011-01-25. [dostęp 2014-03-04].
  3. Rosja: Flota Pacyfiku otrzyma dwa pierwsze helikopterowce Mistral. onet.pl, 2012-11-23. [dostęp 2014-03-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]