Eurocopter Tiger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eurocopter Tiger
Eurocopter Tiger
Dane podstawowe
Państwo  Niemcy
 Francja
Producent Eurocopter
Typ śmigłowiec szturmowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 27 kwietnia 1991
Lata produkcji 2002-
Egzemplarze 97
Dane techniczne
Napęd 2x Rolls-Royce/MTU 390
Moc 2x 870 kW
Wymiary
Średnica wirnika 13 m
Długość kadłuba 14,08 m
Wysokość 3,88 m
Masa
Własna 3000 kg
Startowa 6000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 280 km/h
Pułap praktyczny 4000 m
Zasięg 800 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Australia, Francja, Hiszpania, Niemcy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Eurocopter Tiger – dwusilnikowy, dwumiejscowy, wąskokadłubowy śmigłowiec szturmowy opracowany przez europejskie konsorcjum Eurocopter. W Niemczech znany jako Tiger, we Francji i Hiszpanii jako Tigre. Występuje także pod oznaczeniami EC665 i PAH-2.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1984 rządy Francji i Niemiec określiły wymagania na nowy wielozadaniowy śmigłowiec bojowy. Do opracowania nowej konstrukcji powołano joint venture składające się z firm Aerospatiale i MBB. Z powodu wysokich kosztów program anulowano w 1986 aby w następnym roku go reaktywować. W listopadzie 1989 Eurocopter otrzymał kontrakt na budowę pięciu prototypów. Trzy egzemplarze były nieuzbrojone i przeznaczone do testów w locie, jeden opracowano w wersji przeciwpancernej dla Niemiec a jeden w wersji eskortowej dla Francji.

14 stycznia 2013 francuska DGA wydałą certyfikat dla wersji Tiger HAD[1]. 19 kwietnia 2013 Francja odebrała pierwszą maszynę w wersji HAD[2]. 4 marca 2013 w Bawarii rozbił się niemiecki Tiger UHT wykonujący lot szkoleniowy nad górami.[3]

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Kadłub wykonany jest m.in. z kevlaru i włókien węglowych. Łopaty wirnika wykonano z materiałów kompozytowych. Aby zmniejszyć wykrycie śmigłowca przez czujniki termiczne pokryto go farbą odbijającą ciepło. Zminimalizowano też powierzchnie odbijające fale radarowe. Kadłub może wytrzymać trafienie pocisków z działka kal 23 mm. Śmigłowiec jest zdolny do walki w dzień i w nocy. Jest odporny na skażenie chemicznie, biologicznie, promieniotwórcze oraz na EMP.

  • Napęd: Śmigłowiec napędzają dwa silniki turbinowe MTU / Turbomeca / Rolls-Royce MTR390 o mocy 860 kW (1170 KM). Między silnikami znajduje się płyta pancerna która zapobiega jednoczesnemu uszkodzeniu przez pocisk dwóch silników. Silniki są również wyposażone w system chłodzenia gazów wylotowych.
  • Wyposażenie: W wersji HAC helikopter posiada masztowy zestaw celowników Osiris. Ma cyfrową kamerę z czujnikiem podczerwieni, dalmierz laserowy. Kokpit wyposażony jest w cztery wielofunkcyjne wyświetlacze – po dwa dla każdego pilota, program generujący mapę terenu, automatyczny system kontroli lotu. W wersji HAP Tiger posiada system celowniczy Strip, zamontowany na dachu, na żyrostabilizowanej platformie, jest on wyposażony w kamerę podczerwieni, cyfrową kamerę telewizyjną, laserowy dalmierz oraz bezpośredni celownik optyczny.
  • Uzbrojenie: Śmigłowiec w wersji UHT może być wyposażony w 4 pociski powietrze-powietrze MISTRAL lub Raytheon Stinger. Namierzanie celu odbywa się albo za pomocą dżojstika albo automatycznie. Tiger jest uzbrojony także w rakiety przeciwpancerne HOT 3 i pociski typu ‘fire and forget’ PARS 3 LR.W przeciwieństwie do wersji HAP w wersji UHT nie zainstalowano działka automatycznego firmy Giat ze względu na jego duży odrzut. Wersje HAP można uzbroić w 44 pociski niekierowane SNEB 68 mm oraz 4 pociski Stinger lub MISTRAL lub zamiast nich dodatkowe 24 niekierowane pociski SNEB. Posiada również działko automatyczne 30 mm AM-30781 firmy Giat na obrotowej wieżyczce.
Australijski Tiger ARH

Wersje[edytuj | edytuj kod]

Produkowany w wersjach:

  • UHT (Unterstützungshubschrauber) śmigłowiec wsparcia ogniowego (Niemcy), kierowane pociski przeciwpancerne PARS 3 LR lub HOT3, niekierowane Hydra 70 mm, przeciwlotnicze AIM-92 Stinger, jedyna wersja bez działka, głowica obserwacyjna w podczerwieni i CCD umieszczona nad wirnikiem zamiast nad kabiną, ok. 38–43 mln $
  • HAP (Hélicoptère d'Appui Protection) śmigłowiec bliskiego wsparcia i eskorty (Francja i Hiszpania), działko GIAT 30 mm i 68 mm niekierowane pociski SNEB, opcjonalnie podwieszane działka 20 mm lub pociski przeciwlotnicze Mistral[2], ok. 35–39 mln $.
  • HAD (Hélicoptère d'Appui Destruction) śmigłowiec wsparcia i uderzeniowy (Francja i Hiszpania), mocniejszy silnik MTR390 1000 kW (1341 KM) pociski przeciwpancerne Spike ER i AGM-114K Hellfire II[2], opcjonalnie PARS 3 lub HOT3, ok. 44–48 mln $
  • HAC anulowana wersja przeciwpancerna (Francja)
  • ARH (Armed Reconnaissance Helicopter) śmigłowiec rozpoznawczy (Australia), silnik 1000 kW, kierowane pociski AGM-114K/M Hellfire II[2], niekierowane 70 mm FZ, ok. 36 mln $

Wykorzystanie bojowe[edytuj | edytuj kod]

  • 26 lipca 2009 trzy Francuskie Tigry typu HAP trafiły do Afganistanu. Jest to pierwsza misja Tigerów. Wysłanie tych śmigłowców przyspieszyły wydarzenia z 18 sierpnia, kiedy grupa francuskich żołnierzy trafiła w zasadzkę. Francuzom pomagały wtedy amerykańskie AC-130, F-16 i rozpoznawcze MQ-1 Predator[4]. Francuzi wycofali swoje siły z Afganistanu przed końcem 2012 roku.
  • 14 grudnia 2012 w bazie Mazar-i Szarif na pokładzie An-124 wylądowały dwa z czterech skierowanych do Afganistanu przez Bundewehre Tiger UHT[5]. Śmigłowce służyły w Afganistanie od 30 stycznia 2013 do 30 czerwca 2014[6].
  • 27 marca 2013 Hiszpania wysłała do Afganistanu trzy Tigre HAP (lokalne oznaczenie HA.28) z BHELA I, przetransportowano je do Heratu na pokładzie An-124[7].
Niemiecki Tiger UHT podczas pętli na pokazach lotniczych

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

  • Australia – otrzymała 22 śmigłowce w wersji ARH
    • 1st Aviation Regiment (161st, 162nd Squadron) - Darwin
  • Francja – zamówiono 80 śmigłowców, 40 HAP i 40 HAD; otrzymano 38
    • 5e régiment d'hélicoptères de combat - Pau
  • Niemcy – zamówiono 57 śmigłowców w wersji UHT; otrzymano 21; 1 utracono[8]
    • Kampfhubschrauberregiment 36 - Fritzlar
  • Hiszpania – zamówiono 24 śmigłowce, 6 HAP i 18 HAD; otrzymano 6

Przypisy