Paleoscynk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paleoscynk
Palaeoscincus
Leidy, 1856
Ząb Palaeoscincus costatus'
Ząb Palaeoscincus costatus'
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Podrząd tyreofory
Infrarząd ankylozaury
Rodzina nodozaury
Rodzaj paleoscynk
Gatunek Palaeoscincus costatus

Paleoscynk (Palaeoscincus) – wymarły rodzaj dużego gada należącego do rzędu dinozaurów ptasiomiednicznych (Ornithischia) i rodziny nodozaurów[1] (Nodosauridae). Znany głównie ze skamieniałości zębów. Jego nazwa oznacza "pradawny scynk".

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

Paleoscynk osiągał prawdopodobnie długość 5-6 m, wysokość 1,6 m i wagę około 1 t.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Dinozaur ten żył w późnej kredzie, około 70 mln lat temu na terenie dzisiejszej Ameryki Północnej. Skamieniałości przedstawicieli tego rodzaju znaleziono w stanie Wyoming w Stanach Zjednoczonych.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobnie jeden z większych przedstawicieli rodziny nodozaurów. Jako że jest stosunkowo wcześnie opisanym rodzajem, często pojawiał się na dawnych ilustracjach – nierzadko błędnie rekonstruowany z kostną maczugą na ogonie. Dziś uważa się raczej, że paleoscynk jest zbliżony – zarówno rozmiarami, jak i wyglądem – do edmontonii.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju Palaeoscincus włączanych było, od momentu jego opisania, siedem gatunków:

Przypisy

  1. Przypuszczalnie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. The Paleobiology Database (ang.). [dostęp 29 sierpnia 2008].
  2. Paleofile.com (ang.). [dostęp 29 sierpnia 2008].