Parafia św. Jadwigi w Bolkowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia św. Jadwigi
Kościół św. Jadwigi w Bolkowie
Kościół św. Jadwigi w Bolkowie
Siedziba Bolków
Adres Pl. Jana Pawła II 1
59-420 Bolków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja świdnicka
Dekanat Bolków
Kościół Kościół św. Jadwigi w Bolkowie
Filie Stare Rochowice św. Jana Chrzciciela,
Świny św. Mikołaja
i Wolbromek św. Barbary
Proboszcz ks. Wiesław Pisarski
Wspomnienie liturgiczne 16 października
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Parafia św. Jadwigi
Parafia św. Jadwigi
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia św. Jadwigi
Parafia św. Jadwigi
Ziemia 50°55′16,2″N 16°06′01,9″E/50,921167 16,100528Na mapach: 50°55′16,2″N 16°06′01,9″E/50,921167 16,100528
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ambona

Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Bolkowieparafia w Bolkowie znajdująca się w dekanacie bolkowskim w diecezji świdnickiej. Erygowana w XIII wieku.

Kościół[edytuj | edytuj kod]

Gotycka budowla zbudowana pierwotnie na planie krzyża greckiego posiada wieżę w formie wczesnogotyckiej i zakrystię dobudowaną na południu. W wieży zachował się jeden dzwon z 1506. W świątyni znajduje się charakterystyczne dla tego okresu sklepienie krzyżowo-żebrowe (z charakterze przejściowym pomiędzy stylem romańskim a gotyckim), zachowane do dziś w części gotyckiej, kapitele zdobi dekoracja roślinna.

W kościele znajduje się drewniana, barokowa ambona z 1619, zdobiona postaciami czterech ewangelistów. Jest to najstarszy przedmiot w kościele. Została ufundowana przez kupca Bodensteina z Wrocławia, którego żona pochodziła z Bolkowa. Ambonę zdobią też sceny z Biblii oraz wizerunki Chrystusa, Mojżesza i Melchizedecha. Gotycki ołtarz główny pochodzi z 1875 (wcześniejszy pochodził z 1725), ołtarz serca jezusowego z 1894 oraz ołtarz maryjny z 1894. Stację drogi krzyżowej pochodzą z 1893 a organy z 1895.

Kościół parafialny wpisany jest do rejestru zabytków (76 z dn. 29 marca 1949).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół zbudowano zapewne około 1250. Wzmiankowano go po raz pierwszy w 1298. W tym czasie, biskup wrocławski Tomasz II, nadał kościołowi wezwanie św. Jadwigi (wcześniej był pod wezwaniem Kościół Krzyża). W miejscu gdzie powstał kościół miała znajdować się wcześniej świątynia Gotów.

W 1846 za sprawą proboszcza Faustmanna usunięto gotyckie szczyty i osadzono obecny czterospadowy dach usunięto też wczesnogotyckie małe okna zostały one zastąpione obecnymi, a w 1882 wstawiono obecne witraże. Kościół stał się budowlą trójnawową, zostało dodane cylindryczne zwieńczenie wieży.

W tym czasie odwrócono napisami do dołu, znajdujące się na kościelnej podłodze wzdłuż głównej nawy epitafia. Przykrywają one krypty z trumnami członków rodów: Zedlitz, Tschirnhausów, Saltzów, oraz patrycjatu i przywódców miasta. Natomiast w podpiwniczeniu zakrystii znajduje się krypta szczelnie wypełniona kośćmi, pochodzą one z przykościelnego cmentarza.

W kościele zachowała się ambona z 1619, fresk z XIV w. (odkryty w 2006), sklepienia krzyżowe w części wczesnogotyckiej i kamienne rzeźby na szczycie północnej kruchty. Obecnie trwa regotyzacja wnętrza kościoła.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 1428 – spalenie wieży przez Husytów
  • 1545-1629 – kościół świątynia protestancką
  • 1646Szwedzi zniszczyli pozostałości wieży
  • 1816 – odbudowa wieży wraz z zegarem w obecnej formie, była to ostatnia przebudowa świątyni
  • 1863 – prace remontowano-budowlane
  • 1875 – remont kościoła i nadanie mu cech neogotyckich
  • 1898 – renowacja pokrycie kopuły wieży
  • 1898 – 31 października wciągnięcie pozłacanej kuli wraz z chorągiewką pogodową
  • 1911 – zakupienie nowej chrzcielnic, poprzednia została przekazana do muzeum na zamku
  • 1917 – likwidacja dzwonów, przekazanie ich na cele militarne
  • 1927 – podczas renowacji pod dachem zakrystii zostaje znaleziono około 80 czaszek i trochę kości, po analizie w Instytucie Etnologiczno-Antropologicznym w Lipsku orzeczono, że są to szczątki rodzimej ludności, prawdopodobnie z pewnym szczątków rasy azjatyckiej, w kilku czaszkach znaleziono czworokątne otwory, jako jedną z hipotez postawiono, że był to pochówek Husytów (dr Hesch, asystent w instytucie dokonał odpowiednich pomiarów). Jesienią całość ścian zewnętrznych została otynkowana.
  • 1933 – kościół otrzymał nowe dzwony
  • 1941 – dzwony zostały zdemontowane i przeznaczone do przetopienia
  • 2006 – 2 kwietnia na placu przed wschodnim wejściem do kościoła stanął pomnik Jana Pawła II, specjalnie na tę okazję z części ulicy Karola Świerczewskiego wydzielono plac Jana Pawła II, przy którym obecnie znajduje się także plebania.
  • 2006 - generalne prace remontowo-badawcze

Otoczenie kościoła[edytuj | edytuj kod]

Wmurowane płyty nagrobne

Do końca XVII wieku teren wokół świątyni był miejscem licznych pochówków, cmentarz rozciągał się w kierunku południowo-wschodnim aż do miejskiego muru. Na cmentarzu dokonywano także pochówków w masowych grobach.

Na zewnątrz, obok głównego wejścia do świątyni znajduje się ufundowana w 1724 figura św. Jana Nepomucena. Na zewnętrznych ścianach kościoła wmurowane są nagrobki z XVI i XVII wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Artykuł Romana Sadowskiego, Kaplica czaszek w Bolkowie