Pi (litera)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Alfabet grecki | |
|---|---|
| Αα alfa | Νν ny (ni) |
| Ββ beta (wita)* | Ξξ ksi |
| Γγ gamma (ghama) | Οο omikron |
| Δδ delta (dhelta) | Ππ pi |
| Εε epsilon | Ρρ rho (ro) |
| Ζζ dzeta (zita) | Σσς sigma |
| Ηη eta (ita) | Ττ tau (taf) |
| Θθ theta (thita) | Υυ ipsylon |
| Ιι jota | Φφ phi (fi) |
| Κκ kappa (kapa) | Χχ chi |
| Λλ lambda (lambdha) | Ψψ psi |
| Μμ my (mi) | Ωω omega |
| Litery nieużywane współcześnie | |
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| * W nawiasach podano odmienną od tradycyjnej, współczesną wymowę w języku nowogreckim według polskiej, podręcznikowej transkrypcji. |
|
Pi (st.gr. πῖ, nw.gr. πι, pisana Ππ lub ϖ) – szesnasta litera alfabetu greckiego oznaczająca spółgłoskę zwartą wybuchową p. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 80.
Spis treści |
Użycie jako symbolu [edytuj]
Π [edytuj]
- w matematyce – symbol iloczynu, np.:
oznacza
(mnożenie poszczególnych wartości wyrażenia dla każdego
)
π [edytuj]
- w matematyce – stała równa stosunkowi obwodu koła do jego średnicy (gr. περίμετρον – obwód) – zobacz pi;
- w chemii – typ wiązania – wiązanie boczne π;
- w fizyce – symbol cząstki elementarnej – pionu.
oznacza
(mnożenie poszczególnych wartości wyrażenia dla każdego
)