Alfa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alpha uc lc.svg
Alfabet grecki
 Αα alfa  Νν ny (ni)
 Ββ beta (wita)*  Ξξ ksi
 Γγ gamma (ghama)  Οο omikron
 Δδ delta (dhelta)  Ππ pi
 Εε epsilon  Ρρ rho (ro)
 Ζζ dzeta (zita)  Σσς sigma
 Ηη eta (ita)  Ττ tau (taf)
 Θθ theta (thita)  Υυ ipsylon
 Ιι jota  Φφ phi (fi)
 Κκ kappa (kapa)  Χχ chi
 Λλ lambda (lambdha)  Ψψ psi
 Μμ my (mi)  Ωω omega
Litery nieużywane współcześnie
Digamma uc lc.svg(Pamphylian digamma uc lc.svg) digamma  San uc lc.svg san
Stigma uc lc.svg stigma  Sho uc lc.svg szo
Heta uc lc.svg heta  Qoppa uc lc.svg(Qoppa new uc lc.svg) koppa
 Sampi uc lc T-shaped.svg(Sampi uc lc.svg) sampi
* W nawiasach podano odmienną od tradycyjnej,
współczesną wymowę w języku nowogreckim
według polskiej, podręcznikowej transkrypcji.
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy litery alfabetu greckiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Alfa (ἄλφα, Αα) − pierwsza litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 1. Alfa pochodzi od litery alfabetu fenickiego alef Phoenician aleph.png. Od alfy pochodzą łacińskie A i cyrylickie А.

W języku starogreckim i grece współczesnej alfa reprezentuje samogłoskę otwartą przednią niezaokrągloną /a/.

Alfa może symbolizować początek czegoś. Apokalipsa Świętego Jana zawiera wypowiedź Jezusa Chrystusa, który deklaruje, że będzie "alfą i omegą, początkiem i końcem, pierwszym i ostatnim", określając swoje wartości skrajne za pomocą skrajnych liter klasycznego alfabetu greckiego. (Apokalipsa Świętego Jana, 22:13, KJV).

Spis treści

Użycie jako symbolu [edytuj]

Α [edytuj]

Majuskuły alfy nie używa się jako symbolu, ponieważ wygląda ona tak samo jak łacińska litera A.[potrzebne źródło]

α [edytuj]

Kodowanie [edytuj]

W Unicode litera jest zakodowana:

  • Α – wielka litera grecka alfa – U+0391
  • α – mała litera grecka alfa – U+03B1

LaTeX \alpha \alpha

Łacińska litera alfa [edytuj]

Ɑɑ to litera alfabetu języka fe'fe'.

ɑ – symbol IPA samogłoski

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło alfa w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Brønsted relation (ang.) [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology („Gold Book”). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: Brønsted relation (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. doi:10.1351/goldbook.B00746