Pierwsze, drugie... zapnij mi obuwie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pierwsze, drugie... zapnij mi obuwie (ang. One, Two, Buckle My Shoe), powieść kryminalna Agathy Christie, wydana po raz pierwszy w 1941 roku. Rolę detektywa powierzono Herkulesowi Poirot, w książce pojawia się również inspektor Japp ze Scotland Yardu.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Pan Morley – znany i ceniony dentysta – zostaje znaleziony martwy we własnym gabinecie. Gdy okazuje się, że jeden z jego pacjentów – pan Amberiotis – zmarł na skutek przedawkowania środków przeciwbólowych, policja uznaje, że Morley popełnił samobójstwo, nie chcąc ponosić odpowiedzialności za błąd w sztuce lekarskiej. To rozwiązanie nie zadowala Herkulesa Poirota, znanego detektywa. Wkrótce okazuje się, że jedna z pacjentek zaginęła.

Rozwiązanie[edytuj | edytuj kod]

Morderstwo popełnił Allistair Blunt, zamożny finansista, jeden z pacjentów Morley'a tego dnia. Jego głównym celem było morderstwo Amberiotisa. W tym celu po swojej wizycie u Morley'a, zamordował go i sam przebrał się w jego fartuch. Tak przygotowany poczekał na Amberiotisa i udając dentystę, wstrzyknął mu truciznę w usta. Mężczyzna w niczym się nie zorientował, ponieważ przekonany był, że zaaplikowano mu lekarstwo.

Kiedy Hercules Poirot wyjawia Bluntowi, że odkrył prawdę, nawiązuje się między nimi ciekawy dialog. Biznesmen stara się przekonać detektywa, że niektórym ludziom wolno dopuszczać się zbrodni w imię celów wyższych. Ma ich usprawiedliwiać to, że tak jak on robią wiele dla polityki kraju. Dlatego jego zdaniem, Poirot nie powinien iść na policję ze swymi odkryciami. Detektyw pozostaje jednak wierny swoim przekonaniom – dla niego zbrodnia jest zawsze zbrodnią, a morderca powinien ponieść zasłużoną karę.

Quote-alpha.png
Pierwsze, drugie - zapnij mi obuwie;
Trzecie, czwarte - zamknij drzwi otwarte;
Piąte, szóste - dobierz patyczki proste;
Siódme, ósme - ułóż je prosto;
Dziewiąte, dziesiąte - kura tłusta na zachętę;
Jedenaste, dwunaste - pułapki przepastne;
Trzynaste, czternaste - dziewczyny zalecają się;
Piętnaste, szesnaste - kucharki ciekawskie;
Siedemnaste, osiemnaste - dziewczyny przyjazne;
Dziewiętnaste, dwudzieste - moje talerze są puste.