Piotr Gadzinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Piotr Gadzinowski
Piotr Gadzinowski.jpg
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1957
Częstochowa
Poseł V kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Sojusz Lewicy Demokratycznej
Okres urzędowania od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Piotr Gadzinowski podczas Parady Równości w Warszawie (2007)

Piotr Gadzinowski (ur. 16 maja 1957 w Częstochowie) – polski polityk, publicysta i dziennikarz, poseł na Sejm III, IV i V kadencji.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Studiował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Publikuje w tygodniku "Przegląd" i w "Trybunie", "Dziś". Publikował w "NIE" Jerzego Urbana[1], był tam zastępcą redaktora naczelnego, pisał też m.in. cotygodniowy felieton "Po święconej ziemi".

W 1990 był redaktorem naczelnym tygodnika "itd". W latach 1991–2005 pełnił funkcję prezesa Niezależnej Inicjatywy Europejskiej "NIE', organizacji wchodzącej w skład komitetu wyborczego SLD[2]. Należy do Stowarzyszenia Ordynacka[3].

Od 1981 do rozwiązania należał do PZPR[4], w 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. W okresie 1997–2007 sprawował mandat posła na Sejm III, IV i V kadencji. W 2004 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W wyborach parlamentarnych w 2005 startował z listy SLD w okręgu warszawskim, uzyskując 11 650 głosów. W Sejmie zasiadał w m.in. w Komisji Kultury i Środków Przekazu oraz Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Był przewodniczącym, a następnie wiceprzewodniczącym Polsko-Wietnamskiej Grupy Parlamentarnej, kierował też innymi grupami parlamentarnymi (w tym chińską i kambodżańską). Reprezentował Sejm w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy, m.in. jako wiceprzewodniczący Podkomisji Równego Startu Zawodowego Kobiet i Mężczyzn. Pełnił też funkcję obserwatora w Parlamencie Europejskim, a w okresie od 1 maja do 19 lipca europosła w ramach delegacji krajowej[5].

W przedterminowych wyborach w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Lewicy i Demokratów[6]. Powrócił do pracy dziennikarskiej. W maju 2008 został wiceprzewodniczącym Rady Programowej TVP[7]. We wrześniu tego samego roku zakończył długoletnią współpracę z "NIE"[8]. Jest współprowadzącym programu Godzina z Gadziną w Antyradiu. W 2009 po raz drugi kandydował bezskutecznie do PE, a dwa lata później także bez powodzenia do Sejmu.

Odznaczony Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, laureat plebiscytu Srebrne Usta w 2006 za najdowcipniejszą wypowiedź w Sejmie RP.

Przypisy

  1. ↑ Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 6 maja 2010].
  2. ↑ Posłowie III kadencji. rp.pl, 20 października 1997. [dostęp 6 maja 2010].
  3. ↑ Czarzasty chce być szefem Ordynackiej. gazeta.pl, 10 stycznia 2005. [dostęp 28 grudnia 2010].
  4. ↑ Piotr Gadzinowski w serwisie "Ludzie Wprost". [dostęp 6 maja 2010].
  5. ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 6 maja 2010].
  6. ↑ Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 6 maja 2010].
  7. ↑ Piotr Gadzinowski wiceprzewodniczącym rady programowej TVP. press.pl, 3 maja 2008. [dostęp 6 maja 2010].
  8. ↑ Piotr Gadzinowski, Śmierci moja, "NIE" nr 36 z 4 września 2008, s. 15

[edytuj] Źródła

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Piotr_Gadzinowski&oldid=29235822”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach