Wincenty Kot

Wincenty Kot
prymas Polski i Litwy
Data urodzenia	1395
Data śmierci	2 grudnia 1448
arcybiskup gnieźnieński
Okres sprawowania	1437-1448
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Nominacja biskupia	15 marca 1437
Sakra biskupia	1 września 1437
Kreacja kardynalska	11 marca 1441 Antypapież Feliks V (zrezygnował 2 października 1447)
Kościół tytularny	S. Crisogono

Wincenty Kot z Dębna herbu Doliwa (ur. 1395 - zm. 1448) – arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, podkanclerzy koronny.

W 1432 Władysław II Jagiełło wyznaczył go jako opiekuna dla swoich dzieci i z poparcia królewskiego otrzymał liczne prebendy kościelne m.in. kanonię gnieźnieńską i poznańską. W 1433 został podkanclerzym koronnym. W 1437 został arcybiskupem gnieźnieńskim. Zwalczał wpływy husytyzmu, popierając Zbigniewa Oleśnickiego, który pobił stronników husyckich w bitwie pod Grotnikami 1439. Poparł antypapieża Feliksa V i z jego rąk otrzymał kapelusz kardynalski z tytułem Sancti Chrysogoni (ok. 1441).

W czasie bezkrólewia po śmierci Władysława Warneńczyka, wysunął za poparciem Oleśnickiego kandydaturę do tronu margrabiego brandenburskiego Fryderyka II. 3 marca 1446 na zjeździe w Piotrkowie, ogłosił jednak wybór księcia mazowieckiego Bolesława IV na króla Polski. Aktywnie uczestnicząc w życiu politycznym Królestwa Polskiego, nie zaniedbywał działalności duszpasterskiej i przeprowadzał liczne wizytacje kanoniczne w archidiecezji oraz dążył do pomnażania majątku kościelnego.

25 czerwca 1447 koronował ostatecznie w katedrze na Wawelu Kazimierza Jagiellończyka. Uznając prawowitego papieża Mikołaja V zwrócił mu nieprawnie nabyty kapelusz kardynalski.

Zmarł 14 sierpnia 1448, nie odzyskawszy godności kardynalskiej.

Poprzednik Wojciech Jastrzębiec

Prymas Polski i Litwy 1437-1448

Następca Władysław Oporowski