Prostacyklina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prostacyklina
Prostacyklina
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C20H32O5
Masa molowa 352,47 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 35121-78-9
PubChem 114805[1]
DrugBank DB01240[2]

Prostacyklina, PGI2hormon tkankowy z grupy prostaglandyn wytwarzany przez ściany naczyń krwionośnych głównie w śródbłonkach płuc z kwasu arachidonowego pod wpływem enzymów: syntazy prostaglandyny i syntazy prostacykliny. Hamuje zlepianie (agregację) płytek krwi, działa rozkurczowo na naczynia krwionośne i obniża ciśnienie krwi.

Prostacyklina została odkryta w 1976 przez zespół polsko-brytyjski (m.in. R. Gryglewski, A. Szczeklik).

Za odkrycie prostacykliny sir John Vane, Sune Bergström i Bengt Samuelsson otrzymali w roku 1982 Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny.

Odkrycie prostacykliny otwiera nowe możliwości w zapobieganiu zawałowi serca i w jego leczeniu.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biochemia – Edward Bańkowski, Wydawnictwo Medyczne Urban&Partner Wrocław ISBN 83-89581-10-8

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.