Różanecznik katawbijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rhododendron catawbiense)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Różanecznik katawbijski
Rhododendron catawbiense a4.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd wrzosowce
Rodzina wrzosowate
Rodzaj różanecznik
Gatunek różanecznik katawbijski
Nazwa systematyczna
Rhododendron catawbiense Michx.
Fl. bor.-amer. 1:258. 1803
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Różanecznik katawbijski, syn. różanecznik fioletowy (Rhododendron catawbiense Michx.) – gatunek roślin z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie rośnie w podszyciu lasów[2]. Do Europy został sprowadzony na początku XIX wieku. W Polsce nie występuje na stanowiskach naturalnych. Obok różanecznika żółtego, różanecznika jakuszimańskiego i azalii japońskiej jest podstawowym gatunkiem ozdobnych różaneczników.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew o zwartym pokroju. W swojej ojczyźnie osiąga wysokość do 6 m, hodowane odmiany nie przekraczają 3 m wysokości. Rośnie powoli. Stare krzewy osiągają szerokość większą od wysokości.
Liście różanecznika fioletowego
Liście
Zimozielone, bardzo ozdobne, wyrastające skrętolegle i gęsto na pędzie. Blaszki liściowe duże, błyszczące, skórzaste, eliptyczne. Mają na górnej stronie intensywnie zielony kolor przez cały rok. Spód blaszki liściowej jest jasnozielony z wyraźnie widocznym unerwieniem.
Kwiaty różanecznika katawbijskiego
Kwiaty
Kwitnie niezwykle obficie. Kwiaty o średnicy do 6 cm wyrastają w kwiatostanach po 5–20 sztuk na wierzchołkach pędów. Mają kształt szerokodzwonkowaty i kolor lilioworóżowy, purpurowy lub fioletowy. Kwitnie od maja do czerwca. Zapylane są przez owady.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymagania
Żyzna, próchniczna i stale wilgotna gleba o kwaśnym odczynie. Jest bardzo odporny na mróz, znosi bez szwanku najcięższe u nas mrozy, pod warunkiem, że na jesieni został dobrze nawodniony. To, co popularnie uważa się za wymarzanie, w rzeczywistości jest wysychaniem spowodowanym zamarznięciem gleby, uniemożliwiającym pobieranie wody. Źle toleruje silne wiatry, (powodujące zwiększoną transpirację), dlatego powinien rosnąć na zasłoniętym stanowisku. Najlepiej rośnie na półcienistych stanowiskach, ale dobrze znosi też silne nasłonecznienie. Doskonale prezentuje się na tle iglaków.
  • Sposób uprawy: sadzi się je tylko wraz z bryłą korzeniową. Odpowiednie podłoże (pH 4– 5) można otrzymać poprzez dodanie do dobrej ziemi ogrodniczej kwaśnego torfu, zmielonej kory lub przegnitego igliwia. W ogóle różaneczniki wymagają przez cały rok wilgotnego podłoża, źle tolerują suszę. W utrzymaniu wilgoci pomaga ściółkowanie podłoża wokół nich. W razie potrzeby trzeba je podlewać. Łatwo można przesadzać nawet duże różaneczniki (oczywiście wraz z bryłą korzeniową), gdyż mają zwartą, niedużą bryłę korzeniową. Należy systematycznie nawozić od maja do sierpnia, ale niedużymi dawkami nawozów, gdyż są wrażliwe na zasolenie gleby, lub stosować nawozy o przedłużonym działaniu. Koniecznie należy stosować nawozy kwaśne (np. siarczan amonu), a najlepiej specjalne mieszanki nawozów do rododendronów. Nie należy wapnować. Aby rośliny obficie kwitnęły na następny rok, należy po przekwitnięciu ściąć całe kwiatostany, gdyż stają się nieładne, a ponadto wyczerpują nadmiernie roślinę. Ani azalie, ani rododendrony nie wymagają żadnego cięcia. Należy tylko usuwać uschnięte liście i obumarte pędy.
Zbiorowisko różanecznika katawbijskiego pośród sosen pospolitych w Nadleśnictwie Herby

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

Rododendron Nova Zembla.jpg
Różanecznik wielkokwiatowy "Nova Zembla"

Ogromna liczba hodowanych odmian różanecznika katawbijskiego pochodzi albo od gatunku botanicznego, albo są to mieszańce, głównie z takimi gatunkami, jak: różanecznik kaukaski, r. Smirnowa, Rhododendron wardii. Niektóre z nich to:

  • 'Album Elegans' – bladoliliowe kwiaty, potem bielejące. Krzew o cienkich pędach i luźnym pokroju
  • 'America' – kwiaty rubinowoczerwone. Szybkorosnąca odmiana – wys. 400 cm.
  • 'Calsap' – białe kwiaty z liliowym odcieniem, w środku duża rubinowa plamka. Wys. 130 cm
  • 'Catawbiense Grandiflorum'; – jeden z najszybciej rosnących różaneczników (osiąga 3 m wysokości). Kwiaty koloru lila z pomarańczowo czerwonym rysunkiem.
  • 'Cunningham`s White' – niski krzew (do 100 cm wysokości), szeroko rozpostarty. Pąki kwiatowe różowe, kwiaty w luźnych kwiatostanach, niemal białe.
  • 'Boursault' – Ciemnoróżowe kwiaty,. Wzrost silny, osiągają wys. 200 cm.
  • 'Duke of York' – karminoworóżowe kwiaty z brązowymi plamkami, lekko pachnące. Wys. 250 cm.
  • 'Daniela' – kwiaty łososioworóżowe, białe w środku. Krzew gęstyNova Zembla` – kwiaty rubinowooczerwone z ciemniejszą plamką na górnym płatku, wys. 250 cm
  • 'Nova Zembla' – osiąga 150 cm wzrostu. Rubinowoczerwone kwiaty mają na górnym płatku ciemnoczerwoną plamę. Intensywnie wybarwione kwiaty, kwitnie bardzo obficie.
  • 'Old Port – osiąga 170 cm wzrostu. Intensywnie wybarwione purpurowofioletowe kwiaty z białymi pręcikami. stara i popularna odmiana.
  • 'Rasputin' – wyprostowany krzew o silnym wzroście. Osiąga 100 cm wysokości. Jasnofioletowe kwiaty z ciemnofioletową plamą w gardzieli.
Rhododendron catawbiense 2p.jpg

Choroby i szkodniki[edytuj | edytuj kod]

  • fytoftoroza różanecznika. Objawy: liście tracą połysk, brązowieją, zamierają i rolują się od dołu krzewu wzdłuż nerwu głównego, przy podstawie pędu można stwierdzić jego zgniliznę przesuwającą się stopniowo do góry. Zwalczanie : chore rośliny należy usuwać i palić, różaneczniki rosnące w pobliżu podlewamy środkiem Sadofan Manco 64 WP (0,2%) lub Aliette 80 WP 0,2%) stosując, w zależności od wielkości roślin, od 0,5 do 2 litrów cieczy użytkowej, jeżeli nie chcemy stosować środków chemicznych, można spróbować biopreparatów Biosept 33 SL (0,05%) lub Polyversum (0,05%). W miejsce po usuniętych chorych egzemplarzach nie wolno sadzić różaneczników i azalii, cisów, cyprysików, jodeł, oraz sosen.
  • kibitnik azaliaczek (Catotilia azaleella) – szkodnik wygryzający liście z dolnej strony, lub powodujący ich minowanie. Zwalcza się go łatwo środkami owadobójczymi.
  • mączlik różanecznikowy – liście są lepkie i żółkną. Przyczyną jest owad, którego larwy żerując na dolnej powierzchni liścia wydzielają lepką spadź. Zwalcza się je poprzez dwukrotne opryskiwanie preparatem Talstar z dodatkiem preparatu Provado, lub Applaud.
  • nekroza różanecznika –choroba spowodowana przez grzyby. Na liściach powstają jasnobrązowe plamy, które stopniowo rozprzestrzeniają się po całej roślinie. Porażone liście należy spalić, a całą roślinę opryskać dwukrotnie (co 2 tygodnie) preparatem Topsin lub Dithane.
  • zaraza wierzchołkowa pędów – spowodowana jest przez grzyb Phytophthora ramorum. Najpierw zaczynają brunatnieć wierzchołki pędów, potem choroba rozszerza się w dół. powoduje opadanie liści i obumieranie rośliny. Zwalczanie polega na wycinaniu porażonych liści i pędów, a następnie opryskiwaniu całej rośliny preparatem Previcur, lub innym grzybobójczym.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-13].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-08-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Czekalski: Różaneczniki. Warszawa: PWRiL, 1983.
  2. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. 83-7073-188-0.
  3. Katalog roślin II. Warszawa: Agencja Promocji Zieleni, Związek Szkółkarzy Polskich, 2003. ISBN 83-912272-3-5.