Roman Kobendza
Roman Kobendza (ur. 15 lutego 1886 w Niechciach k. Piotrkowa Trybunalskiego – zm. 24 listopada 1955 w Warszawie) – polski botanik, dendrolog, profesor SGGW. Jego żona Jadwiga była polskim geografem i geomorfologiem.
Założył Uniwersytet Powszechny, brał udział w pracach Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Był zaangażowany w ochronę Puszczy Kampinoskiej i doprowadził do utworzenia na jej terenie w 1937 roku pierwszego rezerwatu przyrody. Pod jego opieką był Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego. Na SGGW kierował Katedrą Botaniki Leśnej i Dendrologii.
Od 1924 był współpracownikiem Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności[1]. Roman Kobendza był jednym z inicjatorów powołania Kampinoskiego Parku Narodowego. Publikacje naukowe z dziedziny dendrologii, fitosocjologii i florystyki.
W 1937 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[2].
Kobendzowie zostali pochowani na służewskim cmentarzu przy ul. Wałbrzyskiej.
Jego imieniem nazwano gołoborze na stoku Łysej Góry w Górach Świętokrzyskich.
- Dzieła naukowe
- Solanki i roślinność halofitowa w Zgłowiączce na Kujawach (Les sources salées de Zgłowiączka et leur végetation halophile) (1922)
- Projekt rezerwatu w Puszczy Kampinoskiej (1924)
- O kilku nowych gatunkach dla flory polskiej (Sur quelques espèces nouvelles pour la flore de Pologne) (1930)
- Parki Warszawy i jej okolic (Les parcs de Varsovie et de ses environs) (1930)
- Stosunki fitosocjologiczne Puszczy Kampinoskiej (Les Rapports Phytosociologiques dans l'ancienne grande Foret de Kampinos) (1930)
- Flora Bielan (1932)
- Jak reaguje system korzeniowy sosny (Pinus silvestris L.) na zawiewanie przez piasek (Wie reagier) (1932)
- O zarastaniu ściętych pni jodłowych (Über das Vernarben von Weisstannenstümpfen) (1932)
- Badania fitosocjologiczne w Górach Świętokrzyskich (Etudes phytosociologiques du massif du S-te) (1933)
- Kilka uwag o roślinności płaskowzgórza Pełczańskiego na Wołyniu (Einige Bemerkungen über) (1933)
- Zespoły roślin w paśmie Klonowskiem i dolinie Wilkowskiej (Les associations végétales de la chaîne) (1933)
- Eine neue Varietät der Knackweide (1935)
- Roślinność okolic Kazimierza Dolnego (1935)
- Nowa odmiana wierzby kruchej (Salix fragilis L.) (Eine Varietät der Knackweisse) (1936)
- Przyczynek do poznania brzozy czarnej (Betula obscura Kot.) w Polsce (Beitrag zur Kenntnis der Schwarzbirke (Betula obscura Kot.) in Polen) (1936)
- Wawrzynek wilczełyko (Daphne Mezéreum L.) i jego znaczenie zdobnicze (Daphne Mezéreum et sa qualité ornamentale) (1936)
- Wpływ zimy majowej na roślinność okolic Warszawy w 1935 r. (Influence de l'hiver en mai 1935 sur la végetation des environs de Varsovie) (1936)
- Roślinność bliższych i dalszych okolic Włocławka (1937)
- Roślinność ruderalna na gruzach miast polskich (1949)
- Acanthopanax septemlobus Koidżumi w arboretum Rogowa (1950)
- Acer platanoides L., var. Stollii Späth. w Młochowie pod Warszawą (1950)
- Jak należy rozumieć kolec i cierń z morfologicznego punktu widzenia (1950)
- Krytyczny przegląd niektórych gatunków rodzaju Lepidium R. Br. oraz nowe gatunki dla flory polskiej (1950)
- Las Wawerski ze stanowiska fitosocjologii (Pflanzenassoziationen im Walde von Wawer) (1936)
- Modrzew chiński złocisty Pseudolarix amabilis Rehd. (Syn. P. Kaempferi Gordon., P. Fortunei Mayr. (1950)
- Nieznane stanowisko klonu polnego (Acer campestre L.) pod Warszawą (1950)
- Nowa odmiana modrzewia amerykańskiego (Larix laricina K. Koch. var. pyramidalis argentea) (1950)
- Czym jest topola rogalińska? (1952)
- Różnopostaciowość liści dębu szypułkowego (Quercus Robur L.) pod wpływem uszkodzeń owadzich (1952)
- Topole sekcji Leuce Duby w Polsce, ich zmienność i wykorzystanie dla celów gospodarczych i zdobniczych (1952)
- Z biologii i ekologii kiełkowania nasion topoli (1952)
- Nowe lub rzadkie formy świerka w Polsce (1953)
- Thesium linophyllon L. (Th. intermedium Schrad.) wśród roślinności stepowej nad Wisłą (1958)
Zobacz też [edytuj]
- Rezerwat przyrody Źródła Rzeki Łyny im. prof. Romana Kobendzy.
Przypisy
- ↑ Piotr Köhler: Botanika w Towarzystwie Naukowym Krakowskim, Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Umiejętności (1815-1952). Kraków 2002.
- ↑ M.P. z 1937 r. Nr 260, poz. 411