Roman Kuźniar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Roman Kuźniar
024 Roman Kuźniar, Sanok (2013).JPG
Roman Kuźniar (z prawej) podczas wizyty prezydenta RP w Sanoku (2013)
Data i miejsce urodzenia 25 września 1953
Przemyśl
Rodzaj działalności dyplomata, nauczyciel akademicki
Doradca Prezydenta RP
Okres urzędowania od 12 października 2010
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Roman Kuźniar (ur. 25 września 1953 w Przemyślu[1]) – polski politolog, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, dyplomata, w latach 2005–2007 dyrektor Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych, od 2010 doradca Prezydenta RP ds. międzynarodowych[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1968–1973 był uczniem Technikum Górnictwa Naftowego im. Ignacego Łukasiewicza w Krośnie. W 1977 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W 1981 uzyskał stopień doktora, zaś w 1990 doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce (na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. System zachodni w stosunkach międzynarodowych. Czynniki sprawcze ewolucji[3]). W 2001 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.

W 1977 został pracownikiem naukowym Instytutu Stosunków Międzynarodowych UW, a w 1992 został kierownikiem Zakładu Studiów Strategicznych. Prowadzi wykłady z zakresu międzynarodowych stosunków politycznych, praw człowieka, studiów strategicznych, organizacji międzynarodowych i polskiej polityki zagranicznej, wstępu do nauki o stosunkach międzynarodowych oraz bezpieczeństwa.

Wszedł w skład Komitetu Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk, a w 1995 został członkiem polskiej delegacji do Komisji Praw Człowieka ONZ. Jest autorem i redaktorem wielu publikacji z zakresu międzynarodowych stosunków politycznych, studiów strategicznych, polityki zagranicznej, bezpieczeństwa międzynarodowego i praw człowieka. W 1995 objął funkcję redaktora naczelnego "Rocznika Strategicznego". Był także jednym z inicjatorów utworzenia Euroregionu Karpackiego[4].

W 1990 rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Był m.in. dyrektorem Departamentu Planowania i Analiz (1992–1994), ministrem pełnomocnym w Stałym Przedstawicielstwie RP przy ONZ w Genewie (1994–1998), pracownikiem (1998–2002) i dyrektorem (2000–2002) Departamentu Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej (odszedł z powodu rozbieżności stanowisk między nim i kierownictwem MSZ odnośnie wojny w Iraku[5]). W latach 2003–2005 pełnił funkcję dyrektora Akademii Dyplomatycznej MSZ.

1 czerwca 2005 został dyrektorem Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. Podawał wówczas w wątpliwość zasadność przystępowania Polski do amerykańskiego programu tzw. tarczy antyrakietowej, według informacji "Życia Warszawy" instytut przygotował ekspertyzę krytycznie oceniającą ten projekt[6]. 8 lutego 2007 Roman Kuźniar został odwołany z zajmowanego stanowiska, co motywowano "nową koncepcją funkcjonowania PISM"[7]. Po dymisji jako politolog podawał w wątpliwość techniczną skuteczność amerykańskiego systemu antybalistycznego Ballistic Missile Defense.

Po utworzeniu rządu Donalda Tuska doradca ministra obrony narodowej Bogdana Klicha w latach 2007-2010. 1 października 2010 został powołany na doradcę Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego ds. międzynarodowych.

Odznaczony francuską Legią Honorową.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Pokoju. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1987. (praca zbiorowa)
  • O prawach człowieka. Idee, instytucje, praktyka. Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992.
  • Polityka i siła. Studia strategiczne – zarys problematyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2005.
  • Droga do wolności. Polityka zagraniczna III Rzeczpospolitej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2008.
  • Pozimnowojenne dwudziestolecie 1989–2010. Stosunki międzynarodowe na przełomie XX i XXI wieku. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2011.

Przypisy

  1. Who is who w Polsce: leksykon biograficzny z ok. 10.600 nowymi wprowadzeniami, z ok. 5.930 zmianami i z ok. 50.780 wymienionymi nazwiskami znanych polskich osobistości, częściowo ze zdjęciami [Cz. 1, A-Mak], założone przez Ralpha Hübnera, 2006
  2. Komorowski kompletuje doradców. newsweek.pl, 16 sierpnia 2010. [dostęp 3 stycznia 2011].
  3. Roman Kuźniar w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 8 maja 2010].
  4. Edward Krzemień, Granice dla ludzi, "Gazeta Wyborcza" nr 41 z 18 lutego 1993, s. 13
  5. Roman Kuźniar, Droga do wolności. Polityka zagraniczna III Rzeczypospolitej, Scholar, Warszawa 2008, s. 231
  6. Kuźniar odwołany za krytykę tarczy USA. zyciewarszawy.pl, 10 lutego 2007. [dostęp 8 maja 2010].
  7. Odwołano go, bo nie chciał tarczy antyrakietowej?. gazeta.pl, 9 lutego 2007. [dostęp 8 maja 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]