Romuald Wermiński
| Romuald Wermiński | |
 |
|
 porucznik pilot |
|
| Data i miejsce urodzenia | 27 sierpnia 1890 Błoszczyńce, Imperium Rosyjskie |
| Data i miejsce śmierci | 12 czerwca 1919 okolice Lidy, Polska |
| Przebieg służby | |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, Wojna polsko-bolszewicka |
Romuald Wermiński (ur. 27 sierpnia 1890 w rodzinnym majątku Błoszczyńce, w ówczesnej guberni kijowskiej, zginął 12 czerwca 1919 w Lidzie) - porucznik pilot Wojska Polskiego.
Był synem Stanisława i Stanisławy z Piotrowskich. Ukończył gimnazjum, a następnie Politechnikę w Kijowie. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii carskiej. Przydzielony do lotnictwa, ukończył kurs pilotażu w Sewastopolu na Krymie. Po ukończeniu kursu skierowany został na front do walki z Niemcami i Austriakami. Wziął czynny udział w walkach do momentu wybuchu rewolucji. W 1917 rozpoczął współpracę z Polską Organizacją Wojskową.
W 1918 przedostał się na teren Kongresówki, a po utworzeniu pierwszych eskadr lotniczych wstąpił do lotnictwa. Przydzielony do 4 Eskadry Wywiadowczej. Wziął udział w walkach na froncie litewsko-białoruskim m.in. w bombardowaniach Mołodeczyna, Wilejki, Mińska.
12 czerwca 1919 wystartował z podporucznikiem obserwatorem Włodzimierzem Rice i ładunkiem bomb na samolocie Hannover Roland CL.II do kolejnego lotu bojowego. Na wysokości 50 m samolot wpadł w korkociąg i spadł na ziemię. Obaj lotnicy zginęli.
Za zasługi dla lotnictwa polskiego został odznaczony Polową Odznaką Pilota.
