Rzym, miasto otwarte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rzym, miasto otwarte
Roma, città aperta
Gatunek dramat
Data premiery Ziemia 27 września 1945
Kraj produkcji  Włochy
Język włoski
niemiecki
Czas trwania 105 minut
Reżyseria Roberto Rossellini
Scenariusz Sergio Amidei
Federico Fellini
Główne role Aldo Fabrizi
Anna Magnani
Marcello Pagliero
Muzyka Renzo Rossellini
Zdjęcia Ubaldo Arata
Montaż Eraldo Da Roma
Produkcja Giuseppe Amato
Ferruccio De Martino
Roberto Rossellini
Nagrody 1946: Złota Palma

Rzym, miasto otwartewłoski dramat wojenny z 1945 roku w reżyserii Roberto Rosselliniego. Akcja toczy się podczas nazistowskiej okupacji Rzymu w 1944 roku. Film otrzymał nominację do Oscara i jest uważany za otwierający okres neorealizmu we włoskim kinie[1].

W roku 1995, z okazji stulecia narodzin kina, film znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Giorgio Manfredi ucieka przed niemieckimi żołnierzami skacząc po dachach. Ksiądz, Don Pietro Pellegrini, pomaga ruchowi oporu przekazując wiadomości i pieniądze. Don Pietro ma udzielić ślubu Pinie. Jej narzeczony Francesco nie jest zbyt religijny, ale woli, by ceremonię poprowadził ksiądz nacjonalista, a nie faszystowski urzędnik. Syn Piny Marcello i jego koledzy wykonują drobne zadania dla ruchu oporu. Siostra Piny zaprzyjaźnia się z Mariną, dawną dziewczyną Giorgia, co kończy się tym, że Marina zdradza podziemie w zamian za leki, futra i inne wojenne luksusy.

Szef Gestapo w mieście, z pomocą włoskiego komendanta policji, dopada Giorgia i księdza, i przesłuchuje Giorgia z zastosowaniem przemocy fizycznej. Śledczy starają się namówić Don Pietra do zdrady sprawy wykorzystując jego wiarę religijną, tłumaczą mu, że sprzymierzył się z ateistami. Pietro odpowiada, że każdy, kto dąży do pomagania innym jest na ścieżce Boga, czy w niego wierzy, czy też nie. Wtedy zmuszają księdza do patrzenia, jak Giorgio zostaje zabity poprzez tortury. Don Pietro także wtedy jest nieugięty, więc zostaje stracony.

Przypisy

  1. Światowa encyklopedia filmu religijnego. Marek Lis i Adam Garbicz (red.). Kraków: Biały Kruk, 2007, s. 516. ISBN 978-83-60292-30-3.
  2. Niektóre ważne filmy czyli tzw. lista watykańska. www.kultura.wiara.pl. [dostęp 14.04.2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]