Trzy kolory. Czerwony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Trzy kolory: Czerwony
Trois couleurs: Rouge
Gatunek dramat psychologiczny
Data premiery Polska 27 maja 1994 r.
Ziemia 12 maja 1994 r.
Kraj produkcji  Francja
 Polska
 Szwajcaria
Język francuski
Czas trwania 95 minut
Reżyseria Krzysztof Kieślowski
Scenariusz Krzysztof Piesiewicz,
Krzysztof Kieślowski
Główne role Irène Jacob,
Jean-Louis Trintignant
Muzyka Zbigniew Preisner
Zdjęcia Piotr Sobociński
Kostiumy Corinne Jorry
Montaż Jacques Witta
Produkcja Marin Karmitz

Trzy kolory. Czerwony (fran. Trois couleurs: Rouge) – film fabularny z 1994 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Po premierze reżyser oświadczył, że przestaje robić filmy.[1]Ostatni film w karierze Kieślowskiego.

Scenariusz filmu napisali Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz, muzykę skomponował Zbigniew Preisner. Czerwony jest ostatnią częścią trylogii, w skład której wchodzą także:

Tytułowe trzy kolory nawiązują do barw francuskiej flagi i haseł Wielkiej Rewolucji Francuskiej: Wolność, Równość, Braterstwo.

Spis treści

Opis fabuły [edytuj]

Valentine (Jacob), mieszkająca w Genewie dwudziestoletnia modelka, potrąca samochodem psa. Odnajduje jego właściciela, którym jest były sędzia (Trintignant). Ten jednak nie chce przyjąć zwierzęcia. Valentine zabiera psa, który pewnego dnia ucieka. Szukając go, przybywa ponownie do sędziego. Okazuje się, że podsłuchuje on rozmowy sąsiadów. Valentine jest początkowo oburzona, jednakże z czasem pomiędzy młodą kobietą a zgorzkniałym starym mężczyzną rodzi się przyjaźń.

Obsada [edytuj]

Nagrody [edytuj]

Film na różnego rodzaju festiwalach zebrał w sumie 11 nagród, miał 14 innych nominacji.

  • W 1995 roku dostał 3 nominacje do Oskara (najlepszy reżyser, scenariusz i zdjęcia).
  • Zbigniew Preisner został w 1995 roku nagrodzony Cesarem za najlepszą muzykę.

Nawiązania do pozostałych części trylogii [edytuj]

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne [edytuj]