Trzy kolory. Czerwony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trzy kolory: Czerwony
Trois couleurs: Rouge
Gatunek dramat psychologiczny
Data premiery Polska 27 maja 1994 r.
Ziemia 12 maja 1994 r.
Kraj produkcji  Francja
 Polska
 Szwajcaria
Język francuski
Czas trwania 95 minut
Reżyseria Krzysztof Kieślowski
Scenariusz Krzysztof Piesiewicz,
Krzysztof Kieślowski
Główne role Irène Jacob,
Jean-Louis Trintignant
Muzyka Zbigniew Preisner
Zdjęcia Piotr Sobociński
Kostiumy Corinne Jorry
Montaż Jacques Witta
Produkcja Marin Karmitz

Trzy kolory. Czerwony (fr. Trois couleurs: Rouge) – film fabularny z 1994 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Po premierze reżyser oświadczył, że przestaje robić filmy[1]. Ostatni film w karierze Kieślowskiego.

Scenariusz filmu napisali Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz, muzykę skomponował Zbigniew Preisner. Czerwony jest ostatnią częścią trylogii, w skład której wchodzą także:

Tytułowe trzy kolory nawiązują do barw francuskiej flagi i haseł Wielkiej Rewolucji Francuskiej: Wolność, Równość, Braterstwo.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Valentine (Jacob), mieszkająca w Genewie dwudziestoletnia modelka, potrąca samochodem psa. Odnajduje jego właściciela, którym jest były sędzia (Trintignant). Ten jednak nie chce przyjąć zwierzęcia. Valentine zabiera psa, który pewnego dnia ucieka. Szukając go, przybywa ponownie do sędziego. Okazuje się, że podsłuchuje on rozmowy sąsiadów. Valentine jest początkowo oburzona, jednakże z czasem pomiędzy młodą kobietą a zgorzkniałym starym mężczyzną rodzi się przyjaźń.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Film na różnego rodzaju festiwalach zebrał w sumie 11 nagród, miał 14 innych nominacji.

  • W 1995 roku dostał 3 nominacje do Oskara (najlepszy reżyser, scenariusz i zdjęcia).
  • Zbigniew Preisner został w 1995 roku nagrodzony Césarem za najlepszą muzykę.

Nawiązania do pozostałych części trylogii[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Trois Couleurs: Rouge (Bande Originale Du Film)
Ścieżka dźwiękowa Zbigniewa Preisnera
Wydany 1994
Gatunek muzyka poważna, muzyka filmowa
Wytwórnia Virgin
Album po albumie

Trois Couleurs: Rouge (Bande Originale Du Film) – muzykę do filmu skomponował Zbigniew Preisner, nagrania ukazały się w 1994 roku nakładem wytwórni muzycznej Virgin[2]. W 1996 roku płyta uzyskała w Polsce status złotej[3].

Lista utworów
  1. „Miłość Od Pierwszego Wejrzenia (Love At First Sight)” – 4:28
  2. „Fashion Show I” – 4:46
  3. „Meeting The Judge” – 0:59
  4. „The Tapped Conversation” – 1:17
  5. „Leaving The Judge” – 1:48
  6. „Psychoanalysis” – 2:05
  7. „Today Is My Birthday” – 3:21
  8. „Do Not Take Another Man’s Wife I” – 2:09
  9. „Treason” – 3:24
  10. „Fashion Show II” – 1:24
  11. „Conversation At The Theatre” – 3:45
  12. „The Rest Of The Conversation At The Theatre” – 1:28
  13. „Do Not Take Another Man’s Wife II” – 2:14
  14. „Catastrophe” – 0:47
  15. „Finale” – 2:58
  16. „L’Amour Au Premier Regard” – 4:27

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.
  2. Zbigniew Preisner – Trois Couleurs: Rouge (Bande Originale Du Film) (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2013-11-15].
  3. ZPAV: platynowe płyty (pol.). www.zpav.pl. [dostęp 2013-11-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]