Trzy kolory. Czerwony
| Trzy kolory: Czerwony Trois couleurs: Rouge |
|
| Gatunek | dramat psychologiczny |
| Data premiery | |
| Kraj produkcji | |
| Język | francuski |
| Czas trwania | 95 minut |
| Reżyseria | Krzysztof Kieślowski |
| Scenariusz | Krzysztof Piesiewicz, Krzysztof Kieślowski |
| Główne role | Irène Jacob, Jean-Louis Trintignant |
| Muzyka | Zbigniew Preisner |
| Zdjęcia | Piotr Sobociński |
| Kostiumy | Corinne Jorry |
| Montaż | Jacques Witta |
| Produkcja | Marin Karmitz |
Trzy kolory. Czerwony (fran. Trois couleurs: Rouge) – film fabularny z 1994 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Po premierze reżyser oświadczył, że przestaje robić filmy.[1]Ostatni film w karierze Kieślowskiego.
Scenariusz filmu napisali Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz, muzykę skomponował Zbigniew Preisner. Czerwony jest ostatnią częścią trylogii, w skład której wchodzą także:
Tytułowe trzy kolory nawiązują do barw francuskiej flagi i haseł Wielkiej Rewolucji Francuskiej: Wolność, Równość, Braterstwo.
Spis treści |
Opis fabuły [edytuj]
Valentine (Jacob), mieszkająca w Genewie dwudziestoletnia modelka, potrąca samochodem psa. Odnajduje jego właściciela, którym jest były sędzia (Trintignant). Ten jednak nie chce przyjąć zwierzęcia. Valentine zabiera psa, który pewnego dnia ucieka. Szukając go, przybywa ponownie do sędziego. Okazuje się, że podsłuchuje on rozmowy sąsiadów. Valentine jest początkowo oburzona, jednakże z czasem pomiędzy młodą kobietą a zgorzkniałym starym mężczyzną rodzi się przyjaźń.
Obsada [edytuj]
- Irène Jacob – Valentine Dussaut
- Jean-Louis Trintignant – sędzia
- Frederique Feder – Karin
- Jean-Pierre Lorit – Auguste Bruner
- Samuel Le Bihan – fotograf
- Marion Stalens – weterynarz
Nagrody [edytuj]
Film na różnego rodzaju festiwalach zebrał w sumie 11 nagród, miał 14 innych nominacji.
- W 1995 roku dostał 3 nominacje do Oskara (najlepszy reżyser, scenariusz i zdjęcia).
- Zbigniew Preisner został w 1995 roku nagrodzony Cesarem za najlepszą muzykę.
Nawiązania do pozostałych części trylogii [edytuj]
- Pod koniec filmu widzimy grupkę osób, które uratowały się z katastrofy promu na Kanale La Manche. Są wśród nich Julie (Juliette Binoche) i Olivier (Benoît Régent) – bohaterowie Niebieskiego oraz Karol (Zbigniew Zamachowski) i Dominique (Julie Delpy) – bohaterowie Białego.
Przypisy
- ↑ Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Trzy kolory: Czerwony w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Trzy kolory: Czerwony w bazie filmpolski.pl
- Trzy kolory: Czerwony w bazie stopklatka.pl
- Trzy kolory. Czerwony w bazie filmweb.pl
|
||||||||||||||