Pinokio (film 1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pinokio
Pinocchio
Pinokio
Gatunek animowany
Data premiery Ziemia 7 lutego 1940
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Czas trwania 88 min
Reżyseria Ben Sharpsteen
Hamilton Luske
Scenariusz Ted Sears
Webb Smith
Muzyka Leigh Harline
Paul J. Smith
Scenografia John Hubley
Produkcja Chuck Williams
Dystrybucja Walt Disney Pictures
Budżet 2,289,247$
Kadr z filmu
Wikimedia Commons

Pinokio (ang. Pinocchio, 1940) – amerykański film animowany wytwórni filmowej Disney zrealizowany na podstawie powieści Carlo Collodiego o tym samym tytule (Pinokio). Jest to drugi pełnometrażowy film animowany Walta Disneya.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Stary snycerz Gepetto rzeźbi drewnianą marionetkę, którą nazywa Pinokio. Gdy wieczorem widzi za oknem spadającą gwiazdę, wypowiada życzenie, by marionetka ożyła i stała się prawdziwym chłopcem. W czasie gdy Gepetto spał, Błękitna Wróżka ożywia Pinokia, mówiąc mu, że jeśli będzie "odważny, prawdomówny i nie samolubny", z drewnianej marionetki stanie się prawdziwym chłopcem. Żeby Pinokiu łatwiej było odróżnić dobro od zła, Wróżka przydziela mu Świerszcza Jiminy jako osobistego opiekuna i strażnika mającego zastąpić mu sumienie i pilnować, żeby nie zszedł na złą drogę. Gepetto nie posiadał się z radości, gdy odkrył, że jego życzenie się spełniło, i następnego dnia posłał Pinokia do szkoły. Jednak Pinokio napotkał na drodze antropomorficznych Lisa i Kota, którzy postanawiają wykorzystać Pinokia dla własnych korzyści, mamiąc go obietnicą przyszłej sławy, którą miałby osiągnąć jako aktor teatralny. Przekonują go, by zamiast iść do szkoły, przyłączył się do kukiełkowego teatru. Dyrektor teatru, Stromboli, osiąga dzięki niemu sukces i zarabia dużo pieniędzy (część z nich daje później Lisowi i Kotu za podesłanie mu Pinokia), jednak gdy Pinokio chce wracać na noc do domu, Stromboli zamyka go w klatce dla ptaków, żeby zawsze mieć go "pod ręką" jako swoją największą atrakcję i grozi, że gdy Pinokio będzie zbyt stary, by występować w teatrze, przyda mu się na podpałkę. Świerszcz dotarł do Pinokia, jednak nie potrafił go uwolnić. Wówczas zjawia się Błękitna Wróżka i pyta Pinokia, dlaczego nie posłuchał Gepetta i nie poszedł do szkoły. Pinokio wstydzi się powiedzieć prawdę i kłamie, opowiadając zmyśloną historię, w związku z czym jego nos rośnie. Po chwili przyrzeka być odtąd prawdomównym i dobrym, i Wróżka uwolniła go, przywracając jednocześnie jego nos do pierwotnej formy, zastrzegając jednak, że pomaga mu po raz ostatni. W tym czasie Lis i Kot rozmawiają w karczmie z podstępnym woźnicą, który obiecuje im zapłacić dużo pieniędzy, jeśli znajdą mu głupich, małych niegrzecznych chłopców, których mógłby zabrać na Wyspę Radości. Wkrótce ponownie spotykają Pinokia będącego w drodze do domu po ucieczce od Stromboli'ego. Przekonują go, że jest chory i że musi się udać na wypoczynek na Wyspie Radości. W drodze na Wyspę Pinokio zaprzyjaźnia się z nowo poznanym chłopcem o imieniu Knot, który z czasem zaczął wywierać na Pinokia zły wpływ, proponując mu (ku przerażeniu Świerszcza) palenie cygar, picie piwa i gry hazardowe. Świerszcz odkrył, że woźnica rzucił na wyspę klątwę sprawiającą, że niegrzeczni chłopcy zmieniają się w osły, których następnie woźnica sprzedawał do pracy w kopalniach soli. Jiminy biegnie ostrzec Pinokia, Knot zmienia się w osła, a Pinokio w ostatniej chwili zdołał uciec z oślimi jedynie uszami i ogonem. Wrócił do domu, który jednak okazał się być pusty. Z listu zrzuconego na próg domu za sprawą Błękitnej Wróżki dowiedział się, że Gepetto wyruszył w morze wraz ze swoim kotem Figaro i złotą rybką Cleo, i że został wraz z nimi połknięty przez olbrzymiego wieloryba. Postanowił go ratować i skoczył na dno morza wraz ze Świerszczem, po czym został połknięty przez wieloryba, w którego brzuchu odnalazł Gepetta. Obmyśla plan ucieczki: zbudowanie tratwy oraz rozpalenie ogniska i zmuszenie wieloryba do kichnięcia przez podrażnieni go dymem. Plan się powiódł, ale rozwścieczony wieloryb rzucił się w pogoń za tratwą Gepetta i Pinokia, rozbijając ją. Pinokio odmówił porzucenia Gepetta i dociągnął go w bezpieczne miejsce w jaskini pod klifem zaraz przed atakiem wieloryba. Wielka fala wywołana przez wieloryba wymyła Gepetta i Pinokia na plażę, jednak Pinokio zginął rozbijając się o skały. Gepetto zabiera jego ciało do domu i opłakuje go, jednak Błękitna Wróżka zdecydowała, że Pinokio wykazał się odwagą i poświęceniem, ożywia go i zmienia w prawdziwego chłopca, ku wielkiej radości Gepetta i Jiminy'ego. Wróżka nagradza Świerszcza złotą odznaką w dowód uznania za dobre ukierunkowanie Pinokia.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Udział wzięli:

i inni

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Pinokio jest jedynym filmem Disneya, w którym czarny charakter nie zostaje pokonany, a skutki jego czynów nie zostają odwrócone.
  • W tym filmie po raz pierwszy pojawia się kot Figaro, który później występował w wielu krótkometrażowych filmach Disneya z Myszką Miki i Myszką Minnie oraz psem Pluto.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]