Sławomir Sierakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Sławomir Sierakowski podczas spotkania w Busku-Zdroju.

Sławomir Sierakowski (ur. 1979) – polski publicysta, socjolog, krytyk literacki i teatralny, wydawca, okazjonalnie dramaturg.

Założyciel i redaktor naczelny pisma "Krytyka Polityczna" oraz Wydawnictwa Krytyki Politycznej, współtwórca REDakcji[1]. Jest prezesem Stowarzyszenia im. Stanisława Brzozowskiego.

Skupił wokół "Krytyki Politycznej" szerokie środowisko studentów, doktorantów, publicystów, krytyków literackich i teatralnych, artystów i działaczy społecznych.

Spis treści

[edytuj] Wykształcenie

Sławomir Sierakowski ukończył Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, w ramach których studiował socjologię, filozofię i ekonomię. Pracował także pod kierunkiem Ulricha Becka na Uniwersytecie w Monachium. Podjął studia doktoranckie w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego[2]. Był stypendystą Collegium Invisibile, Ministra Edukacji Narodowej, Instytutu Goethego oraz niemieckich fundacji GFPS i DAAD, a także amerykańskiego The German Marshall Fund. Uczestniczył również w wyjazdach studyjnych do Paryża na zaproszenie rządu Francji, a także do USA na zaproszenie American Jewish Committee i Forum Dialogu Między Narodami.

[edytuj] Działalność publicystyczna

Zajmuje się przede wszystkim tematyką polityczną (pisząc do m.in. "Rzeczpospolitej", "Gazety Wyborczej", "Polityki", "Dziennika") i kulturalną (wraz z Kingą Dunin i Cezarym Michalskim prowadził program Lepsze książki w TVP Kultura). Od jesieni 2008 prowadzi wraz z Rafałem Ziemkiewiczem program "Pojedynek" w TVP Historia.

Inicjator Listu otwartego do europejskiej opinii publicznej[3]. Pod listem podpisało się 225 osób, w tym wielu polskich intelektualistów. List opublikowały "Le Monde", "Frankfurter Allgemeine Zeitung", "Gazeta Wyborcza", "Rzeczpospolita" i niektóre inne dzienniki europejskie.

[edytuj] Działalność artystyczna

11 listopada 2007 w TR Warszawa miała miejsce premiera "Szewców u bram" według Witkacego w reżyserii Jana Klaty, z którym Sierakowski współpracował jako dramaturg, a także współautor adaptacji.

W 2008 wystąpił w filmie izraelskiej artystki Yael Bartany "Mary Koszmary", w którym na pustym Stadionie Dziesięciolecia wygłasza przemówienie o powrocie trzech milionów Żydów do Polski. Przemówienie napisał razem z Kingą Dunin[4].

[edytuj] Nagrody

W 2007 znalazł się w finale nagrody dziennikarskiej Grand Press, a w 2008 – w finale Nagrody im. Barbary Łopieńskiej.

Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Sławomir Sierakowski

[edytuj] Bibliografia

  • Karolina Króliczek, Mesjasz Lewicy – Sierakowski, w: Salon24.pl, 2009-02-09, data dostępu = 2011-02-13.

Przypisy

  1. otwartej świetlicy kulturalnej mieszczącej się na ul. Chmielnej w Warszawie
  2. Ewa Winnicka: Pójdziemy, zobaczymy. Polityka (tygodnik), 2006-06-10, nr 23 (2557) [dostęp 2012-02-13]. ss. 36-39.
  3. List Otwarty do Europejskiej Opinii Publicznej, www.krytykapolityczna.pl
  4. Mary Koszmary w serwisie Culture.pl
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach