Sławomir Sierakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławomir Sierakowski
Sławomir Sierakowski
Data urodzenia 4 listopada 1979
Zawód publicysta, socjolog, krytyk literacki i teatralny, wydawca, dramaturg
Narodowość polska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Sławomir Sierakowski w Wikicytatach

Sławomir Witold Sierakowski[1] (ur. 4 listopada 1979[2]) – polski publicysta, socjolog, krytyk literacki i teatralny, wydawca, okazjonalnie dramaturg.

Założyciel i redaktor naczelny pisma „Krytyka Polityczna” internetowego Dziennika Opinii oraz Wydawnictwa Krytyki Politycznej, współtwórca REDakcji[a].

W 2005 został prezesem Stowarzyszenia im. Stanisława Brzozowskiego , które prowadzi 5 centr kultury (Warszawa, Gdańsk, Łódź, Cieszyn, Kijów) oraz 25 lokalnych klubów w Polsce, na Ukrainie, w Rosji i w Niemczech. Od 2012 roku jest dyrektorem Instytutu Studiów Zaawansowanych w Warszawie.

Skupił wokół „Krytyki Politycznej” lewicowe środowisko studentów, doktorantów, publicystów, krytyków literackich i teatralnych, artystów i działaczy społecznych.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Sławomir Sierakowski ukończył Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, w ramach których studiował socjologię, filozofię i ekonomię. Pracował także pod kierunkiem Ulricha Becka na Uniwersytecie w Monachium. Podjął studia doktoranckie w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Był stypendystą Collegium Invisibile, Ministra Edukacji Narodowej, Instytutu Goethego oraz niemieckich fundacji GFPS i DAAD, a także amerykańskiego The German Marshall Fund. Uczestniczył również w wyjazdach studyjnych do Paryża na zaproszenie rządu Francji, a także do USA na zaproszenie American Jewish Committee i Forum Dialogu Między Narodami. Stypendysta na Uniwersytetach Princeton, Yale, Harvard.

Działalność publicystyczna[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje się przede wszystkim tematyką polityczną (pisząc do m.in. "Krytyki Politycznej", "Gazety Wyborczej", "Newsweeka", "Polityki") i kulturalną (wraz z Kingą Dunin i Cezarym Michalskim prowadził program Lepsze książki w TVP Kultura). Od jesieni 2008 prowadził wraz z Rafałem Ziemkiewiczem program "Pojedynek" w TVP Historia.

Inicjator Listu otwartego do europejskiej opinii publicznej[4]. Pod listem podpisało się 225 osób, w tym wielu polskich intelektualistów. List opublikowały "Le Monde", "Frankfurter Allgemeine Zeitung", "Gazeta Wyborcza", "Rzeczpospolita" i niektóre inne dzienniki europejskie.

Jest felietonistą New York Times[5].

Działalność artystyczna[edytuj | edytuj kod]

11 listopada 2007 w TR Warszawa miała miejsce premiera "Szewców u bram" według Witkacego w reżyserii Jana Klaty, z którym Sierakowski współpracował jako dramaturg, a także współautor adaptacji.

W 2008 wystąpił w filmie izraelskiej artystki Yael Bartany "Mary Koszmary", w którym na pustym Stadionie Dziesięciolecia wygłasza przemówienie o powrocie trzech milionów Żydów do Polski. Przemówienie napisał razem z Kingą Dunin[6]. "Mary Koszmary" miały premierę w Centrum Pompidou w Paryżu i były pokazywane w najlepszych muzeach w ponad 20 krajach (m.in. w Jewish Museum i Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku, Tate Modern w Londynie, AGO w Toronto, UCI w Los Angeles). Część II: „Mur i Wieża” powstała w 2009 roku, część III: „Zamach” reprezentowała Polskę na Biennale w Wenecji w 2011 roku.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 2007 znalazł się w finale nagrody dziennikarskiej Grand Press, a w 2008 – w finale Nagrody im. Barbary Łopieńskiej.

Uwagi

  1. otwartej świetlicy kulturalnej mieszczącej się na ul. Chmielnej w Warszawie

Przypisy

  1. STOWARZYSZENIE IM STANISŁAWA BRZOZOWSKIEGO (pol.). krs-online.com.pl. [dostęp 2013-11-12].
  2. Nowa Zofia
  3. Ewa Winnicka: Pójdziemy, zobaczymy. Polityka (tygodnik), 2006-06-10, nr 23 (2557) [dostęp 2012-02-13]. s. 36-39.
  4. List Otwarty do Europejskiej Opinii Publicznej, www.krytykapolityczna.pl
  5. Slawomir Sierakowski. [dostęp 2014-05-03].
  6. Mary Koszmary w serwisie Culture.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]