Sławomir Sierakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sławomir Sierakowski
Sławomir Sierakowski
Data urodzenia 4 listopada 1979
Zawód publicysta, socjolog, krytyk literacki i teatralny, wydawca, dramaturg
Narodowość polska
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Sławomir Sierakowski w Wikicytatach

Sławomir Witold Sierakowski[1] (ur. 4 listopada 1979[2]) – polski publicysta, socjolog, krytyk literacki i teatralny, wydawca, okazjonalnie dramaturg.

Założyciel i redaktor naczelny pisma "Krytyka Polityczna" oraz Wydawnictwa Krytyki Politycznej, współtwórca REDakcji[a]. Jest prezesem Stowarzyszenia im. Stanisława Brzozowskiego.

Skupił wokół "Krytyki Politycznej" lewicowe środowisko studentów, doktorantów, publicystów, krytyków literackich i teatralnych, artystów i działaczy społecznych.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Sławomir Sierakowski ukończył Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne na Uniwersytecie Warszawskim, w ramach których studiował socjologię, filozofię i ekonomię. Pracował także pod kierunkiem Ulricha Becka na Uniwersytecie w Monachium. Podjął studia doktoranckie w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego[3]. Był stypendystą Collegium Invisibile, Ministra Edukacji Narodowej, Instytutu Goethego oraz niemieckich fundacji GFPS i DAAD, a także amerykańskiego The German Marshall Fund. Uczestniczył również w wyjazdach studyjnych do Paryża na zaproszenie rządu Francji, a także do USA na zaproszenie American Jewish Committee i Forum Dialogu Między Narodami.

Działalność publicystyczna[edytuj | edytuj kod]

Zajmuje się przede wszystkim tematyką polityczną (pisząc do m.in. "Krytyki Politycznej", "Gazety Wyborczej", "Newsweeka", "Polityki") i kulturalną (wraz z Kingą Dunin i Cezarym Michalskim prowadził program Lepsze książki w TVP Kultura). Od jesieni 2008 prowadził wraz z Rafałem Ziemkiewiczem program "Pojedynek" w TVP Historia.

Inicjator Listu otwartego do europejskiej opinii publicznej[4]. Pod listem podpisało się 225 osób, w tym wielu polskich intelektualistów. List opublikowały "Le Monde", "Frankfurter Allgemeine Zeitung", "Gazeta Wyborcza", "Rzeczpospolita" i niektóre inne dzienniki europejskie.

Działalność artystyczna[edytuj | edytuj kod]

11 listopada 2007 w TR Warszawa miała miejsce premiera "Szewców u bram" według Witkacego w reżyserii Jana Klaty, z którym Sierakowski współpracował jako dramaturg, a także współautor adaptacji.

W 2008 wystąpił w filmie izraelskiej artystki Yael Bartany "Mary Koszmary", w którym na pustym Stadionie Dziesięciolecia wygłasza przemówienie o powrocie trzech milionów Żydów do Polski. Przemówienie napisał razem z Kingą Dunin[5].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

W 2007 znalazł się w finale nagrody dziennikarskiej Grand Press, a w 2008 – w finale Nagrody im. Barbary Łopieńskiej.

Uwagi

  1. otwartej świetlicy kulturalnej mieszczącej się na ul. Chmielnej w Warszawie

Przypisy

  1. STOWARZYSZENIE IM STANISŁAWA BRZOZOWSKIEGO (pol.). krs-online.com.pl. [dostęp 2013-11-12].
  2. Nowa Zofia
  3. Ewa Winnicka: Pójdziemy, zobaczymy. Polityka (tygodnik), 2006-06-10, nr 23 (2557) [dostęp 2012-02-13]. s. 36-39.
  4. List Otwarty do Europejskiej Opinii Publicznej, www.krytykapolityczna.pl
  5. Mary Koszmary w serwisie Culture.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]