Cezary Michalski
Cezary Michalski (ur. 1963) – polski eseista, prozaik i publicysta.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, potem również slawistykę w Paryżu. Pracował tam jako sekretarz Józefa Czapskiego. Jego żoną była wówczas Manuela Gretkowska.
Był redaktorem pism "brulion" i "Debata", jego teksty ukazywały się w "Arcanach", "Frondzie" i "Tygodniku Literackim" (również pod pseudonimem "Marek Tabor"). W latach 1994–1996 pracował w redakcji kulturalnej TVP, gdzie wylansował program Wojciecha Cejrowskiego "WC Kwadrans"[potrzebne źródło].
Współpracował z Radiem Plus, TV Puls, "Życiem" i "Tygodnikiem Solidarność". W czasach rządów AWS był sekretarzem Rady ds. Inicjatyw Wydawniczych i Upowszechniania Kultury.
Wraz z Kingą Dunin i Sławomirem Sierakowskim prowadził program Lepsze książki w TVP Kultura. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W latach 2006–2008 był zastępcą redaktora naczelnego gazety Dziennik Polska-Europa-Świat, a do połowy 2009 roku publicystą tego pisma. Aktualnie jest komentatorem Krytyki Politycznej.
[edytuj] Twórczość
- Ezoteryczne źródła nazizmu (1993)
- Powrót człowieka bez właściwości (Warszawa 1997)
- Ćwiczenia z bezstronności (Kraków 1999)
- Ministerstwo prawdy (Kraków 2000)
- Siła odpychania (2002)
- Jezioro Radykałów (2004)
- Gorsze światy (2006)
- Ja Palikot (2010, wywiad-rzeka z Januszem Palikotem)
- Życie umysłowe i uczuciowe (2010, wywiad-rzeka z Jadwigą Staniszkis)
