SS Polonia
| SS Polonia | |
 |
|
| Data wodowania | 1910 |
| Data wycofania ze służby | 1939 |
| Wcześniejsze imiona | "Kursk" |
| Typ | parowiec |
| Stocznia | Barclay, Curle & Co. Ltd. |
| Armator | Gdynia-Ameryka Linie Żeglugowe SA |
| Bandera |  Polska |
| Port macierzysty | Gdynia |
| Nośność (DWT) | 7 200 |
| Liczba członków załogi | 290 |
| Liczba pasażerów | 800 |
| Długość całkowita (L) | 137,20 m |
| Szerokość (B) | 17,20 m |
| Zanurzenie (D) | 7,60 m |
| Prędkość maks. | 14 w |
| Pojemność brutto | 7 500 GT |
| Pojemność netto | 4 519 NT |
| Dane napędu | 2 x 6000 KM |
| Liczba śrub napędowych | 2 |
SS Polonia – statek pasażerski, używany w latach 1912-1939. Początkowo nosił nazwę Kursk.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Polonia, początkowo Kursk (jeden z tzw. "klejnotów Księżniczki Dagmary"[1]), była statkiem pasażersko-drobnicowym, zbudowana została w 1910 roku w Glasgow. Początkowo służyła na linii rosyjsko-amerykańskiej, tj. pomiędzy Lipawą i Nowym Jorkiem. W 1921 roku znalazła się pod banderą duńską, jako własność kompanii żeglugowej Det Östasiatiske Kompagni obsługującą Balitic-American Line, wtedy też nadano jej nazwę Polonia, bowiem statek miał przewozić do Ameryki głównie emigrantów z Polski.
Statek obsługiwał odtąd linię Lipawa-Gdańsk-Kopenhaga-Nowy Jork. Na mocy umowy z 11 marca 1930 roku – za 18 milionów złotych – przeszedł, razem z SS "Pułaski" i SS "Kościuszko", pod banderę polską, do spółki Polskie Transatlantyckie Towarzystwo Okrętowe (PTTO), a od października 1934 roku do Gdynia-Ameryka Linie Żeglugowe SA (GAL) bez zmiany nazwy, zapoczątkowując polską flotę pasażerską. Duńczycy sprzedali linię (wraz z prawem do przystani w dokach Nowego Jorku[1]) i "klejnoty" chętnie, bo właśnie w roku 1930, wobec załamania się gospodarki amerykańskiej w czasach wielkiego kryzysu władze Stanów Zjednoczonych drastycznie obniżyły kwoty imigranckie.
"Polonia" obsługiwała linię Gdynia-Kopenhaga-Halifax-Nowy Jork ale w związku ze zmniejszeniem się liczby pasażerów na trasie transatlantyckiej, od roku 1933 skierowano statek na linię Konstanca-Stambuł-Jaffa-Hajfa-Pireus-Stambuł-Konstanca, gdzie przewoził przede wszystkim emigrujących z Polski do Palestyny Żydów[2].
Na tej trasie statek odbył 123 rejsy. Pływał też jako wycieczkowiec (m.in. w lipcu 1931 roku, jako pierwszy polski statek pasażerski dotarł do Nordkapu). Sprzedany został na złom do Włoch w roku 1939.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Karol Olgierd Borchardt: Znaczy kapitan, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1979, ISBN 83-215-5164-5
- Jan Piwowoński: Flota spod biało-czerwonej, Nasza Księgarnia, Warszawa 1989, ISBN 83-10-08902-3
- Witold J. Urbanowicz: Transatlantyki: Zarys ich dziejów i techniki, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1977
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||||||||||||
