Sara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sara (po prawej) i Abraham - ilustracja z Biblii w obrazkach dla najmłodszych
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy postaci biblijnej. Zobacz też: inne znaczenia tego terminu.

Sara (od babil. Szarratu - "księżniczka") – postać biblijna, bohaterka Księgi Rodzaju, żona Abrahama, matka Izaaka.

Sara w Biblii[edytuj | edytuj kod]

Cytowane fragmenty biblijne pochodzą z Biblii Tysiąclecia.

Abram i Nachor wzięli sobie żony. Imię żony Abrama było Saraj [...] Saraj była bezpłodna i nie miała potomstwa.(Rdz 11,29.30. Według Rdz 21,20 Saraj była córką Teracha i przyrodnią siostrą Abrahama, któremu później towarzyszyła w wędrówce na Wschód. Józef Flawiusz w (DDIVI5) sugeruje, że była raczej bratanicą Abrahama, gdyż była córką Harana, brata Abrahama i siostrą Lota.

Abraham, w obawie przed śmiercią z rąk obcokrajowców, dwukrotnie uciekł się do fortelu przedstawienia ją podczas swych wypraw do obcych narodów, jako swoją siostrę. Uczynił tak podczas wyprawy do Egiptu przed faraonem (Rdz 12,11-20) i Abimelekiem, królem filistyńskiego państwa-miasta Geraru (20,1-20). Za każdym razem została wprowadzona do haremu despotów, jednak kary boskie (choroba faraona i bezpłodność Abimeleka) zmusiły ich do oddalenia kobiety. Jako że sami byli ofiarami oszustwa, historie te budzą wciąż wiele kontrowersji od strony moralnej wśród biblistów.

Kiedy Abraham i Sara byli bardzo starzy, wciąż nie mieli ze sobą dzieci, wszystko wskazywało na to, że Sara była bezpłodna. Bóg zdecydował jednak, że Abraham powinien mieć syna. Bóg kazał policzyć Abrahamowi gwiazdy na niebie, a kiedy ten zgubił się w rachunkach, Bóg oznajmił mu, że jego potomstwo będzie tak liczne jak gwiazdy na niebie. Po pewnym czasie Bóg spotkał się z Abramem (jego imię prawowite, Abrahamem nazwał go Bóg gdy zapowiedział urodzenie Izaaka) przybywając do niego pod postacią jednego z trzech wędrowców. Dwaj z nich (towarzyszący Bogu aniołowie) poszli potem do Lota, zapowiedzieć zagładę Sodomy, zaś trzeci zapowiedział Abrahamowi i Sarze, że niebawem staną się rodzicami. Słysząc to, Sara się uśmiechnęła. A wędrowiec zapytał:- dlaczego Sara się śmieje? Wtedy Sara zdradziła, że ma lat 90 a mąż 100 i wydaje się jej to niemożliwe. Niedługo potem stałą się brzemienna i urodziła syna, którego z rozkazu Boga nazwano Izaakiem.

Sara umarła w wieku stu dwudziestu siedmiu lat. Abraham odkupił miejsce na grób od Eraima jednego z mieszkańców Hebronu. Tam też przygotował sobie grób dla siebie i w swoim czasie został obok Sary pochowany.

Sara w Nowym Testamencie[edytuj | edytuj kod]

List do Hebrajczyków 11,11 wymienia Sarę jako jedną z bohaterów wiary.

Paweł z Tarsu w Liście do Galatów uważa Sarę za alegorię przymierza, jakie zawarł Jezus Chrystus umierając na krzyżu.

Sara w tradycji żydowskiej[edytuj | edytuj kod]

Według tradycji Hagady była jedną z siedmiu prorokiń Izraela.