Scott J. Kelly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Scott Joseph Kelly
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1964
Orange (New Jersey)
Narodowość amerykańska
Status w stanie spoczynku
Funkcja pilot wahadłowca, dowódca misji,
inżynier pokładowy
Czas spędzony w kosmosie 180 dni 1 godzina 51 minut
Misje STS-103, STS-118,
Sojuz TMA-01M, Ekspedycja 25,
Ekspedycja 26
Emblematy załóg STS-103 STS-118 Sojuz TMA-01M Ekspedycja 25 Ekspedycja 26
Stopień US Navy O6 infobox.svg komandor United States Navy
Odznaczenia
Naval Astronaut Badge Naval Aviator Badge
Bronze oakleaf-3d.svg
Defence Superior Service Medal - dwukrotnie (USA)
Zaszczytny Krzyż Lotniczy  (Stany Zjednoczone) Medal Pochwalny Marynarki Wojennej  (Stany Zjednoczone) Medal za Osiągnięcie Marynarki Wojennej  (Stany Zjednoczone) Navy Unit Commendation (dwukrotnie) National Defense Service Medal Southwest Asia Service Medal Navy Sea Service Deployment Ribbon NASA Distinguished Service Medal NASA Outstanding Leadership Medal NASA Exceptional Service Medal NASA Space Flight Medal (trzykrotnie) Medal Wyzwolenia Kuwejtu (Arabia Saudyjska) Kuwait Liberation Medal (Kuwejt) Medal „Za zasługi w podboju kosmosu” (Rosja)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ekspedycja 26 – Scott Kelly podczas świąt Bożego Narodzenia

Scott Joseph Kelly (ur. 21 lutego 1964 w Orange w stanie New Jersey) – amerykański astronauta, pilot wojskowy, inżynier, komandor United States Navy. Brat bliźniak astronauty – Marka E. Kelly'ego

Wykształcenie i służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1982 – ukończył szkołę średnią (Mountain High School) w West Orange w stanie New Jersey.
  • 1987 – uzyskał licencjat z zakresu elektrotechniki w Kolegium Morskim Uniwersytetu Stanu Nowy Jork (State University of New York Maritime College). Następnie rozpoczął służbę w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych.
  • 1989-1992 – po odbyciu szkolenia lotniczego w bazie Beeville w Teksasie, w lipcu 1989 uzyskał status pilota wojskowego lotnictwa morskiego (Naval Aviator). Następnie rozpoczął służbę w 101. eskadrze myśliwców (Fighter Squadron 101), stacjonującej w bazie Oceana w Virginia Beach. Przeszedł tam szkolenie w zakresie pilotażu myśliwca pokładowego F-14 Tomcat. Później otrzymał przydział do 143. eskadry myśliwców (Fighter Squadron 143), zaokrętowanej na lotniskowcu USS „Dwight D. Eisenhower”, operującym wówczas na Atlantyku Północnym, Morzu Śródziemnym, Czerwonym oraz w Zatoce Perskiej.
  • 1993–1994 – przeszedł kurs w Szkole Pilotów Doświadczalnych Marynarki Wojennej.
  • 1994–1996 – służył w bazie Patuxent River w stanie Maryland. Był pilotem-oblatywaczem w doświadczalnej eskadrze samolotów szturmowych (Strike Aircraft Test Squadron) oraz Centrum Lotniczych Działań Wojennych Marynarki (Naval Air Warfare Center). Latał samolotami: F-14 Tomcat, F/A-18 Hornet i KC-130F Hercules.
  • 1996 – na University of Tennessee w Knoxville uzyskał magisterium w dziedzinie inżynierii systemów lotniczych.
  • Czerwiec 2012 – zakończył czynną służbę wojskową, przechodząc w stan spoczynku.

Jako pilot wylatał ponad 8000 godzin za sterami przeszło czterdziestu typów samolotów.

Kariera astronauty[edytuj | edytuj kod]

  • 1 maja 1996 – znalazł się w gronie siedemnastu kandydatów, których przyjęto podczas naboru do 16. grupy astronautów NASA. Został wybrany spośród blisko 2500 ochotników.
  • 1998 – zakończył dwuletnie szkolenie podstawowe, uzyskując kwalifikacje pilota wahadłowca. Następnie został skierowany do wydziału systemów i eksploatacji statków kosmicznych (Spacecraft Systems/Operations Branch) w Biurze Astronautów NASA.
  • 20–28 grudnia 1999 – uczestniczył w misji STS-103 wahadłowca Discovery, którego był pilotem.
  • 2000 – został dyrektorem operacyjnym NASA w rosyjskim Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina, w którym także sam odbył szkolenie.
  • Marzec 2001 – wyznaczono go na dublera inżyniera pokładowego piątej stałej załogi Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).
  • 2002 – został przeniesiony do Wydziału Stacji Kosmicznej (Space Station Branch). 12 grudnia otrzymał nominację na dowódcę misji STS-118, zaplanowanej na listopad 2003. Po katastrofie wahadłowca Columbia plan lotów został gruntownie zmieniony i wspomnianą misję przeniesiono na termin późniejszy.
  • 8–21 sierpnia 2007 – dowodził misją STS-118, realizowaną przez załogę promu Endeavour.
  • 7 października 2010 – 16 marca 2011 – uczestniczył w Ekspedycji 25 i 26, pełniąc funkcję inżyniera pokładowego, a następnie dowódcy Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.

STS-103 (Discovery F-27)[edytuj | edytuj kod]

20 grudnia 1999 wystartował w kosmos na pokładzie promu Discovery w ramach misji STS-103. Podczas lotu pełnił funkcję pilota wahadłowca, którego załogę tworzyli ponadto: Curtis L. Brown (dowódca misji), Steven L. Smith (specjalista misji – MS-1), Jean-François A. Clervoy (MS-2), John M. Grunsfeld (MS-3), C. Michael Foale (MS-4) i Claude Nicollier (MS-5). Była to kolejna wyprawa, której głównym celem była obsługa serwisowa teleskopu Hubble'a. Dwa dni po starcie załoga promu rozpoczęła prace naprawcze. Podczas czterech wyjść w otwartą przestrzeń kosmiczną astronauci wymienili w teleskopie m.in. żyroskopy oraz stary komputer. W tym czasie wahadłowiec osiągnął najwyższą orbitę w historii programu lotów STS, której apogeum wynosiło 609 km. 25 grudnia zakończono czynności serwisowe, a trzy dni później prom z astronautami wylądował na Przylądku Canaveral.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Scott J. Kelly
Nr Data startu Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
20 grudnia 1999
28 grudnia 1999
STS-103
Discovery F-27
Pilot misji
7 dni 23 godziny 11 minut
2
8 sierpnia 2007
21 sierpnia 2007
STS-118
Endeavour F-20
Dowódca misji
12 dni 17 godzin 56 minut[2]
3
7 października 2010
16 marca 2011
Sojuz TMA-01M
ISS-Ekspedycja 25
ISS-Ekspedycja 26
Inżynier pokładowy
Dowódca ISS
159 dni 8 godzin 44 minuty
Łączny czas spędzony w kosmosie — 180 dni 1 godzina 51 minut

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]