| Solanina |
|
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C45H73NO15 |
| Masa molowa |
868,059 g/mol |
| SMILES |
|
CC1CCC2C(C3C(N2C1)CC4C3(CCC5C4C
C=C6C5(CCC(C6)OC7C(C(C(C(O7)CO)O)
OC8C(C(C(C(O8)CO)O)O)O)OC9C(C(C(C
(O9)C)O)O)O)C)C)C
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
20562-02-1 |
| PubChem |
6537493[1] |
|
|
Solanina – organiczny związek chemiczny, silnie toksyczny glikozyd. W znacznym stężeniu występuje w pędach roślin psiankowatych.
Spożyta, np. z kiełkującymi ziemniakami, może spowodować poważne zatrucia pokarmowe. Ponadto wykazuje działanie rakotwórcze. Znajduje się ona w największym stężeniu w owocach ziemniaka (małe zielone kulki jesienią) oraz w niedojrzałych pomidorach. Niewskazane jest jedzenie ziemniaków o zielonym miąższu. Zazielenienie takie powstaje, gdy bulwa ziemniaka w fazie wzrostu zostanie odsłonięta i wyeksponowana na promienie słoneczne i jest sygnałem, że ziemniak taki zawiera solaninę o podwyższonym stężeniu. Spożycie znaczących ilości solaniny może spowodować poważne problemy żołądkowe. Objawy zatrucia, to głównie mdłości, wymioty, kolka, biegunka i w ciężkich przypadkach może wystąpić niepokój, zaburzenie krążenia, oddychania, rozszerzenie źrenic, zmniejszenie odruchów, białkomocz.
Przypuszcza się, że część tzw. osłabień wiosennych jest spowodowana spożywaniem starych, kiełkujących ziemniaków o dużej zawartości solaniny[potrzebne źródło].
Struktura chemiczna solaniny
Przypisy
