Stary Wielisław

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stary Wielisław
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Kłodzko
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-313
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853027
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Stary Wielisław
Stary Wielisław
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stary Wielisław
Stary Wielisław
Ziemia 50°23′57″N 16°33′53″E/50,399167 16,564722
[naszwielislaw.pl Strona internetowa miejscowości]

Stary Wielisław (niem. Altwilmsdorf[1]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Kłodzko, w południowo-zachodniej części Kotliny Kłodzkiej, na pograniczu z Rowem Górnej Nysy.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

Przez wieś przebiega linia kolejowa nr 309 z Kłodzka do Kudowy-Zdroju, z czynnym przystankiem kolejowym Stary Wielisław.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Stary Wielisław[1].

Zespół dworsko - folwarczny

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół par. pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej z XV-XVIII w.
  • mur z obejściem podcieniowym i budynkami bramnymi, z XVIII-XIX w.
  • kaplica – w domniemanym miejscu śmierci księcia Jana Ziębickiego, wzniesiona według projektu Ludwiga Schneidera z 1904 r.
  • zespół dworsko-folwarczny, z pierwszej połowy XIX w.
    • dwór
    • oficyna
    • dwie obory z częścią mieszkalną
    • spichrz wschodni
    • spichrz zachodni
    • stajnia z wozownią
    • aleja kasztanowa na podwórzu gospodarczym
    • taras widokowy z balustradą
    • ogrodzenie, murowano-metalowe[2]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 4 sierpnia 2012]. s. 68.