Steve Yzerman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Steve Yzerman
Yzermanhead.jpg

Steve Yzerman (2002)
Pozycja napastnik (center)
Uchwyt kija prawy
Przydomek Stevie Y
The Captain (Kapitan)
Wzrost 180 cm
Masa 84 kg
Klub kariera zakończona
Numer 19
Narodowość  Kanada
Urodzony 9 maja 1965 w Cranbrook, Kolumbia Brytyjska, Kanada
Draft NHL 1 runda, 4 numer, 1983
Detroit Red Wings
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

Stephen Gregory Yzerman (ur. 9 maja 1965 w Cranbrook, Kolumbia Brytyjska, Kanada) – były hokeista. Reprezentant Kanady. Dwukrotny olimpijczyk. Działacz hokejowy.

Wieloletni zawodnik Detroit Red Wings, w którym spędził całą karierę w NHL (w tym od 1986 do końca kariery kapitan drużyny). Zdobywca Pucharu Stanleya i mistrzostwa olimpijskiego. Laureat wyróżnień indywidualnych

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Yzerman urodził się w Cranbrook, lecz dorastał w mieście Nepean, w prowincji Ontario (wtedy były to przedmieścia Ottawy, lecz teraz jest to oddzielne miasto). Chodził tam do szkoły Bell High i grał w juniorskim zespole Nepean Raiders. Po jednym sezonie w tym klubie Yzerman został wydraftowany przez Peterborough Petes w OHL i grał tam dwa sezony zdobywając kolejno 64 i 91 punktów w 58 i 56 meczach.

NHL[edytuj | edytuj kod]

Draft w 1983 roku był pierwszym dla Mike'a i Marian Illitchów, którzy kupili zespół Red Wings latem 1982 roku. Chcąc dodać trochę życia do organizacji, która ostatnimi laty straciła sporo ze swojego blasku sprzed lat, generalny menadżer Skrzydeł, Jim Devellano, chciał wybrać w drafcie Pata LaFontaine'a, który wychowywał się tuż poza Detroit i grał jako junior w tamtych okolicach. Jednak kiedy LaFontaine został wybrany z trzecim numerem przez New York Islanders, Devellano postawił na Yzermana, którego wybrał z numerem czwartym, w pierwszej rundzie draftu.

Mierząc 180 centymetrów i ważąc jedynie 72 kilogramy Red Wings planowali wysłać Yzermana na jeszcze jeden rok do Peterborough. Jednak, jak wspomina obecny generalny menadżer Wings a wtedy bramkarz w jednej z niższych lig, Ken Holland "po jednej z sesji treningowych na obozie szkoleniowym od razu było widać, że on jest wyśmienitym hokeistą."[1] W swoim inauguracyjnym sezonie Yzerman zdobył 39 bramek i 87 punktów i zajął drugie miejsce w walce o Calder Memoria Trophy (dla najlepszego pierwszoroczniaka ligi). Nagrodę zdobył bramkarz Tom Barasso. Yzerman został też najmłodszym zawodnikiem w historii NHL, który wystąpił w Meczu Gwiazd NHL. Miał wtedy 18 lat.

W 1986 roku Jacques Demers, wtedy trener Red Wings, mianował Yzermana kapitanem zespołu, dzięki czemu kanadyjski gracz został najmłodszym kapitanem Red Wings w historii. Demers powiedział, że potrzebował "kogoś z herbem Red Wings wytatuowanym na piersi"[2]. W następnym sezonie Yzerman poprowadził Red Wings do pierwszego Mistrzostwa Dywizji od 23 lat.

W sezonie 1988/89 Yzerman zdobył 155 punktów, strzelając 65 bramek i zaliczając 90 asyst (ten wynik w historii NHL pobili tylko Wayne Gretzky i Mario Lemieux). Mimo że obaj hokeiści zdobyli w tym sezonie więcej punktów niż Yzerman, to właśnie on zdobył nagrodę przyznawaną najbardziej wartościowemu zawodnikowi według Stowarzyszenia Graczy NHLLester B. Pearson Award. Był też finalistą Hart Memorial Trophy (najbardziej wartościowy zawodnik według dziennikarzy NHL).

Yzerman kontynuował swoje ponad stupunktowe sezony przez kolejne cztery lata, będąc podporą całego zespołu. W końcu, 15 czerwca 1993 roku, trenerem Red Wings został Scotty Bowman, którego sztywny styl trenerski na początku irytował Yzermana. Kanadyjczyk był wtedy największą armatą Red Wings, lecz Bowman uważał, że kapitan za mało skupia się na obronie. Przez kolejne lata współpracy tych dwóch zawodników Yzerman rozwinął się niesamowicie również w stronę defensywną, stając się jednym z najbardziej kompletnych zawodników, którzy kiedykolwiek grali w NHL. Z powodu wstępnych nieporozumień w kierunku rozwoju między Yzermanem a Bowmanem klub myślał przez pewien czas o oddaniu zawodnika do Ottawa Senators.

W 1995 roku Yzerman doprowadził zespół z Detroit do pierwszego finału playoffów od 1966 roku, lecz Wings nie wygrali tak ani jednego meczu, przegrywając w czterech spotkaniach z New Jersey Devils. Rok później Wings wygrali w sezonie zasadniczym aż 62 spotkaniach, co jest rekordem ligi, lecz w playoffach polegli w Finale Konferencji z Colorado Avalanche.

Kolejny sezon w końcu przyniósł zespołowi, a Yzermanowi szczególnie, upragniony sukces. W wielkim finale Red Wings pokonali w czterech meczach Philadelphia Flyers i sięgnęli po Puchar Stanleya po raz pierwszy od 42 lat. W 20 spotkaniach playoff Yzerman dołożył od siebie 13 punktów. Rok późnej Wings powtórzyli ten sukces, pokonując w finale, również do zera, Washington Capitals. Yzerman rozegrał 22 spotkania, zdobył 24 punkty i został najbardziej wartościowym zawodnikiem playoffów. W obu tych sezonach zespół z Detroit kończył sezon zasadniczy na pierwszym miejscu w Konferencji.

26 listopada 1999 Yzerman został 11. zawodnikiem w historii NHL, który zdobył 600 bramek, strzelając gola Tommy'emu Salo z Edmonton Oilers. W 2000 roku został wybrany do Pierwszej Drużyny Gwiazd NHL i zdobył Frank J. Selke Trophy.

W sezonie 2001/02 Yzermanowi odnowiła się kontuzja kolana, z którym miał już wcześniej problemy. Mimo iż opuścił 30 spotkań, skończył sezon na 6. miejscu wśród zawodników ze swojej drużyny z 48 punktami i poprowadził Wings do kolejnego Pucharu – trzeciego w ciągu sześciu lat i dziesiątego w historii zespołu.

Po sezonie Yzerman miał bardzo poważną operację, podczas której został odcięty spory kawałek jego prawego piszczela i wstawiona została kość od dawcy. Miało to na celu zmianę ustawienia prawego kolana i odciążenie nacisku na ścięgna. Po tym zabiegu powrót do czynnej kariery hokejowej wydawał się mało prawdopodobny[3]. Jednak, po opuszczeniu 66 meczów w sezonie 2002/03, Yzerman wrócił na lód 27 lutego 2003 roku i od razu zanotował asystę.

2 sierpnia 2005 roku Yzerman podpisał jednoroczny kontrakt z Red Wings i w kolejnym sezonie, 31 marca 2006 roku zdobył bramkę numer 691 w swojej karierze i wyprzedził Mario Lemieux na ósmym miejscu w tabeli wszech czasów. Następny gol był ostatnim w jego karierze. Zdobył go 3 kwietnia tego samego roku w meczu przeciwko Calgary Flames. 3 lipca 2006 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Steve Yzerman reprezentował też Kanadę na różnych imprezach międzynarodowych. W 1983 roku z drużyną juniorską zdobył brąz na Mistrzostwach Świata. Rok później wygrał z reprezentacją Puchar Kanady.

W kadrze seniorskiej uczestniczył w turniejach Canada Cup 1984, mistrzostw świata w 1986, 1989, 1990, Pucharu Świata 1996 oraz na zimowych igrzyskach olimpijskich 1998, 2002.

Wayne Gretzky, dyrektor reprezentacji Kanady chciał aby Yzerman wystąpił też na Olimpiadzie w Turynie w 2006 roku, lecz pod koniec 2005 roku Yzerman zapowiedział, że w tej imprezie już nie wystąpi. Aby uhonorować postać Steve'a Gretzky powiedział, że nikt nie zagra już w reprezentacji Kanady z numerem 19.[4]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Steve Yzerman w barwach Detroit Red Wings
Zastrzeżony numer 19 Yzermana wśród innych w hali Joe Louis Arena
Steve Yzerman (2008)
Reprezentacyjne
Klubowe
Indywidualne
Wyróżnienia

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Występy klubowe
    Sezon zasadniczy   Playoffy
Sezon Zespół Liga M G A Pkt MK M G A Pkt MK
1981-82 Peterborough Petes OHL 58 21 43 64 65 6 0 1 1 16
1982-83 Peterborough Petes OHL 56 42 49 91 65 4 1 4 5 0
1983-84 Detroit Red Wings NHL 80 39 48 87 33 4 3 3 6 0
1984-85 Detroit Red Wings NHL 80 30 59 89 58 3 2 1 3 2
1985-86 Detroit Red Wings NHL 51 14 28 42 16
1986-87 Detroit Red Wings NHL 80 31 59 90 43 16 5 13 18 8
1987-88 Detroit Red Wings NHL 64 50 52 102 44 3 1 3 4 6
1988-89 Detroit Red Wings NHL 80 65 90 155 61 6 5 5 10 2
1989-90 Detroit Red Wings NHL 79 62 65 127 79
1990-91 Detroit Red Wings NHL 80 51 57 108 34 7 3 3 6 4
1991-92 Detroit Red Wings NHL 79 45 58 103 64 11 3 5 8 12
1992-93 Detroit Red Wings NHL 84 58 79 137 44 7 4 3 7 4
1993-94 Detroit Red Wings NHL 58 24 58 82 36 3 1 3 4 0
1994-95 Detroit Red Wings NHL 47 12 26 38 40 15 4 8 12 0
1995-96 Detroit Red Wings NHL 80 36 59 95 64 18 8 12 20 4
1996-97 Detroit Red Wings NHL 81 22 63 85 78 20 7 6 13 4
1997-98 Detroit Red Wings NHL 75 24 45 69 46 22 6 18 24 22
1998-99 Detroit Red Wings NHL 80 29 45 74 42 10 9 4 13 0
1999-00 Detroit Red Wings NHL 78 35 44 79 34 8 0 4 4 0
2000-01 Detroit Red Wings NHL 54 18 34 52 18 1 0 0 0 0
2001-02 Detroit Red Wings NHL 52 13 35 48 18 23 6 17 23 10
2002-03 Detroit Red Wings NHL 16 2 6 8 8 4 0 1 1 2
2003-04 Detroit Red Wings NHL 75 18 33 51 46 11 3 2 5 0
2005-06 Detroit Red Wings NHL 61 14 20 34 18 4 0 4 4 4
OHL Ogółem 114 63 92 155 130 10 1 5 6 16
NHL Ogółem 1514 692 1063 1755 924 196 70 115 185 84
Występy reprezentacyjne
Rok Drużyna Impreza   M G A Pkt MK
1983 Kanada MŚJ 7 2 3 5 2
1984 Canada CC 4 0 0 0 0
1985 Kanada 10 3 4 7 6
1989 Kanada 8 5 7 12 2
1990 Kanada 10 10 10 20 8
1996 Kanada 6 2 1 3 0
1998 Kanada Olm 6 1 1 2 10
2002 Kanada Olm 6 2 4 6 2
Ogółem 57 25 30 55 30

Liczby[edytuj | edytuj kod]

  • 1755 punktów zdobytych w karierze. Najwięcej w historii klubu. Szósty na liście wszech czasów NHL.
  • 692 bramek z sezonów zasadniczych. Ósmy na liście wszech czasów NHL. Najwięcej zdobytych w tylko jednej drużynie.
  • 20 sezonów jako kapitan Red Wings. Najdłuższy staż kapitański w historii NHL.
  • 185 punktów zdobytych w playoffach. Rekord Red Wings.
  • 10 nominacji do gry w Meczu Gwiazd NHL (1984, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1997, 1999, 2000).
  • 1063 asyst w sezonach regularnych. Siódmy na liście wszech czasów NHL.
  • 388 strzałów oddanych na bramki rywali w sezonie 1988/89. Najwięcej w jednym sezonie przez zawodnika Wings.
  • 1514 rozegranych meczów. Trzeci wśród Red Wings, dziesiąty wśród wszystkich graczy NHL.
  • 28 meczów z rzędu ze zdobytym minimum jednym punktem (1.10.1988-4.01.1989). Rekord wśród graczy Red Wings. Z serią 22 spotkań Yzerman jest również na drugim miejscu tej listy.
  • 330 bramek zdobytych w Joe Louis Arena. Rekord w historii zespołu.
  • 18 hat-tricków. Tyle samo, co Gordie Howe – pierwsze miejsce w historii klubu.
  • 39 bramek (w 52 meczach) przeciwko Edmonton Oilers. Tej drużynie Yzerman strzelił najwięcej goli.
  • 16 bramek w Maple Leafs Garden w Toronto. W tej hali, oprócz Joe Louis Arena, Yzerman zdobył najwięcej goli.
  • 3 zdobyte Puchary Stanleya (1997, 1998, 2002).
  • 1 Lester B. Pearson Award (1989), Conn Smythe Trophy (1998), Frank J. Selke Trophy (2000), Bill Masterton Memorial Trophy (2003), Lester Patrick Trophy (2006).

Kalendarium kariery[edytuj | edytuj kod]

  • 8 czerwca 1983 – Red Wings wybierają Yzermana w 1. rundzie draftu z numerem 4.
  • 5 października 1983 – pierwszy gol Yzermana w NHL. Mecz przeciwko Hartford Whalers. Bramkarz – Doug Soetaert.
  • 31 stycznia 1984 – wybrany do Meczu Gwiazd NHL jako najmłodszy zawodnik w historii ligi (18 lat).
  • 7 października 1986 – nominowany kapitanem Red Wings jako najmłodszy zawodnik w historii klubu (21 lat).
  • 2 kwietnia 1989 – koniec najlepszego sezonu w karierze pod względem punktów (65 bramek, 90 asyst, 155 punktów).
  • 24 maja 1989 – zdobywa Lester B. Pearson Award
  • 10 czerwca 1989 – ślub z Lisą Brennan w Kościele Św. Patryka w Ottawie. Dwutygodniowa podróż poślubna po Włoszech.
  • 15 czerwca 1993 – Scotty Bowman zostaje trenerem Red Wings.
  • 24 lutego 1993 – Yzerman asystuje przy bramce w meczu przeciwko Buffalo Sabres i zostaje 3. zawodnikiem w historii klubu (po Delvecchio i Gordiem Howe) z 1000 punktów na koncie.
  • 22 lutego 1994 – narodziny córki Isabelli Katherine.
  • 21 listopada 1996 – trzy punkty zdobyte w meczu przeciwko San Jose Sharks powodują, że Yzerman wyprzedza Alexa Delvecchio (1281 punktów) na drugim miejscu najskuteczniejszych graczy Red Wings.
  • 19 lutego 1997 – mecz numer 1000 w karierze Yzermana. Zdobył trzy punkty za asysty przeciwko Calgary Flames.
  • 7 czerwca 1997 – pierwszy Puchar Stanleya.
  • 16 czerwca 1998 – najskuteczniejszy i najbardziej wartościowy zawodnik playoffów (Conn Smythe Trophy) – 22 mecze, 24 punkty. Yzerman sięga po drugi Puchar Stanleya.
  • 11 listopada 1998 – asystuje przy bramce w meczu przeciwko St. Louis Blues i z 1426 przesuwa się na 10. miejsce listy najskuteczniejszych zawodników wszech czasów.
  • 26 listopada 1999 – jako jedenasty zawodnik w historii ligi zdobywa 600. bramkę w meczu przeciwko Edmonton Oilers. Bramkarz – Tommy Salo.
  • 15 czerwca 2000 – Yzerman otrzymuje Frank J. Selke Trophy
  • 24 lutego 2002 – reprezentacja Kanady wygrywa 5:2 z reprezentacją USA w finale turnieju olimpijskiego w Salt Lake City. Yzerman dzieli z kolegami złoto.
  • 13 czerwca 2002 – trzeci Puchar Stanleya.
  • 2 sierpnia 2002 – operacja kolana, po której spadają drastycznie szanse do powrotu do czynnej gry.
  • 24 lutego 2003 – po opuszczeniu 66 meczów Yzerman wraca do Red Wings i wygrywa pierwsze wznowienie w wygranym 5:4 meczu przeciwko Los Angeles Kings.
  • 12 czerwca 2003 – Yzerman zdobywa Bill Masterton Memorial Trophy.
  • 15 lutego 2005 – sezon 2004/05 odwołany.
  • 27 września 2005 – kontuzja pachwiny na obozie treningowym Yzermana staje się powodem do zastanowienia czy zawodnik nie skończy niedługo kariery.
  • 1 maja 2006 – Red Wings zostają wyeliminowani z playoffów przez Edmonton Oilers. Yzerman doznaje kontuzji żebra i gra tylko w czterech spotkaniach, zdobywając cztery punkty.
  • 3 lipca 2006 – Yzerman ogłasza koniec kariery zawodniczej, lecz zaznacza, że zamierza pozostać z organizacją Red Wings.
  • 25 października 2006 – Yzerman zostaje wiceprezesem klubu z Detroit.
  • 2 stycznia 2007 – Ceremonia zastrzeżenia numeru 19, z którym Yzerman grał w Red Wings.

Inna działalność[edytuj | edytuj kod]

25 października 2006 został wiceprezesem klubu Red Wings i pełnił tę funkcję do 2010. Od 2010 jest wiceprezesem ds. operacji hokejowych w Tampa Bay Lightning oraz menedżerem generalnym w klubie.

Ponadto sprawował funkcję menedżera generalnego reprezentacji Kanady w turniejach mistrzostw świata w 2007, 2008, 2013 oraz na zimowych igrzyskach olimpijskich 2010 i z myślą o turnieju IO 2014.

W życiu osobistym Yzerman jest mężem Lisy (ur. 17.06.1965), z którą ma trzy córki – Isabellę Katherine (ur. 23.02.1994), Marię Charlotte (ur. 21.04.1998) i Sophię Rose (ur. 14.05.1999).

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • Krótko po ogłoszeniu przez Yzermana zakończenia kariery Sports Illustrated wydał specjalne wydanie swojego magazynu, zatytuowane "Yzerman – A Salute to Stevie Y" ("Yzerman – Ukłon dla Steviego Y"). W tym wydaniu Yzerman po raz pierwszy pojawił sie na ogładce tego magazynu.
  • 2 stycznia 2007 klub zastrzegł numer 19, z którym Yzerman grał przez całą swoją karierę w NHL, podczas ceremonii w Joe Louis Arena przed meczem z Anaheim Ducks. Ceremonia była prowadzona przez przyjaciela bohatera, byłego bramkarza hokejowego i eksperta stacji ESPN, Darrena Panga. Na tej uroczystości pojawili się takie gwiazdy Red Wings jak Gordie Howe, Ted Lindsay, Alex Delvecchio i Scotty Bowman. Aktualni gracze zespołu na tę uroczystość założyli specjalne koszulki, które miały na sobie elementy Red Wings, Reprezentacji Kanady, Drużyny Gwiazd Campbell Conference i Peterborough Petes.
  • Na jego cześć w Detroit powstało w 2003 roku na Detroit Cadillac Tower wielkie graffiti z jego podobizną (zamalowane w kwietniu 2005 roku) a gubernator stanu Michigan, Jennifer Granholm, ustanowiła 13 stycznia Dniem Steve'a Yzermana w stanie Michigan.
  • Nepean Sportsplex nazwał jedno ze swoich lodowisk Steve Yzerman Arena. Gra tam zespół Nepean Raiders z ligi CJHL, w którym grał Yzerman. Liga ta zmieniła też nazwy swoich dywizji na Robinson Division i Yzerman Division na cześć największych zawodników, którzy zaczynali swoje kariery w tej lidze.

Przypisy

  1. "The Captain: 22 Seasons, 3 Cups, 1 Team," page 15. Detroit Free Press, 2006
  2. DetroitRedWings.com, Wings Of Legend: Steve Yzerman
  3. Sports Illustrated: Yzerman – A Salute to Stevie Y
  4. Report: Yzerman's No. 19 untouchable (pol.). 14 grudnia 2005. [dostęp 26 lipca 2007].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]