Sybille Bammer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sybille Bammer
Sybille Bammer
Państwo  Austria
Miejsce zamieszkania Linz
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1980
Linz
Wzrost 174 cm
Masa ciała 63 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1997
Zakończenie kariery lipiec 2011
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 9 ITF
Najwyżej w rankingu 19 (17 grudnia 2007)
Australian Open 3R (2006)
Roland Garros 4R (2007)
Wimbledon 3R (2006)
US Open QF (2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 236 (15 stycznia 2007)
Australian Open 1R (2006–2008, 2011)
Roland Garros 2R (2006)
Wimbledon 1R (2006–2009)
US Open 1R (2006–2009)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sybille Bammer (ur. 27 kwietnia 1980 w Linzu), austriacka tenisistka, jedna z nielicznych matek w cyklu rozgrywek WTA.

Gra w tenisa od momentu, gdy skończyła 11 lat, a zawdzięcza to swojej matce, Elisabeth. Jej ojciec ma na imię Leopold. Ma siostrę Sabinę. W 2001 roku urodziła córkę, Tinę. Mówi po niemiecku i angielsku. Mieszka w Linzu. Ma 174 cm wzrostu, waży 63 kg. Jest tenisistką leworęczną z oburęcznym backhandem.

Jako tenisistka zawodowa debiutowała w 1997, ale po raz pierwszy w imprezie wielkoszlemowej wystąpiła dopiero w sierpniu 2005, odpadając w I rundzie US Open; w Australian Open oraz na Wimbledonie w kolejnym sezonie doszła już do trzeciego etapu.

Wygrała 9 turniejów singlowych z cyklu rozgrywek ITF. Reprezentowała Austrię w Pucharze Federacji.

Szczególnie udane stary notowała 2007. W styczniu tegoż roku doszła do półfinału turnieju w Hobart, pokonując m.in. Amerykankę Serenę Williams, która dwa tygodnie później sięgnęła po wielkoszlemowe zwycięstwo w Australian Open. W lutym 2007 Bammer wygrała pierwszy turniej WTA w karierze – w Pattaya. W marcu 2007 doszła do półfinału dużej imprezy w Indian Wells, gdzie wyeliminowała m.in. wyżej notowane Anę Ivanović i Tatianę Golovin, a przegrała w trzech setach ze Swietłaną Kuzniecową. W Miami niespodziewanie przegrała już w pierwszej rundzie z Émilie Loit. Na kortach w Amelia Island doszła do półfinału przegrywając z Nadią Pietrową. W kolejnym turnieju najwyższej rangi – Kategorii I w Charleston przegrała w trzeciej rundzie z Holenderką Michaëllą Krajicek. 22 kwietnia zagrała w Pucharze Fedaracji w meczu Austria - Australia, wygrywając oba mecze. Na kortach ceglastych w Rzymie i Berlinie nie odnotowała już spektakularnych wyników w obu ponosząc porażkę już w II rundzie z zawodniczkami będącymi od niej wyżej w rankingu WTA kolejno Swietłaną Kuzniecową i Danielą Hantuchovą. W wielkoszlemowym turnieju French Open w Paryżu doszła do 1/8 finału pokonując m.in. Li Na, a przegrywając z Justine Henin.

Swoje drugie zwycięstwo turniejowe odniosła w lipcu 2009 roku w Pradze, pokonując trzy rozstawione zawodniczki – Czeszki Lucie Hradecką i Ivetę Benešovą oraz w finale Włoszkę Francescę Schiavone.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 lutego 2007 Pattaya Twarda Argentyna Gisela Dulko 7:5, 3:6, 7:5
Zwyciężczyni 2. 19 lipca 2009 Praga Ceglana Włochy Francesca Schiavone 7:6(4), 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]