Ana Ivanović

Z Wikipedii

Ana Ivanović

Państwo	Serbia
Miejsce zamieszkania	Bazylea
Miejsce urodzenia	Belgrad
Wzrost	185 cm
Waga	72 kg
Gra	praworęczna
Status profesjonalny	sierpień 2003
Zakończenie kariery	aktywna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	6
Ranking	2 (28 stycznia 2007)
Australian Open	F (2008)
Roland Garros	F (2007)
Wimbledon	SF (2007)
US Open	4R (2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	0
Ranking	50 (25 września 2006)
Australian Open	nie startowała
Roland Garros	1R (2005, 2007)
Wimbledon	3R (2005)
US Open	3R (2006)
Strona internetowa

Ana Ivanović (ur. 6 listopada 1987 w Belgradzie) – serbska tenisistka, wicemistrzyni wielkoszlemowych French Open 2007 i Australian Open 2008, zwyciężczyni turniejów WTA w grze pojedynczej, reprezentantka Serbii oraz Serbii i Czarnogóry w rozgrywkach Pucharu Federacji i Pucharu Hopmana, aktualna wiceliderka rankingu WTA w singlu.

Spis treści

1 Kariera tenisowa
- 1.1 2003-2004
- 1.2 2005
- 1.3 2006
- 1.4 2007
- 1.5 2008
2 Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej
- 2.1 Przegrane finały wielkoszlemowe (2)
3 Wygrane turnieje
- 3.1 gra pojedyncza (6)
4 Linki zewnętrzne

[edytuj] Kariera tenisowa

[edytuj] 2003-2004

Jej start w zawodowym turnieju miał miejsce w 2003 w Luksemburgu, gdzie jednak nie udało się jej znaleźć w drabince głównej turnieju (przegrała w II rundzie eliminacji kwalifikacyjnych z Sofią Arvidsson).

Już w 2004 podniosła swoją pozycję rankingową o 608 miejsc, co było absolutnym rekordem sezonu. Zakwalifikowała się do turniejów w angielskim Birmingham i we Wiedniu, ale w obydwu odpadła w I rundzie. Poległa również we wczesnym fazach eliminacji do US Open 2004. W swoim kolejnym starcie w w turnieju w Zurychu, po przejściu eliminacji (w których pokonała Klárę Koukalovą i Jelenę Kostanić), ograła Tatianę Golovin 7:5, 6:7(2,) 7:6(3). W drugiej rundzie trafiła na Venus Williams, z którą przegrała 6:7(11), 6:7(6).

W turnieju w Luksemburgu, jako 112. zawodniczka w rankingu WTA, ograła Anne Kremer i Shinobu Asagoe, przegrywając w ćwierćfinale z Anabel Mediną Garrigues. W 2004 wygrała także kilka turniejów rangi ITF.

[edytuj] 2005

Już na początku 2005 wygrała turniej Richard Luton Properties International w Canberze. Ivanović przeszła eliminacje kwalifikacyjne do tego turnieju, a w ćwierćfinale wygrała z rozstawioną Marion Bartoli. W ciągu całego turnieju, łącznie z eliminacjami, straciła tylko jednego seta w meczu drugiej rundy z Evie Dominiković 5:7 6:3 6:4. Był to jej pierwszy zawodowy tytuł. Zapisała się też w historii jako dwudziesta szósta kwalifikantka, która wygrała turniej zawodowy.

Doszła do trzeciej rundy Australian Open 2005, eliminując Ivetę Benesovą i Marię Kirilenko, ulegając Amélie Mauresmo. Odpadła w pierwszej rundzie w turnieju w Antwerpii. Również z Amélie Mauresmo przegrała w Ad-Dausze. Nie zakwalifikowała się do turnieju w Dubaju. W turnieju w Miami osiągnęła ćwierćfinał, po raz kolejny ulegając Amélie Mauresmo. Po drodze do tego meczu pokonała tak wysoko notowane zawodniczki jak Nadia Pietrowa, Nicole Vaidišová i Swietłana Kuzniecowa. Kilka tygodniu później osiągnęła półfinał turnieju w Warszawie, przegrywając 4:6, 5:7 z Justine Henin-Hardenne, późniejszą mistrzynią. Pokonała między innymi Wierę Zwonariewą i Nathalie Dechy. W turnieju w Rzymie ograła Tatianę Golovin i Annę Czakwetadze, jednak przegrała z Patty Schnyder.

W turnieju French Open 2005, w swoim drugim zawodowym starcie w imprezie wielkoszlemowej, osiągnęła ćwierćfinał. Po drodze ograła Amélie Mauresmo i Francescę Schiavone, przegrała z Nadią Pietrową. W debiucie seniorskim na Wimbledonie 2005 doszła do III rundy; zaliczyła też II rundę US Open 2005. W II rundzie turnieju w Zurychu, w drodze do półfinału, wygrała z Jeleną Janković. Na koniec sezonu osiągnęła półfinał turnieju w Linz. Po zawodach w Zurychu została jedną z 20 najwyżej notowanych zawodniczek w rankingu WTA.

[edytuj] 2006

Przed turniejem Australian Open 2006 nie broniła tytułu z Canberry, za to wystartowała w turnieju wyższej kategorii w Sydney, gdzie wygrała z Amélie Mauresmo w II rundzie, lecz później przegrała ze Swietłaną Kuzniecową. W trzech kolejnych turniejach odpadała w II rundzie: w Australian Open 2006, w Tokio i w Antwerpii. Doszła do ćwierćfinału turnieju Pacific Life Open w Indian Wells i do IV rundy turnieju w Miami (znów ulegając Amélie Mauresmo). Pokonała Martę Domachowską w I rundzie w Warszawie. Przegrała w ćwierćfinale z Anną Czakwetadze. Wystąpiła w turnieju w Berlinie.

W III rundzie French Open 2006 poległa w meczu z Anastazją Myskiną. Osiągnęła deblowy finał turnieju w 's-Hertogenbosch w parze z Marią Kirilenko. Doszła do IV rundy Wimbledonu 2006, przegrywając, ponownie, z Amélie Mauresmo. Na kortach twardych w San Diego doszła do III rundy, a w turnieju w Los Angeles, do ćwierćfinału (gdzie przegrała z Jeleną Janković). Za to wygrała w Montrealu, gdzie kolejno pokonała Tatianę Golovin, Zheng Jie, Jelenę Janković, Katarinę Srebotnik, Dinarę Safinę i Martinę Hingis. Najniżej notowana z nich, Zheng Jie, była wówczas klasyfikowana na 27. miejscu w rankingu WTA. Właśnie z nią Ivanović straciła jedynego seta w turnieju.

Ana Ivanović podczas US Open 2006.

W III rundzie US Open 2006 przegrała z Sereną Williams. W turniejach na wyspie Bali i w Luksemburgu przegrała w I rundach. W Linz pokonała Michaëllę Krajicek i Agnieszkę Radwańską, po czym przegrała z Marią Szarapową. Na koniec sezonu doszła do ćwierćfinału turnieju w Hasselt.

[edytuj] 2007

Sezon 2007 rozpoczęła turniejem w Gold Coast, gdzie doszła do ćwierćfinału, ulegając Shahar Peer. Następnie zagrała w Sydney, gdzie w II rundzie pokonała Nadię Pietrową, lecz w III rundzie uległa Nicole Vaidišovej.

Po pokonaniu Vanii King i stracie seta w meczu z Agnieszką Radwańską w wielkoszlemowym turnieju Australian Open 2007 przegrała ze znacznie niżej rozstawioną Wierą Zwonariewą.

Fenomenalny występ za to odnotowała w Tokio, gdzie osiągnęła finał. Pokonała po kolei Jelenę Janković i liderkę rankingu WTA, Marię Szarapową, lecz w decydującej rozgrywce uległa w dwóch setach Martinie Hingis.

Ivanović serwuje w Antwerpii.

Odpadła w ćwierćfinale turnieju w Antwerpii, przegrywając z Kim Clijsters. Na turnieju w Indian Wells, rozstawiona z numerem dziesiątym, w pierwszej rundzie skorzystała z wolnego losu. Następnie wygrała z Vanią King i Alicią Molik. W IV rundzie przegrała z Sybille Bammer. Podobnie odpadła w II rundzie turnieju w Miami z Jarosławą Szwedową. W grze podwójnej w parze z Marią Kirilenko przegrały w pierwszej rundzie z Nicole Pratt/Emilie Loit.

Kolejne dobre występy odnotowała na kortach ziemnych: Osiągnęła półfinał w turnieju Bausch & Lomb Championships na Amelia Island, pokonując w ćwierćfinale Jelenę Janković, a następnie ulegając Tatianie Golovin. W turnieju Family Circle Cup w Charlestonie udział w turnieju zakończyła w III rundzie, przegrywając z Wierą Zwonariewą. Potem było tylko lepiej. Zaczęła od wygranego turnieju Qatar Telecom German Open w Berlinie, gdzie po drodze pokonała Patty Schnyder, a w finale Swietłanę Kuzniecową. Jej kolejny start był wydarzeniem historycznym: Jako dziewiętnastolatka dotarła do finału wielkoszlemowego turnieju French Open 2007, którego stała się sensacją, pokonując po drodze m.in. Swietłanę Kuzniecową i Marię Szarapową, przegrywając w ostatnim pojedynku z Justine Henin 1:6, 2:6.

W sezonie rozgrywek na kortach trawiastych odpadła w ćwierćfinale turnieju w 's-Hertogenbosch z Danielą Hantuchovą, a na Wimbledonie 2007 doszła do półfinału, gdzie przegrała z późniejszą mistrzynią Venus Williams.

W lipcu 2007 podpisała trzyletni kontrakt sponsorski z firmą Verano Motors, dystrybutora samochodów marki Peugeot w Serbii, Czarnogórze i Bośni. Sponsor gwarantuje jej między innymi własny samochód na każdym turnieju tenisowym. Umowa została uznana za największy kontrakt w historii Serbii.

Podjęła decyzję o wycofaniu się z turnieju w San Diego z powodu kontuzji lewego kolana, której nabawiła się na Wimbledonie. Następnie odniosła swój czwarty tytuł w karierze, pokonując Nadię Pietrową w finale turnieju w Los Angeles. Po tym sukcesie awansowała na czwarte miejsce w rankingu WTA.

Na US Open 2007 dotarła do 1/16 finału, pokonana przez Venus Williams.

Otrzymała oficjalną kwalifikację do turnieju mistrzyń po tym, gdy w ćwierćfinale turnieju w Luksemburgu pokonała Tatianę Golovin, a potem doszła do finału, w którym uległa Danieli Hantuchovej. Odnotowała słabsze występy w turniejach w Stuttgarcie i w Zurychu, jednak w turnieju Mistrzyń pokazała wspaniałą formę. Okazała się lepsza od Swietłany Kuzniecowej i Danieli Hantuchovej. W półfinale przegrała z Justine Henin.

[edytuj] 2008

Na początku sezonu 2008 wystąpiła w pokazowym turnieju w Hongkongu. Następnie wzięła udział w Medibank International w Sydney, dochodząc do ćwierćfinału i ulegając Justine Henin. Rezultat ten pozwolił jej na awans na trzecie miejsce w rankingu WTA, tym samym ceremonialne miano pierwszej rakiety Serbii.

W Australian Open, rozstawiona z nr 4, w 1/4 finału pokonała po raz pierwszy w karierze rozstawioną z nr 8 Venus Williams 7:6, 6:4, a w 1/2 finału rozstawioną z nr 9 Danielę Hantuchovą 0:6, 6:3, 6:4. W finale przegrała z rozstawioną z nr 5 Marią Szarapową 5:7, 3:6. Dzięki temu, iż dotarła do tak dalekiej fazy turnieju oraz wcześniejszym porażkom wyżej rozstawionych rywalek, awansowała na drugie miejsce w rankingu. Jest to jej najwyższa pozycja w karierze.

W bardzo silnie obsadzonym turnieju Qatar Total Open, rozstawiona z numerem 1, po wolnej pierwszej rundzie, w drugiej wygrała 6:3, 6:1 z Olgą Goworcową. Przy prowadzeniu 6:3, 5:1 i 30-15 doznała kontuzji kostki i mimo doprowadzenia meczu do końca, postanowiła kolejny mecz, przeciwko Agnieszce Radwańskiej, oddać walkowerem.

Następnie wzięła udział w turnieju Dubai Tennis Championships gdzie była rozstawiana z numerem trzecim. W pierwszej rundzie jako rozstawiana wśród najlepszych czterech zawodniczek przeszła do drugiej rundy dzięki wolnemu losowi. W drugiej rundzie pokonała 14 rakietę świata Nicole Vaidisovą 6:4, 6:0. Następnie w 1/4 finału przegrała z późniejszą zwycięzcą Jeleną Diemientiewą 7:5, 3:6, 3:6.

W finale Indian Wells pokonała Swietłanę Kuzniecowa 6:4, 6:3.Tym samym wygrała swój ósmy turniej z cyklu WTA. Po drodze do tego zwycięstwa pokonała także: Ioane Raluca Olaru 6:1, 5:7, 6:0, Tathiane Garbin 6:3, 6:0, Francesce Schiavone 2:6, 7:5, 6:2, Wiere Zwoneriową 6:1, 6:4 oraz Jelenę Janković 7:6(3), 6:3.

[edytuj] Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej

[edytuj] Przegrane finały wielkoszlemowe (2)

Rok	Turniej	Przeciwniczka w finale	Wynik finału
2007	French Open	Justine Henin	6:1, 6:2
2008	Australian Open	Maria Szarapowa	7:5, 6:3

[edytuj] Wygrane turnieje

[edytuj] gra pojedyncza (6)

	Data	Turniej	Kat.	($)	Naw.	Finalistka	Wynik
1.	10/01/2005	Canberra, Canberra Women’s Classic	Tier V	110 000	twarda	Melinda Czink	7:5, 6:1
2.	15/08/2006	Montreal, Rogers Cup	Tier I	1 340 000	twarda	Martina Hingis	6:2, 6:3
3.	07/05/2007	Berlin, Qatar German Open,	Tier I	1 340 000	ziemna	Swietłana Kuzniecowa	3:6, 6:4, 7:6(5)
4.	06/08/2007	Los Angeles, East West Bank Classic	Tier II	600 000	twarda	Nadieżda Pietrowa	7:5, 6:4
5.	24/09/2007	Luksembourg, FORTIS Championships Luxembourg	Tier II	600 000	twarda	Daniela Hantuchová	3:6, 6:4, 6:4
6.	23/03/2008	Indian Wells, Pacific Life Open	Tier I	2 100 000	twarda	Swietłana Kuzniecowa	6:4, 6:3