Ana Ivanović
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: napisać o sezonach od 2011. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Ana Ivanović | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Bazylea |
| Data i miejsce urodzenia | 6 listopada 1987 Belgrad |
| Wzrost | 184 cm |
| Masa ciała | 69 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 17 sierpnia 2003 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Nigel Sears |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 11 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (9 czerwca 2008) |
| Australian Open | F (2008) |
| Roland Garros | W (2008) |
| Wimbledon | SF (2007) |
| US Open | QF (2012) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 50 (25 września 2006) |
| Roland Garros | 1R (2005, 2007) |
| Wimbledon | 3R (2005) |
| US Open | 3R (2006) |
| Strona internetowa | |
Ana Ivanović (cyryl. Ана Ивановић, posłuchaj; ur. 6 listopada 1987 w Belgradzie) – serbska tenisistka, była liderka rankingu WTA, zwyciężczyni jedenastu turniejów singlowych, modelka, ambasador dobrej woli UNICEF.
Ivanović zostawała liderką rankingu singlowego WTA dwukrotnie. Łącznie przewodniczyła stawce tenisistek przez 12 tygodni, po raz pierwszy 9 czerwca 2008, a po raz ostatni 7 września 2008. Jest ona także triumfatorką jednego turnieju wielkoszlemowego – French Open 2008. Dwukrotnie osiągała też wielkoszlemowy finał, podczas French Open w 2007 roku i Australian Open w 2008 roku. Na korcie zarobiła do tej pory[a] prawie 10 mln dolarów amerykańskich.
Ana Ivanović jest tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. Jej trenerem jest Nigel Sears. Profesjonalistką została 17 sierpnia 2003 roku, a pierwszy turniej kategorii WTA wygrała w Canberze w 2005 roku. Zmagania w Pucharze Federacji rozpoczęła w roku 2006, początkowo reprezentując Serbię i Czarnogórę, a od roku 2007 Serbię.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Dzieciństwo [edytuj]
Ana Ivanović urodziła się 6 listopada 1987 roku w Belgradzie w Jugosławii. Jej matka Dragana jest prawnikiem, natomiast ojciec Miroslav biznesmenem[1]. Ivanović ma młodszego brata Miloša, z którym często gra w koszykówkę[1].
Ana Ivanović zaczęła odbijać piłki tenisowe w wieku pięciu lat. Jej pierwszym idolem była Monica Seles, jugosłowiańska tenisistka, której mecz z French Open 1992 obejrzała dzięki transmisji telewizyjnej[2]. Kilka dni później poprosiła rodziców, aby zapisali ją do lokalnej szkółki tenisowej w Belgradzie, gdzie nauczyła się grać w tenisa ziemnego[2]. W czasie rozpadu Jugosławii, ze względu na własne bezpieczeństwo, trenowała jedynie nad ranem w pustostanie, w którym niegdyś mieścił się kryty basen[3].
Kariera tenisowa [edytuj]
Lata 2003-2004 [edytuj]
17 sierpnia 2003 roku Serbka uzyskała status profesjonalistki. Jej pierwszy start w zawodowym turnieju miał miejsce w 2003 roku w Luksemburgu, gdzie nie udało jej się awansować do drabinki głównego turnieju (przegrała w drugiej rundzie eliminacji kwalifikacyjnych z Sofią Arvidsson)[4].
Podczas sezonu 2004 wygrała pięć turniejów rangi rangi ITF, z czego dwa jako kwalifikantka[4]. Osiągnęła finał juniorskiego Wimbledonu 2004, w którym przegrała z Kateryną Bondarenko 4:6, 7:6, 2:6. Następnie zakwalifikowała się do turniejów w Birmingham i Wiedniu, w obydwu odpadła w pierwszej rundzie. Przegrała również w pierwszej rundzie kwalifikacji do US Openu 2004. W pierwszej rundzie turnieju w Zurychu pokonała w trzech setach Tatianę Golovin, klasyfikowaną wówczas na dwudziestym dziewiątym miejscu rankingu singlowego. W następnym meczu została wyeliminowana przez Venus Williams, wynikiem 6:7(11), 6:7(6)[5]. Rok 2004 zakończyła na dziewięćdziesiątej siódmej pozycji w rankingu WTA.
Sezon 2005 [edytuj]
Rok 2005 rozpoczęła od triumfu w Canberra Women's Classic w Canberze, turnieju kategorii piątej. W finale pokonała szczęśliwą przegraną Melindę Czink 7:5, 6:1, a w ciągu całego turnieju, łącznie z eliminacjami, straciła tylko jednego seta w meczu drugiej rundy z Evie Dominiković (5:7, 6:3, 6:4). Był to pierwszy tytuł Ivanović zaliczany do cyklu WTA Tour. Zapisała się też w historii jako dwudziesta szósta kwalifikantka, która wygrała turniej zawodowy[6]. Podczas Australian Open 2005 w pierwszych dwóch meczach wyeliminowała rozstawioną z numerem trzydziestym drugim Ivetę Benešovą i Mariję Kirilenko. Z turnieju odpadła w trzeciej rundzie, przegrywając z Amélie Mauresmo 2:6, 5:7[7]. Również Mauresmo pokonała ją w pierwszej rundzie zawodów w Ad-Dausze.
W marcu Serbka wystartowała w NASDAQ-100 Open w Miami, gdzie osiągnęła ćwierćfinał, eliminując między innymi rozstawioną z numerem dziesiątym Nadię Pietrową (6:4, 7:5), Nicole Vaidišovą (6:2, 7:6) i rozstawioną z numerem ósmym Swietłanę Kuzniecową (6:3, 3:6, 7:5). W meczu o półfinał przegrała z Amélie Mauresmo[8]. Następnie wzięła udział w turnieju J&S Cup, rozgrywanym w Warszawie. W pierwszej rundzie wygrała z Martiną Suchą, w drugiej z Wierą Zwonariową, dziesiątą tenisistką w rankingu singlowym, a w ćwierćfinale z Nathalie Dechy[9]. W półfinale została wyeliminowana przez Justine Henin, wynikiem 4:6, 5:7[10].
W trakcie przygotowań do Roland Garros odpadła w pierwszej rundzie turnieju w Berlinie, przegrywając z Dinarą Safiną i w trzeciej rundzie turnieju w Rzymie, przegrywając z Patty Schnyder. Podczas French Open 2005 została rozstawiona z numerem dwudziestym dziewiątym. W pierwszym meczu pokonała Stéphanie Foretz, a w drugim Ivetę Benešovą. W trzeciej rundzie po raz pierwszy w karierze wygrała z Amélie Mauresmo, wynikiem 6:4, 3:6, 6:4[11]. W kolejnym meczu wyeliminowała Francescę Schiavone, osiągając tym samym pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał w karierze, w którym została pokonana 2:6, 2:6 przez rozstawioną z numerem siódmym Nadię Pietrową[12].
Na Wimbledonie 2005, jako tenisistka rozstawiona z numerem dziewiętnastym, osiągnęła trzecią rundę, w której została wyeliminowana przez wyżej klasyfikowaną w rankingu Mary Pierce[13]. W drugim meczu US Open 2005 przegrała 6:3, 5:7, 1:6 z Maríą Vento-Kabchi. W październiku wzięła udział w turnieju rozgrywanym w Zurychu, gdzie osiągnęła swój pierwszy półfinał zawodów kategorii pierwszej, pokonując wcześniej Jelenę Janković i Katarinę Srebotnik. W meczu o finał przegrała 2:6, 1:6 z Patty Schnyder[14]. W następnym tygodniu doszła do kolejnego półfinału, tym razem w Linzu, w którym ponownie została wyeliminowana przez Schnyder (5:7, 2:6)[14]. Ivanović zakończyła sezon 2005 jako szesnasta tenisistka rankingu singlowego WTA.
Sezon 2006 [edytuj]
Na początku sezonu 2006 Ivanović wystartowała w turnieju w Sydney, gdzie w drugiej rundzie pokonała Amélie Mauresmo (6:3, 7:5)[15], ale w kolejnym meczu przegrała 6:7(3), 3:6 ze Swietłaną Kuzniecową. Na Australian Open 2006 została rozstawiona z numerem dwudziestym pierwszym. Po zwycięstwie w pierwszej rundzie z Shenay Perry, w drugiej wyeliminowała ją Samantha Stosur, wynikiem 3:6, 5:7[16]. Następnie odpadła w drugich rundach zawodów w Tokio i w Antwerpii.
Serbka, jako tenisistka rozstawiona z numerem ósmym, osiągnęła ćwierćfinał turnieju w Indian Wells, eliminując w pierwszych trzech meczach kolejno: Séverine Beltrame, Shenay Perry i Annę Czakwetadze. W meczu o półfinał została pokonana 6:2, 4:6, 2:6 przez rozstawioną z numerem czwartym Jelenę Diemientjewą[17]. W Miami, po zwycięstwach nad Ivetą Benešovą i Aloną Bondarenko, przegrała w czwartej rundzie z Amélie Mauresmo[18]. W kwietniu wystartowała w zawodach w Warszawie, gdzie w pierwszej rundzie wygrała 6:4, 7:5 z Martą Domachowską[19], a w następnej 6:3, 6:2 z rozstawioną z numerem drugim Patty Schnyder[14]. Odpadła w ćwierćfinale, po porażce w trzysetowym meczu z Anną Czakwetadze[20]. Została rozstawiona z numerem dziewiętnastym podczas wielkoszlemowego French Open 2006. W paryskim turnieju osiągnęła trzecią rundę, w której została wyeliminowana przez Anastasiję Myskinę, wynikiem 2:6, 3:6[21].
Część sezonu rozgrywaną na kortach trawiastych rozpoczęła od startu w 's-Hertogenbosch, gdzie odpadła w ćwierćfinale, przegrywając 6:7(6), 4:6 z Jeleną Diemientjewą. Na Wimbledonie 2006 w pierwszych trzech meczach wygrała z Emmanuelle Gagliardi, Sarah Borwell i Dinarą Safiną. W kolejnej rundzie została pokonana 3:6, 4:6 przez Amélie Mauresmo, późniejszą triumfatorkę turnieju[22].
Na przełomie lipca i sierpnia doszła do trzeciej rundy zawodów w San Diego, a tydzień później do ćwierćfinału w Los Angeles. Następnie wzięła udział w Rogers Cup, turnieju kategorii pierwszej rozgrywanego w Montrealu. Jako tenisistka rozstawiona z numerem trzynastym wyeliminowała Tatianę Golovin w pierwszej rundzie[23] i Zheng Jie w drugiej[24]. Jej kolejna rywalka, Jelena Janković, mecz trzeciej rundy poddała walkowerem. W ćwierćfinale pokonała Katarinę Srebotnik 6:4, 6:4, a w półfinale Dinarę Safinę 6:1, 6:4[25]. Mecz finałowy z Martiną Hingis, trwający pięćdziesiąt osiem minut, wygrała Serbka, wynikiem 6:2, 6:3[26]. Był to drugi tytuł Ivanović zaliczany do cyklu WTA Tour. Na US Open 2006, jako tenisistka rozstawiona z numerem szesnastym, odpadła w trzeciej rundzie, w której pokonała ją Serena Williams[27].
We wrześniu przegrała w pierwszych rundach turniejów w Bali i w Luksemburgu. W Linzu wygrała z Michaëllą Krajicek i Agnieszką Radwańską, po czym została wyeliminowana w ćwierćfinale przez Mariję Szarapową, wynikiem 6:7(3), 5:7[28]. Tydzień później osiągnęła ćwierćfinał zawodów w Hasselt. Rok 2006 zakończyła na czternastej pozycji rankingu singlowego WTA.
Sezon 2007 [edytuj]
Na początku 2007 roku wystąpiła w Mondial Australian Women's Hardcourts w Gold Coast, gdzie w ćwierćfinale przegrała z Shahar Peer[29]. Następnie doszła do ćwierćfinału sydnejskiego turnieju Medibank International, ulegając Nicole Vaidišovej[30].
Na Australian Open w I rundzie wyemilinowała Vanię King, a w kolejnej Agnieszkę Radwańską[31]. Swój występ zakończyła na porażce z Wierą Zwonariową (1:6, 2:6) w III rundzie.
W pierwszym meczu Toray Pan Pacific Open pokonała Shenay Perry 6:4, 6:2,. W II rundzie wygrała z Marą Santangelo 4:6, 6:1, 6:2, a w ćwierćfinale ograła Jelenę Janković 3:6, 6:4 6:2. W półfinale z Mariją Szarapową przy stanie 6:1, 0:1 dla Ivanović, Rosjanka skreczowała. W finale uległa Martinie Hingis[32]. Doszła do ćwierćfinału Proximus Diamond Games (przegrywając z Kim Clijsters) , IV rundy Pacific Life Open 2007 (uległa Sybille Bammer) i II rundy Sony Ericsson Open (sensacyjnie została wyemilinowana przez Jarosławę Szwiedową).
Sezon na kortach ziemnych rozpoczęła od Bausch & Lomb Championships. W I rundzie, jako jedna z ośmiu najwyżej rozstawionych zawodniczek, otrzymała wolny los. W kolejnych spotkaniach ograła Peng Shuai i Eleni Daniilidu. Ćwierćfinał z Janković poraz koleiny zakończył się na korzyść Ivanović. W półfinale została pokonana przez Tatianę Golovin 4:6, 6:3, 4:6[33]. W Family Circle Cup, po porażce ze Zwonariową, odpadła w III rundzie. Następnie wygrała turniej Qatar Telecom German Open w Berlinie. Pokonała kolejno: Laurę Granville, Jelenę Lichowcewą, Alonę Bondarenko, Patty Schnyder i Juliję Wakułenko. W dramatycznym finale ograła Swietłanę Kuzniecową 3:6, 6:4, 7:5[34].
Podczas French Open 2007 , jako zawodniczka rozstawiona z siódemką, w pierwszych czterech meczach wygrała z: Sofią Arvidsson, Sanią Mirzą, Ralucą Olaru i Anabel Mediną Garrigues. W ćwierćfinale wyemilinowała Swietłanę Kuzniecową (6:0, 3:6, 6:1). W półfinale ograła Marię Szarapową 6:2, 6:1. Podczas tego meczu zaserwowała z prędkością 201 km/h, co okazało się być rekordem turnieju i piątym najszybszym serwisem w historii WTA[36]. W swoim pierwszym wielkoszlemowym finale uległa Justine Henin 1:6, 2:6[35].
W następnym turnieju - Ordina Open w Holandii, w ćwierćfinale została wyeliminowana przez Danielę Hantuchovą[37]. Na trawiastych kortach Wimbledonu, jako rozstawiona z numerem szóstym, w pierwszych trzech meczach pokonała: Melindę Czink, Meilen Tu i Aravane Rezaï. W IV rundzie ograła Nadię Pietrową (6:1, 2:6, 6:4), a w ćwierćfinale, w dramatycznym meczu, wygrała z Nicole Vaidišovą (4:6, 6:2, 7:5)[38]. W półfinale uległa Venus Williams 2:6, 4:6[39].
W lipcu 2007 roku podpisała trzyletni kontrakt sponsorski z firmą Verano Motors, dystrybutora samochodów marki Peugeot w Serbii, Czarnogórze i Bośni. Sponsor gwarantuje jej między innymi własny samochód na każdym turnieju tenisowym. Umowa została uznana za największy kontrakt w historii Serbii[40].
Podjęła decyzję o wycofaniu się z turnieju w San Diego z powodu kontuzji lewego kolana, której nabawiła się na Wimbledonie. Następnie odniosła swój czwarty tytuł w karierze, pokonując Pietrową w finale East West Bank Classic w Los Angeles[41]. Po tym sukcesie awansowała na czwarte miejsce w rankingu WTA[42]. Nie obroniła tytułu Rogers Cup, ulegając w pierwszym spotkaniu Yan Zi.
W I rundzie US Open pokonała Aiko Nakamurę 6:1, 6:1. W dwóch następnych meczach wygrała z Aravane Rezaï (6:3, 6:1) i Wierą Duszewiną (6:1, 6:3). Ostatecznie osiągnęła IV rundę, w której została wyemilinowana po raz kolejny przez Venus Williams (4:6, 2:6)[43].
Następnie, jako zawodniczka rozstawiona z numerem drugim, wystartowała w turnieju FORTIS Championships Luxembourg. W drodze do finału, bez straty seta pokonała: Anne Kremer, Tatianę Golovin i Wierę Zwonariową. W ostatniej fazie turniejowej zwyciężyła nad Danielą Hantuchovą 3:6, 6:4, 6:4[44]. Wcześniej, 28 września 2007 roku, zagwarantowała sobie udział w turnieju Mistrzyń w Madrycie, gdzie została umieszczona w "Red Group" (ang. Grupa Czerwona). Tam pokonała Danielę Hantuchovą (6:2, 7:6) i Swietłanę Kuzniecową (6:1, 4:6, 7:5), a przegrała z Marią Szarapową (1:6, 2:6). W półfinale została wyeliminowana przez Justine Henin 4:6, 4:6[45].
Sezon 2007 zakończyła jako czwarta tenisistka świata.
Sezon 2008 [edytuj]
Na początku sezonu 2008 wystąpiła w pokazowym turnieju w Hongkongu. Następnie wzięła udział w turnieju w Sydney, dochodząc do półfinału i ulegając Justine Henin. Rezultat ten pozwolił jej na awans na trzecie miejsce w rankingu WTA, tym samym ceremonialne miano pierwszej rakiety Serbii.
W Australian Open, w ćwierćfinale pokonała po raz pierwszy w karierze Venus Williams 7:6, 6:4, a w półfinale Danielą Hantuchovą 0:6, 6:3, 6:4. W finale przegrała z Mariją Szarapową 5:7, 3:6. Dzięki temu, iż dotarła do tak dalekiej fazy turnieju oraz wcześniejszym porażkom wyżej rozstawionych rywalek, awansowała na drugie miejsce w rankingu.
W bardzo silnie obsadzonym turnieju Ad-Dausze, rozstawiona z numerem 1, po wolnej I rundzie, w II wygrała 6:3, 6:1 z Wolhą Howarcową. Przy prowadzeniu 6:3, 5:1 i 30-15 doznała kontuzji kostki i mimo doprowadzenia meczu do końca, postanowiła kolejny mecz, przeciwko Agnieszce Radwańskiej, oddać walkowerem. Następnie wzięła udział w turnieju w Dubaju. W II rundzie miała wolny los, a w II pokonała Nicole Vaidišovą 6:4, 6:0. Następnie w ćwierćfinale przegrała z późniejszą zwyciężczynią Jeleną Diemientjewą 7:5, 3:6, 3:6.
W Indian Wells była rozstawiona z numerem pierwszym. W drodze do finału pokonała m.in. Wierę Zwonariową w ćwierćfinale oraz Jelenę Janković w półfinale. W ostatniej fazie turnieju wygrała z Rosjanką Swietłaną Kuzniecową 6:4, 6:3.Tym samym wygrała swój ósmy turniej z cyklu WTA. W Miami nie odniosła większych sukcesów, przegrała już w III rundzie ulegając Amerykance Lindsay Davenport 4:6 2:6.
Doszła do półfinału imprezy w Berlinie, gdzie przegrała z Rosjanką Jeleną Diemientjewą 2:6 5:7 oraz do II rundy turnieju w Rzymie, gdzie uległa Bułgarce Cwetanie Pironkowej 4:6 7:5 2:6.
Ogromny sukces odniosła na paryskich kortach Rolanda Garrosa. Pokonała m.in. Caroline Wozniacki w III rundzie, Petrę Cetkovską w IV oraz Patty Schnyder w ćwierćfinale. W półfinale po raz siódmy w karierze przyszło jej się zmierzyć z rodaczką Jeleną Janković. Mecz, którego stawką było pierwsze miejsce w rankingu tenisistek WTA wygrała 6:4 3:6 6:4. W finale pokonała Rosjankę Dinarę Safinę 6:4 6:3 wygrywając swój pierwszy turniej wielkoszlemowy w karierze, a 9 czerwca została 17. w historii liderką rankingu WTA.
Na trawiastych kortach Wimbledonu przegrała sensacyjnie w III rundzie z Zheng Jie 1:6 4:6, pokonując we wcześniejszych meczach Paragwajkę Rosanę De los Rios 6:1 6:2 oraz Francuzkę Nathalie Dechy 6:7 7:6(3) 10:8, broniąc w drugim secie dwie piłki meczowe.
Przed US Open wzięła udział tylko w turnieju w Montrealu, na którym została rozstawiona z numerem pierwszym. W I rundzie miała wolny los, w II pokonała Petrę Kvitovą 6:3, 4:6, 6:3. W meczu III rundy uległa Austriaczce Tamirze Paszek 2:6, 6:1, 2:6. Na samym US Open odpadła w drugim meczu z Julie Coin 3:6, 6:4, 3:6. Była to najwcześniejsza porażka najwyżej rozstawionej tenisistki na US Open od 1968 roku, czyli od początku ery open.
Następnie wystartowała w turnieju w Tokio gdzie przegrała w II rundzie z Nadią Pietrową 1:6, 6:1, 2:6. W I rundzie turnieju w Pekinie miała wolny los, a w II pokonała Alizé Cornet. W ćwierćfinale po raz kolejny uległa Zheng Jie. W Moskiwie przegrała w II rundzie. Na turnieju w Zurychu pokazała dobrą formę. Po pierwszej rundzie z wolnym losem, w II pokonała Marion Bartoli, a w ćwierćfinale Petrę Kvitovą. W półfinale uległa Venus Williams 6:4, 3:6, 4:6. Kolejny dobry występ zaliczyła w Linzu. Rozstawiona z jedynką Serbka w półfinale pokonała Polkę Agnieszkę Radwańską 6:2, 3:6, 7:5, a w finale wygrała z Wierą Zwonariewą 6:2, 6:1.
Na koniec sezonu wystartowała w turnieju mistrzyń w Ad-Dausze. W pierwszym meczu swojej grupy przegrała z Jeleną Janković 3:6, 4:6. W drugim spotkaniu uległa Wierze Zwonariewej 3:6, 7:6, 5:7. Z powodu choroby nie zagrała przeciwko Swietłanie Kuzniecowej, a jej miejsce zajęła Agnieszka Radwańska.
Sezon 2009 [edytuj]
Na początku roku wystąpiła w turnieju w Brisbane, przygotowując się do występu na Australian Open. W I rundzie pokonała Petrę Kvitovą 6:4, 6:2. W II rundzie wygrała z Robertą Vinci 6:7, 7:5, 6:1, broniąc dwóch piłek meczowych. W ćwierćfinale nieoczekiwanie przegrała 3:6, 2:6 z Amélie Mauresmo. W I rundzie Australian Open pokonała Julię Görges 7:5, 6:3. Podczas II rundy nie dała szans kwalifikantce Albercie Brianti, awansując do III rundy z wynikiem 6:3, 6:2. W III rundzie uległa 5:7, 7:6, 2:6 Alisi Klejbanową.
Podczas Fed Cup odbywającego się w Serbii, pokonała Ai Sugiyamę 6:4, 6:4, a następnie Ayumi Moritę 6:1, 6:2. W Dubaju uległa w ćwierćfinale Amerykance Serenie Williams. Od tego turnieju jej oficjalnym trenerem został Craig Kardon. W Indian Wells, broniąc zeszłorocznego tytułu, dotarła do finału, ulegając w nim Wierze Zwonariowej 6:7, 2:6. Podczas drogi do finału pokonała między innymi: Flavię Pennettę 6:4, 4:6, 6:4, i Anastasiji Pawluczenkowej 6:2, 6:3. Nieoczekiwanie odpadła w III rundzie turnieju w Miami, przegrywając 4:6, 6:4, 1:6 Węgierce Ágnes Szávay.
W Fed Cup, odbywającym się w Hiszpanii, wraz z Jeleną Janković, doprowadziła drużynę serbską do Grupy Światowej pokonując 3:6, 6:1, 6:2 nabel Medinę Garrigues.
Następnie wystartowała w Rymie. W I rundzie miała wolny los, a w II pokonała Francesecę Schiavone 6:3, 6:4. W walce o ćwierćfinał przegrała z Agnieszką Radwańską 1:6, 6:3, 4:6 (mimo prowadzenia w decydującym secie 4:0). Zrezygnowała ze startu w turnieju w Madrycie z powodu kontuzji kolana.
Kolejnym startem w tym sezonie był Roland Garros, w którym broniła tytułu z poprzedniego roku. Rozstawiona z numerem ósmym, w I rundzie pokonała Serę Errani 7:6, 6:3. Wspaniały tenis pokazała w meczu II i III rundy, gdzie kolejno pokonała Tamarine Tanasugarn 6:1, 6:2 oraz Ivetę Benešovą 6:0, 6:2. Z turnieju wielkoszlemowego rozgrywanego we Francji odpadła w IV rundzie. Została pokonana przez Wiktoryję Azarankę 6:2, 6:3. Nieoficjalnie mówi się, że powodem porażki była kolejna kontuzja lewego kolana.
Przed turniejem w Eastbourne niespodziewanie ogłosiła, iż zrezygnowała ze współpracy z trenerem – Craigiem Kardonem. W turnieju w Eastbourne, odpadła w I rundzie przegrywając z Nadią Pietrową 1:6, 6:4, 4:6. Podczas tego turnieju oraz na Wimbledonie jej trenerem został Darren Cahill[46].
Następnie wystartowała w najpopularniejszym turnieju tenisowym na świecie – Wimbledonie. W I rundzie po ponad dwu godzinnej grze z Lucie Hradecką wygrała 5:7, 6:2, 8:6. W II rundzie bez większych problemów uporała się z Sarą Erranni, a w III rundzie pokonała Sam Stosur. W kolejnym meczu zagrała z Venus Williams. Przy stanie 1:6, 1:0 Ivanović skreczowała z powodu kontuzji biodra.
Podczas turnieju rozgrywanego w Los Angeles I rundę miała wolną. W II pokonała Vanię King 6:4, 4:6, 6:1. Z turnieju odpadła ulegając Samancie Stosur 3:6, 2:6 w III rundzie. Następnie wystartowała w Cincinnati. W I rundzie z problemami wygrała z Melanie Oudin 2:6, 6:1, 6:1. Porażkę odniosła w II rundzie, gdzie przegrała z Melindą Czink 6:7, 5:7. W Toronto w II rundzie uległa Lucie Šafářovej.
Jeden z najgorszych startów w swojej karierze odnotowała na US Open. Z turnieju odpadła w I rundzie ulegając 6:2, 3:6, 6:7 Katerynie Bondarenko. Podczas turnieju w Tokio przegrała już w pierwszym meczu z Lucie Šafářovą. Porażka 4:6, 6:7(1) była ostatnim spotkaniem Ivanović w sezonie 2009. Początkowo miała zamiar wystąpić jeszcze w kilku turniejach, lecz tuż po wylosowaniu drabinki turniejowej w Pekinie zrezygnowała z gry do końca roku 2009.
Sezon 2010 [edytuj]
W przygotowaniu do pierwszego turnieju wielkoszlemowego w 2010 roku, wystąpiła w turnieju w Brisbane. Zaprezentowała się z dobrej strony, pokonując Rosjankę Anastasiję Pawluczenkową i faworytkę gospodarzy Jelenę Dokić. Przegrała w półfinale z powracającą do tenisa Justine Henin 3:6, 2:6. W Australian Open już w II rundzie uległa Giseli Dulko 7:6, 5:7, 4:6. Po tym turnieju zdecydowała się na współpracę z byłym trenerem Steffi Graf Hainzem Gunthardem.
Podczas turnieju w Indian Wells w I rundzie miała wolną. W II rundzie turnieju przegrała z Anastasiją Sevastovą 2:6, 4:6. W Miami tak jak w Kalifornii w I rundzie miała wolny los. W pierwszym meczu pokonała Pauline Parmentier 6:4, 6:3. W III rundzie uległa Agnieszce Radwańskiej 5:7, 5:7.
W Stuttgarcie w pierwszym meczu przegrała ponownie z Radwańską. Najlepszy start sezonu zaliczyła podczas turnieju rozgrywanego w Rzymie. W I rundzie pokonała Jelenę Wiesninę 6:1, 6:3, a w II nie dała szans rozstawionej z numerem 9 Wiktoryi Azarance, wygrywając pierwszy mecz z zawodniczką z pierwszej dziesiątki rankingu WTA od listopada 2008 roku. Kolejnego zwycięstwa nad zawodniczką z pierwszej dziesiątki dokonała w III rundzie, pokonując Jeleną Diemientjewą. W ćwierćfinale natomiast wygrała z kolejną Rosjanką Nadią Pietrową. Przegrała dopiero w półfinale, z późniejszą zwyciężczynią całego turnieju Maríą José Martínez Sánchez 4:6, 2:6. W I rundzie turnieju w Madrycie miała wolny los, stając się przy tym pierwszą zawodniczką z dziką kartą, która otrzymała wolny los w całej historii kobiecego tenisa. W drugim meczu po zaciętej walce uległa Jelenie Janković 6:4, 4:6, 1:6 (mimo prowadzenia 2:0 w drugim secie)
W I rundzie French Open pokonała Chang Kai-chen 6:3, 6:3. W II rundzie przegrała z Alisią Klejbanową 3:6, 0:6.
Po wielkoszlemowym French Open wystartowała w turnieju w 's-Hertogenbosch . W I rundzie pokonała Sofię Arvidsson 4:6, 6:0, 6:1. W drugiej rundzie uległa Andrei Petković 6:4, 6:7, 6:1. Następnie wystartowała na kortach trawiastych Wimbledonu, gdzie przegrałą już w I rundzie z Shahar Peer 3:6, 4:6.
US Open Series rozpoczęła od startu w Stanford. W I rundzie pokonała Rosjankę Alisę Klejbanową 6:3, 6:2. W II rundzie uległa Marion Bartoli 3:6, 4:6. Podczas tego turnieju jej oficjalną trenerką od fitnessu została Marija Lojanica. Następnie zagrała w San Diego. Już w pierwszej rundzie przegrała znowu z Shahar Peer 6:7, 3:6.
Dobry występ zaliczyła podczas turnieju rozgrywanego w Cincinnati. W I rundzie po raz kolejny pokonała Wiktoryję Azarankę. Białorusinka prowadziła już 6:2, 5:3, jednak Serbka była w stanie odwrócić losy meczu i wygrać 2:6, 7:6, 6:2. W II rundzie po wielokrotnie przerywanym spotkaniu z powodu opadów deszczu, pokonała Jarosławę Szwiedową 6:1, 7:5. W III rundzie wygrała z Jeleną Wiesniną 6:3, 6:0, a w ćwierćfinale z Oqgul Omonmurodovą 6:1, 6:3. W półfinale zmierzyła się z Kim Clijsters. Przy stanie 2:1 i 40-40 dla Clijsters, doznała kontuzji kostki. Z powodu bólu nogi musiała skreczować.
Kontuzja kostki wykluczyła ją ze startów w Montrealu i New Haven. W I rundzie US Open w dwóch setach (6:3, 6:2) pokonała Jekatierinę Makarową, a w II rundzie Zheng Jie 6:3, 6:0. W III rundzie wygrała z Virginie Razzano 7:5, 6:3 i tym samym po raz drugi w swojej karierze awansowała do IV rundy US Open. W walce o ćwierćfinał uległa Kim Clijsters 2:6, 1:6.
Następnie rozegrała turniej w Seulu, gdzie przegrała w pierwszej rundzie 6:2, 4:6, 2:6 z Wierą Duszewiną.
W turnieju Toray Pan Pacific Open w pierwszej rundzie pokonała Alisę Klejbanową, jednak już w drugiej rundzie przegrała 2:6 1:6 z Marion Bartoli.
Przebłyski dobrej formy pokazała w China Open. Doszła do ćwierćfinału, przegrywając 6(1):7 4:6 z Caroline Wozniacki.
W Generali Ladies Linz doszła do finału, pokonując między innymi Julię Görges oraz Robertę Vinci. W finale wygrała z Patty Schnyder 6:1, 6:2, zdobywając pierwszy tytuł od dwóch lat.
Następnie rozegrała singlowy i deblowy tuniej Luxembourg Open. W singlu doszła do ćwierćfinału, przegrywając 3:6, 1:6 Julią Görges. W deblu, w parze z Yaniną Wickmayer, przegrała w drugiej rundzie.
Swój ostatni turniej w sezonie 2010 rozegrała na Bali, grając w Commonwealth Bank Tournament of Champions. W finale pokonała Alisę Klejbanową 6:2 7:6(5). Dzięki temu zwycięstwu sezon 2010 zakończyła na pozycji 17 w rankingu WTA.
Życie prywatne [edytuj]
Serbkę wychowywała matka Dragana, towarzysząca jej podczas większych turniejów. Ojciec Miroslav jest biznesmenem. Ma młodszego brata Milosa, z którym uwielbia grać w koszykówkę[47]. W wolnym czasie studiuje zarządzanie finansowe w Belgradzie i uczy się hiszpańskiego[48]. Duży wpływ na to, że zaczęła grać w tenisa, miała tenisistka Monica Seles[47].
7 września 2007, razem z Jeleną Janković oraz Aleksandrem Đorđeviciem stała się ambasadorem dobrej woli UNICEF w Serbii. Ivanović bierze szczególny udział w polu z edukacji i ochrony dziecka, twierdząc że bardzo zależy jej na kontaktach z dziećmi.
Na przełomie lat 2008 i 2009 spotykała się z hiszpańskim tenisistą Fernandem Verdasco, jednak zerwali gdy okazało się, że chłopak był niewierny. Od stycznia do sierpnia 2010 była związana z australijskim graczem golfowym Adamem Scottem[49]. Jej najbliższym przyjacielem jest Novak Đoković, zwycięzca Australian Open 2008, 2011, 2012 i 2013. W wieku czterech lat poznała Rafaela Nadala.
Często jest wykorzystywana jako jedna z profesjonalnych zawodniczek w wielu grach na różnych konsolach. Do tej pory jej postać znalazła się w Smash Court Tennis 3, Virtua Tennis 2009, Tennis Grand Slam, Virtua Tennis 4 oraz Top Spin 4.
Lubi słuchać popu i R&B. Jej ulubioną wokalistką jest Rihanna, a utworem "Disturbia". Pojawiła się w piosence o nazwie "Hurricane Ana", wyprodukowanej przez rapera Filipa Filipi[50].
Styl gry [edytuj]
Ivanović jest bardzo agresywnie grającą zawodniczką. W latach 2007 i 2008 była jedną z czołowych zawodniczek świata, a po zwycięstwie we French Open 2008 przez 12 tygodni prowadziła w rankingu WTA. W 2009 roku jej forma wyraźnie spadła, wielu krytyków uważało, że winą słabej gry Ivanović był brak wiary i zaufania we własne możliwości[51]. Podczas Australian Open 2010 Martina Navrátilová powiedziała, że: "nie ma do siebie zaufania i musi z tym walczyć do ostatniej piłki". Od lutego 2010 rozpoczęła współpracę z Hainzem Gunthardem, który pomógł jej odzyskać stabilną formę. Ivanović twierdzi, że lubi wszystkie nawierzchnie, gdyż każda sprzyja jej grze[47].
Na początku kariery dużym atutem Serbki był szybki serwis. Podczas French Open 2007 posłała go z prędkością 201 km/h i zajmuje piąte miejsce w rankingu najszybszych kobiecych serwisów[36]. W czasie sezonu 2009 w grze Ivanović zaczęły pojawiać się duże problemy techniczne z wyrzutem serwisu i stopniowo stawał się coraz mniej skuteczny. Problem ten w części skorygowała w 2010 roku[52].
Innym ważnym elementem w grze Serbki to dobry forehand, który przez wielu znawców tenisa uważany jest za jeden z najlepszy w tourze[53]. Backhand, choć nie tak silny jak forhend, także potrafi dać jej wiele punktów. Słabszą stroną Serbki jest gra przy siatce, która zawsze sprawiała jej dużo problemów. Na początku 2008 roku znacznie poprawiła poruszanie się po korcie i kondycję[54].
Sprzęt sportowy [edytuj]
Na początku swojej kariery Ivanović związana była z odzieżą i butami firmy Nike[55]. Na początku 2006 roku przeszła do konkurencyjnego Adidasa i jako najmłodsza kobieta w historii sportu podpisała z nim kontrakt do końca swojej zawodowej kariery[56]. Od sierpnia 2010 gra rakietą Yonex EZONE 100 model[57]. Wcześniej używała rakiet marki Wilson[58].
Finały WTA [edytuj]
Gra pojedyncza [edytuj]
wygrane (10) [edytuj]
|
|
|||||||||||||||||||
przegrane (4) [edytuj]
| Nr | Data | Turniej | Naw. | Zwyciężczyni | Wynik |
| 1. | 4 lutego 2007 | dywanowa | 6:4, 6:2 | ||
| 2. | 9 czerwca 2007 | ziemna | 6:1, 6:2 | ||
| 3. | 26 stycznia 2008 | twarda | 7:5, 6:3 | ||
| 4. | 22 marca 2009 | twarda | 7:6(5), 6:2 |
Gra podwójna [edytuj]
przegrane (1) [edytuj]
| Nr | Data | Turniej | Naw. | Partnerka | Finalistki | Wynik |
| 1. | 19 czerwca 2006 | trawiasta | 3:6, 6:2, 6:2 |
Statystyki [edytuj]
Osiągnięcia w grze pojedynczej [edytuj]
| Turniej | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wielki Szlem | |||||||||||||
| A | A | 3R | 2R | 3R | F | 3R | 2R | 1R | 4R | 4R | |||
| A | A | QF | 3R | F | W | 4R | 2R | 1R | 3R | ||||
| A | A | 3R | 4R | SF | 3R | 4R | 1R | 3R | 4R | ||||
| A | LQ | 2R | 3R | 4R | 2R | 1R | 4R | 4R | QF | ||||
Bilans spotkań przeciwko czołowym zawodniczkom [edytuj]
Uwagi
- ↑ Stan na 23 listopada 2012 roku.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Manuel Davies: Ana's family (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 2012-12-24].
- ↑ 2,0 2,1 Learn more about Ana... (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 2012-12-24].
- ↑ Tomasz Kalemba: Novak Djoković zrozumiał, że w życiu liczy się nie tylko karaoke (pol.). eurosport.onet.pl, 2011-02-01. [dostęp 2012-12-24].
- ↑ 4,0 4,1 Carer highlights (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 2012-12-24].
- ↑ Stephen Valentine: Why Ana Ivanovic Will Never Climb Back to the Top (ang.). bleacherreport.com, 2011-09-29. [dostęp 2012-12-24].
- ↑ Ivanovic wins Canberra Classic (ang.). abc.net.au, 2005-01-15. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Australian Open: Mauresmo pokonała Ivanovic (pol.). sport.wp.pl, 2005-01-21. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Tennis:Mauresmo advances to semifinal spot in Miami (ang.). newsgd.com, 2005-03-31. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Ivanovic lepsza od Dechy (pol.). sport.wp.pl. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Charles Platiau: Ivanovic earns showdown with Henin in French final (ang.). usatoday.com, 2007-06-07. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Serbian starlet shocks Mauresmo (ang.). bbc.co.uk, 2005-05-28. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Head To Head Comparison (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Tennis: Wimbledon 2005: Mary's Pierce of cake (ang.). bbc.co.uk, 2005-06-26. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ 14,0 14,1 14,2 Head To Head Comparison (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2013-03-02].
- ↑ Mauresmo upset by Ivanovic; Belgians advance (ang.). usatoday30.usatoday.com, 2006-01-10. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Head To Head Comparison (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Head To Head Comparison (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Match Mauresmo A. - Ivanovic A.: 4th Round - WTA Miami 2006 (ang.). au.eurosport.com, 2006-03-28. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Match Domachowska M. - Ivanovic A.: 1th Round - WTA Warsaw 2006 (ang.). au.eurosport.com, 2006-05-02. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ J&S Cup: poznaliśmy półfinalistki (pol.). sport.wpl.pl, 2006-05-05. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Myskina crushes Ivanovic to reach French Open fourth round (ang.). english.peopledaily.com.cn, 2006-06-04. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ A.Mauresmo - A.Ivanovic Match Result, Statistics 03/07/2006 (ang.). tennis.wettpoint.com, 2006-07-03. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Match Ivanovic A. - Golovin T.: 1th Round - WTA Montreal 2006 (ang.). au.eurosport.com, 2006-08-14. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Richard Copeman: Ivanovic the Terrible: Determined Zheng sends top seed tumbling out (ang.). dailymail.co.uk, 2008-06-28. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Paul Newman: Safina and Ivanovic promise tight final for Roland Garros (ang.). independent.co.uk, 2008-06-06. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Ivanovic upsets Hingis in Montreal final (ang.). rediff.com, 2006-08-22. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Łukasz Iwanek: US Open: Serena wykonała kolejną część planu, Amerykanka nie dała szans Ivanović (pol.). m.sportowefakty.pl, 2012-09-06. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Maria Sharapova vs Ana Ivanovic 2006 Linz Highlights (ang.). tennisorbit.com. [dostęp 2013-03-29].
- ↑ Ana loses to Peer (ang.). anaivanovic.com, 4 stycznia 2007. [dostęp 18 stycznia 2007].
- ↑ [hhttp://www.anaivanovic.com/news/darth-vaida Darth Vaida] (pol.). anaivanovic.com. [dostęp 10 stycznia 2007].
- ↑ Mecz Radwanska A. - Ivanovic A.: Druga runda - Australian Open 2007 (pol.). eurosport.pl. [dostęp 18 stycznia 2007].
- ↑ Martina Hingis 2007 Record: QuickSports (ang.). hingis.quickfound.net.
- ↑ Updated: Golovin ends Amelia adventure (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 8 kwietnia 2007].
- ↑ Superb Ana sweeps to title (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 13 maja 2007].
- ↑ 35,0 35,1 French Open: Henin "Królową Paryża" (pol.). wiadomosci.onet.pl. [dostęp 9 czerwca 2007].
- ↑ 36,0 36,1 IDS Serve Speed Leaders (ang.). wtatennis.com. [dostęp 6 czerwca 2011].
- ↑ Ana loses in Holland (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 22 czerwca 2007].
- ↑ Wimbledon: Williams zagra z Ivanović w półfinale (pol.). anaivanovic.com. [dostęp 5 lipca 2007].
- ↑ Pitiless Williams disposes of nervous Ivanovic (ang.). guardian.co.uk. [dostęp 6 lipca 2007].
- ↑ Ana Ivanovic signs sponsorship deal with Verano Motors (ang.). womenstennisblog.com. [dostęp 16 lipca 2007].
- ↑ WTA Los Angeles: Czwarty tytuł w karierze Ivanovic (pol.). info.infomat.pl. [dostęp 13 sierpnia 2007].
- ↑ Ivanovic czwartą tenisistką w rankingu WTA Tour (pol.). wiadomosci.gazeta.pl. [dostęp 13 sierpnia 2007].
- ↑ Kobiety IV runda US Open (pol.). onet.pl.
- ↑ Ana Ivanović najlepsza w Luksemburgu (pol.). wiadomosci.gazeta.pl, 30 września 2007.
- ↑ Finał w Madrycie: Justine Henin i Maria Sharapova (pol.). onet.pl.
- ↑ Ben Rothenberg: Ana Ivanovic Enlists Darren Cahill. thedailyforehand.com, 16 lipca 2009. [dostęp 7 kwietnia 2012].
- ↑ 47,0 47,1 47,2 Learn more about Ana... (ang.). anaivanovic.com.
- ↑ Ivanovic grows into role of Australia's adopted daughter (ang.). independent.co.uk. [dostęp 25 stycznia 2008].
- ↑ Ivanovic moving on (from Scott)... and up (ang.). tvnz.co.nz. [dostęp 2 sierpnia 2010].
- ↑ Filip Filipi - Hurricane Ana (Feat. Collie Buddz) (ang.). youtube.com. [dostęp 10 marca 2010].
- ↑ What is wrong with Ana Ivanovic and her game? (ang.). ana-ivanovic.thetop100.ws. [dostęp 8 stycznia 2011].
- ↑ Ana marches on (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 6 marca 2010].
- ↑ Favourite shotmakers: Women's forehand (ang.). uk.eurosport.yahoo.com. [dostęp 27 października 2007].
- ↑ Ana Ivanovic Indian Wells Interview March 15th 2011 (ang.). zimbio.com, 15 marca 2011. [dostęp 16 marca 2011].
- ↑ Wimbledon 2005 (ang.). anaivanovic.com.
- ↑ Australian Open 2006 (ang.). anaivanovic.com.
- ↑ My recovery is going well (ang.). anaivanovic.com. [dostęp 18 sierpnia 2010].
- ↑ Roland Garros 2007 (ang.). anaivanovic.com.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona internetowa Any Ivanović (ang.)
- Ana Ivanović sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
- Ana Ivanović sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)
|
|||||