Justine Henin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Justine Henin
Justine Henin
Państwo  Belgia
Miejsce zamieszkania Ave-et-Auffe, Walonia
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1982
Liège, Walonia
Wzrost 167 cm
Masa ciała 57 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1 stycznia 1999
Zakończenie kariery 26 stycznia 2011
Trener Carlos Rodríguez
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 43 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (20 października 2003)
Australian Open W (2004)
Roland Garros W (2003, 2005–2007)
Wimbledon F (2001, 2006)
US Open W (2003, 2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 23 (14 stycznia 2002)
Australian Open 3R (2003)
Roland Garros SF (2001)
Wimbledon 3R (2001)
US Open 2R (2001, 2002)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Justine Henin, w latach 2002–2007 Justine Henin-Hardenne (posłuchaj i) (ur. 1 czerwca 1982 w Liège) – belgijska tenisistka (Walonka), występująca na światowych kortach od 1999 do 2011 roku, mistrzyni siedmiu turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej (2003–2007), półfinalistka French Open 2001 w grze podwójnej, pierwsza osoba z Belgii, która wygrała turniej wielkoszlemowy w grze pojedynczej (2003), zwyciężczyni Mistrzostw WTA 2006 i 2007 w grze pojedynczej, mistrzyni olimpijska w grze pojedynczej z Aten (2004), klasyfikowana w rankingu WTA na 1. miejscu w grze pojedynczej (2003) przez 117 tygodni i na 23. miejscu w grze podwójnej (2002); zdobywczyni Pucharu Federacji 2001 wraz z drużyną Belgii, finalistka Pucharu Hopmana 2011 w barwach Belgii; odznaczona Orderem Korony (2004). Tenisistka praworęczna z niezwykle silnym jednoręcznym backhandem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Justine Henin rozpoczęła treningi tenisowe w wieku pięciu lat. Uczęszczała do klubu w Rochefort, początkowo próbując swoich sił w piłce nożnej. Rok później trenowała w Tennis Club Ciney, a następnie przeszła pod opiekę Francuskiej Federacji Tenisowej, gdzie jej trenerami byli Jean-Pierre Collot i Luc Bodart. Następnie trenowała prywatnie w Tennis Club Geronsart pod kierunkiem Gabriela Gonzaleza. Jej kolejnym opiekunem był Michael Mouillard. W 1994 poznała Carlosa Rodrigueza, z którym związana jest cała jej kariera zawodowa.

W rozgrywkach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej zadebiutowała w 1995 roku. Pierwszy turniej wygrała w kwietniu 1996 w Beaulieu Sur Mer we Francji, po finale z Anną Zaporożanową. W czerwcu 1997 została mistrzynią French Open w grze pojedynczej dziewcząt. W finale ograła 4:6, 6:4, 6:4 Carę Black, wówczas czołową juniorkę świata. W Wimbledonie awansowała do półfinału, pokonana przez Bryanne Stewart. W sierpniu tego samego roku zagrała w ćwierćfinale US Open, a na koniec sezonu klasyfikowana była na najwyższym, szóstym miejscu w rankingu dziewcząt ITF.

Status profesjonalnej tenisistki otrzymała 1 stycznia 1999.

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1996 zadebiutowała w kobiecym turnieju ITF na Majorce i pierwszy pojedynek wygrała z Laurą Frias 3:6, 6:3, 6:4. W 1997 zdobyła dwa pierwsze tytuły zawodowe w ramach tych rozgrywek: w Le Touquet po finale z Camillą Kremer i w Koksijde po finale z Noelią Serrą. Kolejne trzy trofea wywalczyła w 1998 w Gelos, Grenelefe i Ramat Hasharon.

Wiosną 1999 po przejściu kwalifikacji triumfowała w zawodach ITF w Reims (po finale z Clijsters), a następnie zdobyła dwa punkty w konfrontacji Belgijek z Holenderkami w Pucharze Federacji. Organizatorzy turnieju WTA w Antwerpii przyznali jej dziką kartę, uprawniającą do udziału w zawodach głównych. Henin zwyciężyła pięć kolejnych spotkań i w decydującym meczu odprawiła faworytkę Sarah Pitkowski 6:2, 6:1. Została piątą w dziejach debiutantką, która wygrała profesjonalną imprezę tenisową i przesunęła się w rankingu światowym na 121. miejsce. Wzięła udział w eliminacjach do swojego pierwszego turnieju wielkoszlemowego i osiągnęła drugą rundę French Open, pokonana przez rozstawioną z drugim numerem Lindsay Davenport. Sezon zakończyła w gronie stu najlepszych tenisistek globu.

W lipcu 2000 w Palermo ograła Anastazję Myskinę (3 WTA), a w sierpniu uzyskała najlepszy rezultat wielkoszlemowy, dochodząc do czwartej rundy US Open. W trzecim meczu wyeliminowała Annę Kurnikową (14 WTA). W efekcie awansowała do czołowej pięćdziesiątki klasyfikacji WTA.

2001–2002[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2001 zdobyła dwa kolejne mistrzostwa: w Gold Coast (po finale z Silvią Fariną Elią) i w Canberze (po finale z Sandrine Testud). Doszła do czwartej rundy Australian Open, pokonana przez Monicę Seles. W maju doszła do półfinału w Berlinie. W trzeciej rundzie tych zawodów odnotowała najcenniejszą wiktorię w dotychczasowej karierze – pokonała wiceliderkę światowych rankingów, Venus Williams 6:1, 6:4[1]. W półfinale skreczowała w trzecim secie pojedynku z Jennifer Capriati[2]. Henin awansowała na szesnaste, najwyższe w karierze miejsce rankingowe.

W Belgii zainteresowanie tenisem stawało się coraz większe, gdyż po raz pierwszy od dłuższego czasu w światowej czołówce znalazły się dwie reprezentantki tego państwa. Przed French Open 2001 Henin zajmowała 16. lokatę, a Clijsters klasyfikowana była zaledwie dwa oczka wyżej. Obydwie tenisistki spotkały się w paryskim półfinale w walce o to, która z nich zostanie pierwszą finalistką turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej z tego kraju. Młodsza o rok Kim okazała się lepsza 2:6, 7:5, 6:3[3], awansowała do meczu pucharowego, ale trofeum nie zdobyła. Justine znalazła się na dziewiątym miejscu w rankingu WTA. Zrewanżowała się swojej rodaczce kilkanaście dni po zakończeniu French Open, pokonując ją wynikiem 6:4, 3:6, 6:3 w finale zawodów w 's-Hertogenbosch.

W lipcu to Walonka awansowała do swojego pierwszego wielkoszlemowego finału i dokonała tego na kortach Wimbledonu. Clijsters w ćwierćfinale poległa w boju z Lindsay Davenport; Henin natomiast odprawiła Jennifer Capriati (aktualną mistrzynię z Melbourne i Paryża), Conchitę Martinez i Anke Huber. W finale nie sprostała broniącej tytułu Venus Williams, ulegając jej wynikiem 1:6, 6:3, 0:6[4]. Tuż po meczu tenisistka dowiedziała się, że wczesnym rankiem zmarł jej dziadek[5]. Rodzina, z którą już wówczas Henin była skłócona, zataiła przed nią tę informację do czasu zakończenia meczu finałowego.

We wrześniu 2001 Belgijka zagrała w finale w Waikoloa i pomimo prowadzenia 6:3, 2:0 w pojedynku z Sandrine Testud, skreczowała z powodu kontuzji uda. Miesiąc później została wicemistrzynią w Filderstadt i zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA, gdzie po zwycięstwie nad Anke Huber musiała uznać wyższość Sereny Williams. Na zakończenie sezonu razem z koleżankami z reprezentacji zdobyła pierwszy w historii dla swojego kraju Puchar Federacji.

Nie obroniła tytułu z Gold Coast w styczniu 2002, pokonana w finale przez Venus Williams. W Australian Open przedostała się do ćwierćfinałów, uzyskując swój najlepszy rezultat w tej odsłonie Wielkiego Szlema. Przegrała w dwóch setach z Clijsters. Doszła do finałów w Antwerpii i Amelia Island – w obydwu przypadkach tytuł przypadł w udziale starszej z sióstr Williams. W maju w Berlinie odniosła Henin jeden z największych sukcesów w dotychczasowej karierze, wygrywając zmagania pierwszej kategorii w Berlinie. W dwóch ostatnich meczach okazała się lepsza od Capriati i Sereny Williams[6]. Było to pierwsze zwycięstwo Henin nad Sereną i jednocześnie trzecia porażka Amerykanki w tym sezonie. Tydzień później Williams wzięła jednak rewanż w Rzymie, triumfując nad Belgijką w finale i wygrywając całe zawody bez straty seta[7].

Henin przystąpiła do French Open jako jedna z faworytek i sensacyjnie poległa w pierwszej rundzie w konfrontacji z Aniko Kapros (179 WTA), wynikiem 6:4, 1:6, 0:6[8]. Na kortach Wimbledonu awansowała do półfinału, pokonując Seles i ulegając ponownie Venus Williams. W październiku wygrała turniej w Linzu bez straty seta[9] i zakwalifikowała się Mistrzostw WTA, w których udział zakończyła na ćwierćfinale porażką z Clijsters. W listopadzie wyszła za mąż za Pierre'a-Yves'a Hardenne i zaczęła używać podwójnego nazwiska Henin-Hardenne.

2003[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2003 poprawiła swój wynik z Melbourne, dochodząc tym razem do półfinału. W czwartej rundzie po trzech godzinach i trzynastu minutach walki po raz pierwszy w karierze zwyciężyła Lindsay Davenport[10], wynikiem 7:5, 5:7, 9:7. Potrzebowała czterech piłek meczowych i dwóch przerw medycznych. W półfinale w dwóch setach uległa Venus Williams. Awansowała na czwarte miejsce w światowej klasyfikacji i zdobyła swoje pierwsze trofeum w Dubaju po wyrównanym finale z Monicą Seles[11]. W kwietniu okazała się najlepsza w Charleston, triumfując w dwóch setach nad Sereną Williams[12], a miesiąc później także w Berlinie, gdzie stoczyła zacięty bój z Kim Clijsters, zakończony rezultatem 6:4, 4:6, 7:5 i obroną trzech piłek meczowych[13]. Tym samym obroniła swój tytuł, wywalczony w German Open przed rokiem.

W czerwcu 2003, kilka dni po swoich dwudziestych pierwszych urodzinach, zdobyła Henin-Hardenne swoje pierwsze mistrzostwo wielkoszlemowe i pierwszy indywidualny tytuł w Wielkim Szlemie w historii Belgii[14]. W finale ograła rodaczkę Clijsters, wynikiem 6:0, 6:4. Był to również pierwszy w dziejach wielkoszlemowy finał z udziałem dwóch Belgijek, który nastąpił po czterech z rzędu finałach z wyłącznym udziałem sióstr Williams. Na trybunach zasiedli między innymi król Belgii, Albert II i królowa Paola oraz premier Guy Verhofstadt, a także narzeczony Clijsters, Lleyton Hewitt. Justine zadedykowała zwycięstwo zmarłej przed laty matce.

Podczas półfinałowego pojedynku Henin z Sereną Williams doszło do kontrowersyjnego wydarzenia, które odbiło się w światowych mediach szerokim echem[15]. Przy wyniku 4:2 i 30-0 w trzecim secie na korzyść Amerykanki, Belgijka podniosła rękę, oznajmiając, że nie jest gotowa do odbioru serwisu. Williams podała piłkę w siatkę i liczyła na to, że przeciwniczka powie szwedzkiemu sędziemu, iż jej ręka była podniesiona i kolejny serwis Sereny będzie uznany jako pierwszy. Tak się nie stało, sędzia nie zainterweniował, Amerykanka przegrała kolejne cztery punkty, seta i cały mecz i oskarżyła swoją przeciwniczkę o zakłamanie. Rewanż ze strony Williams przyszedł niecały miesiąc później, w półfinale Wimbledonu, w którym zwyciężyła 6:3, 6:2[16].

Henin-Hardenne wygrała latem dwa prestiżowe turnieje, w San Diego i Toronto. Przed rozpoczęciem wielkoszlemowego US Open 2003 Clijsters awansowała na pierwsze miejsce w rankingu WTA, jako pierwsza Belgijka w historii i jako pierwsza kobieta, która jest najwyżej notowaną zawodniczką, nie mającą na koncie tytułu wielkoszlemowego. Henin-Hardenne na rozstawioną rywalkę trafiła dopiero w ćwierćfinale i była nią Anastazja Myskina, z którą uporała się w dwóch setach. W półfinale, po trwającym ponad trzy godziny pojedynku, odprawiła Jennifer Capriati wynikiem 4:6, 7:5, 7:6(4)[17]. W finale zmierzyła się z Kim Clijsters i pokonałą ją 7:5, 6:1, zdobywając swój drugi tytuł wielkoszlemowy[18]. Awansowała na drugie miejsce w klasyfikacji światowej, najwyższe w swojej dotychczasowej karierze.

Po serii dwudziestu dwóch wygranych pojedynków, Henin-Hardenne została pokonana w finale w Lipsku przez Anastazję Myskinę. Dokładnie tydzień później okazała się najlepsza w rywalizacji w Zurychu (w szóstym finale z rzędu) i objęła po raz pierwszy prowadzenie w klasyfikacji WTA (według notowań z 20 października)[19]. Zajmowała to miejsce zaledwie przez siedem dni, bo nie obroniła swojego tytułu z Linzu. Doszła do półfinałów Mistrzostw WTA, zakończyła rok na pozycji światowego numeru jeden i została ogłoszona przez ITF Mistrzynią Świata.

2004[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2004 wygrała zmagania w Sydney po finale z Amelie Mauresmo[20]. Dwa tygodnie później zdobyła swojego trzecie mistrzostwo wielkoszlemowe w ramach Australian Open. W decydującej rozgrywce pokonała Kim Clijsters 6:3, 4:6, 6:3[21]. W żadnym innym meczu podczas tego turnieju nie straciła seta. Zwycięską passę kontynuowała w Dubaju, gdzie obroniła swój tytuł, po finale ze Swietłaną Kuzniecową. To właśnie Rosjanka przerwała serię szesnastu wygranych meczów Henin-Hardenne, ogrywając ją w trzech setach w półfinale w Doha. Belgijka powiększyła swoją kolekcję o tytuł w Indian Wells, zdobyty bez straty seta.

Późną wiosną tenisistka zaczęła mieć problemy zdrowotne, spowodowane niezidentyfikowanym wirusem[22]. Z powodu choroby nie występowała na kortach przez cztery miesiące, robiąc wyjątek na French Open, gdzie odpadła w drugiej rundzie. Powróciła do rywalizacji w sierpniu, zdobywając w Atenach mistrzostwo olimpijskie. Nie zdołała jednak obronić tytułu na US Open, przegrała z Nadią Pietrową w czwartej rundzie i przedwcześnie zakończyła swoje starty w tym sezonie. Dopiero porażka w Nowym Jorku spowodowała, że utraciła przewodzenie w światowej klasyfikacji tenisistek, które utrzymywała od czterdziestu pięciu tygodni.

2005[edytuj | edytuj kod]

Planowany powrót na areny tenisowe w styczniu 2005 został opóźniony z powodu kontuzji kolana, jakiej w grudniu 2004 doznała Henin-Hardenne. Po sześciu miesiącach przerwy wzięła udział w turnieju w Miami, gdzie doszła do czwartej rundy, pokonana przez rozstawioną z drugim numerem Marię Szarapową 1:6, 7:6(6), 2:6[23].

Na ziemnych kortach w Charleston rozpoczęła kolejną serię triumfów. W finale tych zawodów ograła Jelenę Diemientiewą 7:5, 6:4; następnie okazała się najlepsza w Warszawie po wyrównanym meczu ze Swietłaną Kuziecową[24], a trzecie trofeum z rzędu wywalczyła w Berlinie, gdzie wyeliminowała kolejno Szarapową, Schnyder i Pietrową.

Rok zaczynała jako 40. tenisistka globu; po trzech wygranych turniejach awansowała na pozycję dwunastą. Z dziesiątym numerem rozstawienia przystąpiła do wielkoszlemowego French Open. W trzech pierwszych pojedynkach odprawiła reprezentantki Hiszpanii: Martinez, Ruano Pascual i Medinę Garrigues. W czwartej rundzie po dramatycznym meczu pokonała Swietłanę Kuzniecową wynikiem 7:6(6), 4:6, 7:5, broniąc przy tym piłkę meczową[25]. Wyeliminowała Marię Szarapową i Nadię Pietrową, a w finale straciła dwa gemy w konfrontacji z Mary Pierce i tym samym sięgnęła po swój czwarty tytuł wielkoszlemowy[25]. Jako druga kobieta w historii wygrała French Open, broniąc po drodze piłki meczowe (wcześniej dokonała tego Myskina w 2004 roku, również w starciu z Kuzniecową). Została czwartą zawodniczką w dziejach, która w całym sezonie na kortach ziemnych nie przegrała ani jednego spotkania i zdobyła międzynarodowe mistrzostwo Francji; wcześniej dokonały tego Chris Evert (1974, 1975), Steffi Graf (1987) i Monica Seles (1990). Był to też jej pierwszy finał Wielkiego Szlema wygrany z inną przeciwniczką niż Kim Clijsters.

Kilka tygodni później sensacyjnie przegrała w pierwszej rundzie Wimbledonu z Eleni Daniilidou[26]. Po raz pierwszy w historii aktualna mistrzyni French Open nie wygrała w Londynie ani jednego spotkania.

Kontuzja ścięgien podkolanowych znacznie ograniczyła jej dalsze starty w tym roku. W finale w Toronto uległa, będącej w niezwykłej dyspozycji, Kim Clijsters, a następnie przegrała w czwartej rundzie US Open z Pierce. To właśnie wtedy Clijsters zdobyła swój pierwszy tytuł wielkoszlemowy w grze pojedynczej. Henin-Hardenne zagrała jeszcze w Flderstadt, ale została tam pokonana w pierwszym pojedynku przez Flavię Pennettę. Powróciła do czołowej piątki rankingu WTA.

2006[edytuj | edytuj kod]

Rok 2006 to początek ponad dwuletniego okresu dominacji Justine Henin-Hardenne w kobiecym tenisie. Pierwszy mecz tego sezonu rozegrała z powracającą do tenisa po kilku latach przerwy Martiną Hingis i wygrała 6:3, 6:3. W Sydney zdobyła tytuł po finale z Francescą Schiavone. Klasyfikowana na szóstym miejscu w rankingu WTA Belgijka awansowała w Melbourne do swojego piątego finału wielkoszlemowego, a jej rywalką była Amelie Mauresmo. Po rozegraniu dziewięciu gemów, z których tylko jednego wygrała Walonka, Henin skreczowała, oddając mistrzostwo Francuzce. Dla Mauresmo był to pierwszy tytuł wielkoszlemowy w karierze, a przyczyną takiej decyzji Justine były problemy żołądkowe. Był to jednocześnie pierwszy wielkoszlemowy finał w erze open i czwarty po 1900 roku, który zakończył się kreczem jednej ze stron.

Hardenne wystąpiła w lutym w turnieju w Dubaju, który wygrała po finale z Marią Szarapową, po raz trzeci z rzędu. Doszła do finałów w Indian Wells (uległa Diemientiewej) i Berlinie (uległa Pietrowej). W Paryżu ponownie okazała się niepokonana. Zdobyła piąty tytuł wielkoszlemowy, eliminując w półfinale Clijsters, a w finale Kuzniecową 6:4, 6:4[27]. Została pierwszą zawodniczką od 1996 (Steffi Graf), która obroniła tytuł we French Open i pierwszą od 1994 (Arantxa Sanchez-Vicario), która wygrała bez straty seta.

Po trwającym ponad dwie godziny meczu finałowym pokonała Anastazję Myskinę 4:6, 6:1, 7:6(5) i została mistrzynią turnieju w Eastbourne[28]. W Londynie Henin, wówczas trzecia zawodniczka rankingów WTA, doszła do finału po zwycięstwach nad Danielą Hantuchovą i Kim Clijsters. W meczu o jedyny brakujący puchar wielkoszlemowy w jej karierze zmierzyła się z Amelie Mauresmo. Wygrała pierwszego seta do dwóch, ale w kolejnych górą była Francuzka i to ona sięgnęła po najwyższe laury[29]. Po raz pierwszy od 1971 roku w finale Wimbledonu spotkały się zwyciężczynie dwóch poprzednich Wielkich Szlemów w danym sezonie; był to też jedyny londyński finał wielkoszlemowy tej dekady, w którym zabrakło przynajmniej jednej z sióstr Williams.

Belgijka wycofała się z udziału w kilku kolejnych imprezach z powodu kontuzji i powróciła w New Haven, gdzie zdobyła swój dwudziesty ósmy profesjonalny tytuł. W finale wygrała z Lindsay Davenport, która poddała się po siedmiu gemach z powodu urazu ramienia. Hardenne, wiceliderka rankingu WTA, awansowała do finału US Open 2006 i tym samym skompletowała udział we wszystkich finałach wielkoszlemowych w danym roku jako pierwsza od czasów Martiny Hingis (1997). W walce o trofeum lepsza od Justine okazała się jednak Maria Szarapowa, któa wynikiem 6:4, 6:4 po dwóch latach przerwy ponownie wygrała turniej najwyższej rangi[30].

Zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA w Madrycie. Pierwszy mecz grupowy przegrała z przewodzącą w rankingu WTA Mauresmo, potem jednak ograła Hingis i Pietrową. Półfinałowe zwycięstwo nad Szarapową zapewniło jej zakończenie roku na fotelu liderki klasyfikacji światowej. W finale ponownie trafiła na Mauresmo i tym razem zrewanżowała się Francuzce, odnosząc swoją pierwszą wiktorię w zawodach kończących sezon rozgrywkowy[31].

Została pierwszą tenisistką od 2000 roku (Martina Hingis), która wygrała Mistrzostwa WTA jako liderka rankingu na koniec sezonu oraz pierwszą od czasów Steffi Graf (1993–1996), która triumfowała w ciągu czterech lat przynajmniej w jednym turnieju wielkoszlemowym. Jej nagrody finansowe od stycznia do października 2006 przekroczyły cztery miliony dolarów.

2007–2008[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 2007 do prasy belgijskiej, a potem światowej przedostały się informacje o rozstaniu Justine Henin i jej męża, Pierre'a-Yves'a Hardenne[32]. Doniesienia zostały potwierdzone przez teściową tenisistki, Veronique Hardenne, a z oficjalnych profili zawodniczki zniknęło jej podwójne nazwisko. Światowy numer jeden wycofała się ze styczniowych turniejów na Antypodach, w tym z Australian Open.

Henin rozpoczęła z opóźnieniem, jak się później okazało, najlepszy sezon w swojej karierze. Spośród czternastu imprez, w których brała udział, dziesięć zakończyło się jej zwycięstwem. Wskutek nieobecności w Melbourne, utraciła pierwsze miejsce w rankingu WTA. Na hali w Paryżu, gdzie miał miejsce jej lutowy powrót, uległa w półfinale Lucie Safarovej. Następnie Belgijka wygrała rywalizację w Dubaju i Doha; pokonana została dopiero przez Serenę Williams w finale w Miami. W marcu odzyskała prowadzenie na liście WTA. Triumfowała w Warszawie, a potem także we French Open 2007, zwyciężając tam po raz trzeci z rzędu i po raz czwarty w karierze. W finale rozgromiła Anę Ivanović 6:1, 6:2[33]. Została drugą kobietą w erze open, która zwyciężała w Paryżu przez trzy lata z rzędu (po Monice Seles, 1990–1992). Na trybunach na korcie Philippa Chatriera po raz pierwszy w profesjonalnej karierze towarzyszyła jej rodzina, z którą pogodziła się po rozwodzie z Hardenne[34].

Po dramatycznym pojedynku pokonała Amelie Mauresmo w finale w Eastbourne wynikiem 7:5, 6:7(4), 7:6(2). W Wimbledonie ponownie wystąpiła w roli faworytki. Awansowała do ćwierćfinału, gdzie w trzech setach odprawiła Serenę Williams. W półfinale nieoczekiwanie przegrała z notowaną na dziewiętnastym miejscu w rankingu WTA Marion Bartoli 6:1, 5:7, 1:6[35]. Rozstrzygnięce tego meczu uznano za jedną z największych sensacji w historii Wimbledonu. Henin miała już nigdy nie skompletować Karierowego Wielkiego Szlema właśnie z powodu brakującego w jej kolekcji trofeum z Londynu.

Porażka z Bartoli okazała się jednak ostatnią, jaka w tym roku przytrafiła się Belgijce. Po triumfie w Toronto w imponującym stylu i bez straty seta zdobyła siódmy tytuł wielkoszlemowy w ramach US Open 2007. W finale ograła Swietłanę Kuzniecową, a w dwóch wcześniejszych pojedynkach wyeliminowała kolejno obydwie siostry Williams (jako pierwsza tenisistka pokonała zarówno Serenę, jak i Venus w tym samym turnieju). Przez pierwsze cztery rundy w każdym spotkaniu przynajmniej jednego seta wygrywała do zera.

Henin bezsprzecznie została najlepszą tenisistką tamtego okresu. W finałach w Stuttgarcie i Zurychu próbowała jej zagrozić Tatiana Golovin, ale udało jej się ugrać zaledwie jednego seta. W listopadzie awansowała do drugiego z rzędu finału Mistrzostw WTA w Madrycie, czyniąc to bez straty seta. Dopiero w ostatnim spotkaniu, trwającym niecałe cztery godzin, sprawiła jej problemy Maria Szarapowa[36]. Mecz zakończył się wynikiem 5:7, 7:5, 6:3, a Belgijka zadedykowała zwycięstwo swojej siostrze Sarah, która o poranku urodziła synka Romaina. Chłopiec zmarł z powodu wady serca.

Cały sezon, z wyjątkiem siedmiu tygodni, to Henin spędziła na pierwszym miejscu rankingu WTA. Została pierwszą kobietą, która w tenisie przekroczyła pięć milionów dolarów zarobków w ciągu roku, bijąc tym samym rekord Clijsters z 2003. Wynik ten został poprawiony przez Serenę Williams w 2009. Justine Henin wygrała turniej w Sydney w styczniu 2008 po finale ze Swietłaną Kuzniecową. Podczas Australian Open odpadła jednak niespodziewanie już w czwartej rundzie, zdobywając tylko cztery gemy w konfrontacji z Marią Szarapową. Pomimo problemów udało się jej triumfować także w Antwerpii, gdzie w finale ograła Karin Knapp.

W lutym spadek formy Belgijki był już tematem wszystkich mediów zajmujących się tenisem. Walonka odpadła w ćwierćfinale w Dubaju z Katariną Srebotnik, w imprezie, w której zdobyła cztery tytuły i nigdy nie przegrała meczu. Dwa gemy zdobyła w starciu z Sereną Williams w czwartej rundzie w Miami. W maju w Berlinie wygrała z Yung-Jan Chan 6:0, 6:2, by następnie ulec rozstawionej z trzynastym numerem Dinarze Safinie 7:5, 3:6, 1:6.

14 maja odbyła się konferencja prasowa, w czasie której Justine ogłosiła, że ze skutkiem natychmiastowym kończy karierę tenisową[37]. Po raz pierwszy zakończyła karierę tenisistka, która zajmowała pierwsze miejsce w rankingu WTA. Na dodatek uczyniła to na kilka dni przed startem French Open 2008, w którym miała wziąć udział jako potrójna obrończyni tytułu. W Paryżu pojawiła się w dniu meczu finałowego i przekazała puchar Suzanne Lenglen nowej mistrzyni, Anie Ivanović.

2009–2011[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 2009 w belgijskiej prasie pojawiły się informacje o planowanym powrocie Henin na światowe areny. Sama zainteresowana potwierdziła te doniesienia. Walonka została zainspirowana sukcesami swojej rodaczki i wieloletniej rywalki Kim Clijsters, która zakończyła karierę wiosną 2007, urodziła córkę i powróciła latem 2009, wygrywając drugi wielkoszlemowy tytuł w karierze w zaledwie trzecim występie.

Pierwsza okazja do wznowienia rywalizacji wielkich tenisistek nadarzyła się już w styczniu 2010, kiedy to obie Belgijki dostały się do finału w Brisbane. Po wyrównanej walce lepsza okazała się Clijsters, wynikiem 6:3, 4:6, 7:6(6) i po obronie dwóch piłek meczowych. Henin, jako zawodniczka nieklasyfikowana w rankingu WTA, awansowała do finału Australian Open w zaledwie swoim drugim starcie po wznowieniu kariery. Przegrała z najwyżej notowaną Sereną Williams 4:6, 6:3, 2:6. Był to jednocześnie pierwszy i jedyny przypadek w dziejach, gdy Henin spotkała się w finale z Sereną. Był to także ostatni tak prestiżowy finał z udziałem Belgijki.

W Miami doszła do półfinału, pokonana po zaciętym boju przez Clijsters; była wówczas notowana w czwartej dziesiątce rankingu WTA. Kolejny tytuł w swojej kolekcji i pierwszy po powrocie wywalczyła w Stuttgarcie po finale z Samanthą Stosur. To właśnie Australijka zamknęła Henin dalszą drogę we French Open w czwartej rundzie tej imprezy. W czerwcu wygrała Belgijka swój ostatni, czterdziesty trzeci, profesjonalny turniej. W finale w s-Hertogenbosch pokonała Andreę Petkovic.

Podczas meczu czwartej rundy Wimbledonu z Clijsters doznała feralnego upadku, wskutek którego odnowiła się kontuzja jej łokcia. Był to jej ostatni oficjalny pojedynek z rodaczką, a także ostatni mecz w tym sezonie. Henin zajmowała wówczas 16. miejsce w światowych notowaniach.

W styczniu 2011 wystąpiła po raz pierwszy w Pucharze Hopmana, gdzie razem z Rubenem Bemelmansem doszli do finału. Ostatni turniejowy występ Belgijki miał miejsce podczas Australian Open 2011. W drugiej rundzie wygrała z Eleną Baltachą 6:1, 6:3 (ostatni zwycięski pojedynek), a w trzeciej przegrała 4:6, 6:7(8) ze Swietłaną Kuzniecową (ostatni oficjalny pojedynek).

26 stycznia 2011 podała informację o ostatecznym zakończeniu kariery tenisowej.

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Justine Henin wygrała w swojej karierze dwa turnieje WTA w grze podwójnej: w 2002 roku w Gold Coast i Zurychu. Ponadto doszła do półfinału French Open 2001. W rankingu światowym zajmowała najwyższe, 23. miejsce według notowań z dnia 14 lutego 2002.

W 1997 roku zadebiutowała w kobiecych rozgrywkach deblowych ITF na terenie Belgii. Pierwszy sukces odniosła w kwietniu 1998, dochodząc do finału we Francji w parze z Aurelie Vedy. W listopadzie tego samego roku zdobyła swój pierwszy tytuł gry podwójnej – w duecie z Kim Clijsters triumfowały w Ramat Hasharon pod finale z Olgą Gluszczenko i Tatianą Puczek.

W maju 1999 organizatorzy turnieju WTA w Antwerpii przyznali jej i Anne Kremer dziką kartę, uprawniającą do startu w zawodach głównych. Tenisistki awansowały do półfinału, pokonane przez Laurę Golarsę i Katarinę Srebotnik. W grudniu 2000 Henin wygrała swoją drugą imprezę z cyklu ITF, miało to miejsce w Cergy Pontoise w parze z Virgnie Razzano. W styczniu 2001 odnotowała debiut wielkoszlemowy podczas Australian Open; jej partnerką była Evie Dominikovic i doszły do drugiej rundy, wyeliminowane przez Virginię Ruano Pascual i Paolę Suarez. W czerwcu osiągnęła jeden z największych sukcesów w swojej deblowej karierze, awansując do półfinału French Open razem z Jeleną Tatarkową. Ponownie przegrały z Pascal i Suarez, ale wyeliminowały wcześniej rozstawione Kimberly Po i Nathalie Tauziat, Alexandrę Fusai i Ritę Grande, a także rodaczki Kim Clijsters i Laurence Courtois. Wynik ten zapewnił Henin awans do grona stu najlepszych tenisistek w grze podwójnej na świecie.

Miesiąc później znalazła się w trzeciej rundzie Wimbledonu (z Magui Serną), ale oddały ten mecz walkowerem. W drugiej części sezonu doszła Belgijka do ćwierćfinału w Toronto i finału w Filderstadt u boku Meghann Shaughnessy. W styczniu 2002 zdobyła razem z Amerykanką swój pierwszy tytuł WTA w deblu. Triumfowały w Gold Coast, pokonując w finale Asę Svensson i Miriam Oremans, a w półfinale najwyżej rozstawione Jelenę Lichowcewą i Ai Sugiyamę. W pierwszej rundzie w Sydney wyeliminowały Clijsters i Sugiyamę (numer 2), a w półfinale uległy Martinie Hingis i Annie Kurnikowej. Justine awansowała na najwyższe, 23. miejsce w rankingu WTA (według notowań z dnia 14 lutego).

Po serii słabszych występów, wynikających z coraz lepszych startów w grze pojedynczej, wygrała Henin swój drugi turniej w karierze, w Zurychu w parze z Jeleną Bowiną. Pokonały w kolejnych spotkaniach Lindsay Davenport i Chandę Rubin, Kim Clijsters i Danielę Hantuchovą oraz Jelenę Dokić i Nadię Pietrową.

W styczniu 2003 doszła do trzeciej rundy Australian Open i zaprzestała udziału w turniejach gry podwójnej, z wyjątkiem dwóch meczów w ramach Pucharu Federacji w 2006 roku. Ostatni pojedynek w tej konkurencji rozegrała w Melbourne razem z Jeleną Bowiną; pokonały Jelenę Tatarkową i Renatę Voracovą 6:7(3), 6:0, 6:0, a następny mecz przeciwko Suarez i Pascual oddały walkowerem.

Występy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Od 1999 do 2010 roku Justine Henin występowała w rozgrywkach o Puchar Federacji. Jedyne trofeum i jednocześnie pierwsze w historii dla Belgii, zdobyła razem z Kim Clijsters, Els Callens i Laurence Courtois w 2001 roku. Belgijki pokonały wówczas w fazie grupowej Niemki, Australijki i Hiszpanki, a w decydującym starciu w Madrycie triumfowały nad Rosjankami 3-2. Justine zyskała jeden punkt, zwyciężając Nadię Pietrową 6:0, 6:3.

W 2006 Belgijki ponownie znalazły się w finale tego turnieju. Drużyna, osłabiona nieobecnością Clijsters, remisowała po dwóch dniach rywalizacji z Włoszkami 2-2. W meczu deblowym Henin i Flipkens przegrywały z Francescą Schiavone i Robertą Vinci 6:3, 2:6, 0:2, kiedy okazało się, że Henin nie może kontynuować spotkania z powodu silnego urazu kolana. Belgijki skreczowały, a puchar po raz pierwszy w dziejach pojechał na Półwysep Apeniński.

Justine Henin rozegrała w Pucharze Federacji dziewiętnaście spotkań, z czego wygrała piętnaście. Po raz ostatni wystapiła w kwietniu 2010 roku w barażach Grupy Światowej i została pokonana przez Kaię Kanepi 7:6(6), 4:6, 3:6.

W 2004 reprezentowała Belgię na letnich igrzyskach olimpijskich w Atenach. Henin występowała w Grecji po kilkumiesięcznej przerwie, spowodowanej chorobą wirusową. Do rywalizacji przystąpiła z najwyższym numerem rozstawienia. Do ćwierćfinałowego meczu włącznie nie straciła nawet jednego seta. Do trzysetowej gry zmusiła ją Anastazja Myskina w półfinale. Po niemal trzech godzinach gry Henin triumfowała 7:5, 5:7, 8:6[38]. W spotkaniu o złoty medal okazała się lepsza od Amelie Mauresmo wynikiem 6:3, 6:3[39]. Dla reprezentacji Belgii był to jedyny medal zdobyty w Atenach i drugi w historii uzyskany w tenisie (poprzedni, brązowy, wywalczyły cztery lata wcześniej Els Callens i Dominique Monami w Sydney).

W 2011 roku, kilkanaście dni przed zakończeniem swojej kariey, wzięła udział w rozgrywkach o Puchar Hopmana, a jej partnerem został Ruben Bemelmans. Belgowie rozpoczęli zmagania w Perth od porażki 1-2 z gospodarzami, Alicią Molik i Lleytonem Hewittem. Następnie pokonali 3-0 Kazachów, Sesil Karatantczewą i Andrieja Gołubiewa, a w ostatnim starciu okazali się lepsi od Serbów, których reprezentowali Ana Ivanović i Novak Djoković. W swojej grupie zostali sklasyfikowani na drugm miejscu, ale wobec rezygnacji kontuzjowanej Ivanović awansowali do finału[40]. O losach trofeum zdecydował pojedynek mikstowy, w którym lepszi byli w dwóch setach Bethanie Mattek-Sands i John Isner, występujący w barwach Stanów Zjednoczonych.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagrody WTA:

  • 2003: Tenisistka Roku
  • 2007: Tenisistka Roku[41]
  • 2010: Powrót Roku[42]

Nagrody ITF

  • 2003: Mistrzyni Świata ITF[43]
  • 2006: Mistrzyni Świata ITF[44]
  • 2007: Mistrzyni Świata ITF[44]

Laureus World Sport Awards

  • 2004: Sportowiec Roku (nominacja)
  • 2007: Sportowiec Roku (nominacja)
  • 2008: Sportowiec Roku[45]

Sportowiec Roku

  • 2002: Sportowiec Roku Europy UEPS
  • 2003: Sportowiec Roku Belgii
  • 2003: Sportowiec Roku Europy UEPS
  • 2004: Sportowiec Roku Belgii
  • 2006: Sportowiec Roku Belgii
  • 2006: Drużyna Roku Belgii
  • 2006: Sportowiec Roku Europy UEPS
  • 2007: Sportowiec Roku Whirlpool
  • 2007: Sportowiec Roku Belgii[46]
  • 2007: Osobowość Sportu Belgii
  • 2007: Sportowiec Roku USSA
  • 2007: Sportowiec Roku EFE
  • 2007: Sportowiec Roku Europy UEPS

Odznaczenia państwowe

Inne

  • 2005: Nagroda Family Circle Players Who Makes a Difference
  • 2006: Mistrz Sportu UNESCO

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Zdecydowanie najbardziej zauważalnym uderzeniem Justine Henin był jednoręczny backhand, który w całej karierze przyniósł jej mnóstwo punktów i często zaskakiwał przeciwniczki. Pomimo niewielkiego wzrostu, rekord szybkości jej podania, jaki zmierzono w Charleston w 2005 roku, wyniósł 196 km/h. Uderzenie backhandowe Belgijki uznawano za jedno z najlepszych i najbardziej niebezpiecznych w historii. Wyróżniała się zwinnością na korcie, błyskawicznie dobiegała do piłek. Fakt, że jej uderzenie forehandowe jest nieco słabsze niż backhandowe, przez lata wykorzystywany był przez rywalki na korcie. Podczas French Open 2007 Martina Navratilova chwaliła fenomenalną grę w ofensywie tenisistki z Liege i porównywała ją do stylu gry Rogera Federera.

Największe rywalizacje[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej spotkań swojej karierze, dwadzieścia pięć, rozegrała Justine Henin ze swoją rodaczką, Kim Clijsters. Tenisistki te spotykały się regularnie od 1998 roku. Ich pierwsze dwie konfrontacje miały miejsce w ramach rozgrywek ITF. Pierwszym ważniejszym meczem był półfinał French Open 2001, który wygrała Clijsters i to ona jako pierwsza Belgijka w historii awansowała do finału zawodów wielkoszlemowych w grze pojedynczej. Był to jeden z dwóch przypadków, kiedy Flamandka okazała się lepsza od Walonki w Wielkim Szlemie – po raz drugi Kim ograła Justine w feralnym meczu podczas Wimbledonu 2010, gdy ta druga upadła i doznała urazu łokcia. Clijsters przegrała natomiast wszystkie finały wielkoszlemowe z Henin: French Open 2003, US Open 2003 i Australian Open 2004. W roli dwóch najlepszych rakiet świata spotkały się raz, w finale w Filderstadt w 2003, w którym triumfowała Kim. Pomiędzy 2006 a 2010 w związku z przerwą w karierach obydwu tenisistek nie grały ani razu, a po wznowieniu karier trafiły na siebie trzykrotnie i w tych konfrontacjach wygrywała Clijsters. Ostatecznie Henin wygrała dwanaście spośród dwudziestu pięciu meczów z tą zawodniczką.

Jedną z najbardziej zaciętych rywalizacji Belgijki była ta z Sereną Williams. Panie rozegrały łącznie czternaście meczów pomiędzy 2001 a 2010 rokiem i w sześciu z nich górą była Henin. Po raz pierwszy spotkały się w czwartej rundzie US Open 2001, gdzie w dwóch setach triumfowała Serena. Justine pokonała tę rywalkę po raz pierwszy na ziemnej nawierzchni w Berlinie w 2002. Na każdego rodzaju mączce Williams zawsze została ograna przez Belgijkę. Tylko raz spotkały się w finale wielkoszlemowym, w ich ostatniej konfrontacji w ramach Australian Open 2010.

Tylko dwa razy udało się Justine Henin pokonać starszą z sióstr, Venus Williams. Dokonała tego w czwartej rundzie w Berlinie w 2001 i w półfinale US Open 2007. Pozostałe siedem pojedynków padło łupem Amerykanki i straciła w nich tylko cztery sety. Dwie konfrontacje zagrały we wcześniejszej fazie turnieju niż półfinał.

Ze Swietłaną Kuzniecową los kojarzył Henin dziewiętnaście razy, ale tylko trzykrotnie Rosjanka zakończyła te starcia w roli zwyciężczyni: w półfinale w Doha w 2004, w półfinale w Berlinie w 2007 i w trzeciej rundzie Australian Open 2011 w ostatnim w karierze meczu Justine. Belgijka triumfowała szesnaście razy, w tym w finałach French Open 2006 i US Open 2007.

Zakończenie kariery[edytuj | edytuj kod]

14 maja 2008 Belgijska Federacja Tenisowa zorganizowała konferencję prasową, podczas której niespełna 26-letnia Henin ogłosiła zakończenie kariery sportowej[48][49]. Po półtorarocznej przerwie, we wrześniu 2009 zapowiedziała na antanie BBC swój powrót do profesjonalnej rywalizacji[50]. Jednym z powodów decyzji Belgijki był udany powrót na korty jej rodaczki, Kim Clijsters, która po dwóch latach przerwy i urodzeniu córki triumfowała w US Open 2009. Justine pojawiła się na światowych kortach w styczniu 2010 i w swoim zaledwie drugim starcie doszła do finału Australian Open. Podczas meczu z Clijsters w ramach Wimbledonu 2010 niefortunnie upadła, doznając urazu łokcia[51]. To spowodowało ponowne zakończenie jej kariery, które ogłosiła 26 stycznia 2011 roku[52].

Justine Henin została w 2008 pierwszą tenisistką w dziejach, która zakończyła karierę, zajmując pierwsze miejsce w rankingu WTA (do tego czasu rekord należał do Steffi Graf, która w 1999 wycofała się ze sportu, będąc rakietą numer trzy na świecie). Na pozycji tej klasyfikowana była łącznie przez 117 tygodni, w tym najdłużej 61 tygodni z rzędu. Na fotelu liderki zakończyła sezonu 2003, 2006 i 2007; po raz pierwszy znalazła się tam 20 października 2003 (zaledwie na siedem dni, jako druga Belgijka w dziejach, zmieniona przez swoją rodaczkę Clijsters), a po raz ostatni 18 maja 2008 (po ogłoszeniu zakończenia kariery jej nazwisko zostało zdjęte z list rankingowych).

Wygrała 43 profesjonalne turnieje gry pojedynczej, w tym złoto olimpijskie (2004) i siedem imprez wielkoszlemowych: French Open 2003, US Open 2003, Australian Open 2004, French Open 2005, French Open 2006, French Open 2007 i US Open 2007; ponadto pięciokrotnie była w finałach: Wimbledon 2001, Australian Open 2006, Wimbledon 2006, US Open 2006 i Australian Open 2010. Nigdy nie wygrała turnieju wimbledońskiego. W latach 2005–2007 trzykrotnie triumfowała w Paryżu, co daje jej drugi wynik w dziejach pod względem ilości wygranych z rzędu edycji tych zawodów (wcześniej w latach 1990–1992 dokonała tego Monica Seles). W 2006 zagrała w finałach wszystkich czterech turniejów Wielkiego Szlema (wygrała tylko w Paryżu) i dokonała tego jako pierwsza tenisistka od czasów Martiny Hingis (1997). Jest drugą w historii Belgijką, która zdobyła tytuł wielkoszlemowy (po Josane Sigart, 1931), ale pierwszą, która uczyniła to w grze pojedynczej (chociaż to Kim Clijsters jako pierwsza zagrała w finale podczas French Open 2001).

Dwukrotnie wygrywała Mistrzostwa WTA w Madrycie, w roku 2006 z Amelie Mauresmo i w 2007 z Marią Szarapową. Zdobywając tytuł turnieju w Antwerpii w 1999 została piątą kobietą w historii WTA wygrywającą imprezę w swoim debiucie. W ramach rywalizacji reprezentacyjnej zdobyła Puchar Federacji 2001 i wicemistrzostwo Pucharu Hopmana 2011. Na światowych kortach zarobiła niespełna 21 milionów dolarów; w sezonie 2007 jako pierwsza tenisistka w dziejach zarobiła ponad 5 milionów dolarów (rekord pobiła Serena Williams w 2009).

Po zakończeniu kariery tenisowej[edytuj | edytuj kod]

W 2009 roku wzięła udział w dwóch belgijskich programach typu reality show. W pierwszym, zatytułowanym 12 prac Justine (De Twaalf Werken van Justine Henin – Les 12 travaux de Justine Henin) miała do wykonania dwanaście specyficznych zadań. W czerwcu prowadziła program muzyczny, skupiony wokół osoby belgijskowłoskiej piosenkarki Lary Fabian. W tym samym roku została matką chrzestną statku Congo River należącego do belgijskiej firmy DEME[53]. W 2012 rozpoczęła współpracę z telewizją France 2, dla której komentowała mecze tenisowe w ramach French Open[54]. W studiu pracowała razem z Tatianą Golovin[55]. Przeprowadzała również wywiad ze swoją dawną rywalką i mistrzynią French Open 2013 Sereną Williams[56]. 30 czerwca pojawiła się w Londynie podczas turnieju wimbledońskiego na oficjalnym spotkaniu wszystkich dotychczasowych liderek rankingu WTA z okazji czterdziestolecia istnienia tej instytucji[57].

Fundacja Justine for Kids[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2003 roku tenisistka otworzyła fundację Justine Winner's Circle, która obecnie nazywa się Justine for Kids, zajmującą się dziećmi chorymi na choroby nowotworowe.

Club Justine N1[edytuj | edytuj kod]

30 listopada 2007 Henin we współpracy z Carlosem Rodriguezem otworzyła w Belgii akademię tenisową, którą zaczęła zajmować się w 2008 roku, po pierwszym zakończeniu swojej sportowej kariery. Szkoła zlokalizowana jest w Limelette i nosi nieoficjalnie nazwę Club Justine N1. We wrześniu 2009 akademia odniosła pierwszy sukces – ich zawodniczka, Maryna Zaniewska wygrała finał gry pojedynczej dziewcząt wielkoszlemowego US Open. Szkoła sponsorowana była początkowo przez Whirlpool, od 2 września 2012 jednym ze sponsorów jest Wilson.

W akademii trenowało kilka tenisistek z najwyższej światowej półki, między innymi Anna Czakwetadze w 2007, Daniela Hantuchova w 2008, Yanina Wickmayer w 2008 i 2009, a także juniorki: Elina Switolina, mistrzyni French Open 2010, Ons Jabeur, mistrzyni French Open 2011 i Irina Chromaczewa, finalistka Wimbledonu 2011.

W maju 2013 ogłoszono, że w kalendarzu juniorskich rozgrywek Międzynarodowej Federacji Tenisowej znalazły się zawody, nazwane Justine Henin Junior Cup[58] i organizowane przez Club Justine N1. Pierwsza edycja turnieju odbyła się w Limelette pomiędzy 8 a 13 lipca 2013. Zwycięzcami rozgrywek singlowych zostali Belg Laurens Verboven i Bułgarka Dessislawa Złatewa[59].

Mecze pokazowe[edytuj | edytuj kod]

20 grudnia 2004 przegrała z Jeleną Diemientiewą 2:6, 7:5, 2:6 w Brukseli[60].

8 lipca 2010 miała rozegrać mecz z Clijsters w ramach Best of Belgium. Ostatecznie, po odniesieniu kontuzji w pojedynku z rodaczką w Wimbledonie, zmuszona była do rezygnacji z udziału w tym spotkaniu. Zastąpiła ją Serena Williams. Henin pojawiła się na trybunach. Podczas tego wydarzenia pobito rekord w ilości kibiców na stadionie w pokazowej imprezie[61]. Na stadionie króla Bauduina gościły również Martina Navratilova i Francesca Schiavone.

Na początku grudnia wzięła udział w kilku pokazowych turniejach. W Charleroi wygrała z Kirsten Flipkens i Flavią Pennettą, a w Kairze była lepsza od Nadii Pietrowej 7:6, 6:2[62]. 9 grudnia rozegrała w Antwerpii pokazowy mecz z Kim Clijsters, który przegrała wynikiem 1:6, 6:3, 5-10[63].

16 stycznia 2011 razem z Rogerem Federerem, Rafaelem Nadalem, Kim Clijsters, Novakiem Djokoviciem, Lleytonem Hewittem, Andym Murrayem, Andym Roddickiem, Aną Ivanović, Wiktorią Azarenką, Wierą Zwonariową, Caroline Wozniacki, Samanthą Stosur i Patrickiem Rafterem wzięła udział w Rally for Relief, specjalnym pokazowym turnieju, zorganizowanym w ramach Australian Open. Celem imprezy było zebranie środków na pomoc ofiarom powodzi, która nawiedziła stan Queensland. Zebrano 1,8 miliona dolarów[64]. W grudniu 2012 zasiadła na trybunach podczas rozegranego w Antwerpii pokazowego turnieju Kim's Thank You Games, będącego pożegnaniem Kim Clijsters z profesjonalnym tenisem.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Justine Henin jest córką Françoise Rosière, nauczycielki języka francuskiego i historii i Jose Henin, pracownika poczty. Jej matka zmarła 26 marca 1995 w wyniku choroby nowotworowej, na tę samą dolegliwość zmarła młodo babka tenisistki. Justine ma dwóch starszych braci: Davida i Thomasa oraz dwie siostry: młodszą Sarah i starszą Florence, która zginęła potrącona przez samochód, prowadzony przez pijanego kierowcę, w wieku dwóch i pół roku.

Po zwycięstwie w juniorskim French Open 1997 podjęła decyzję o zaprzestaniu dalszej edukacji. Jako nastolatka podczas jednego z turniejów tenisowych w Han-Sur-Lesse poznała swojego przyszłego męża, Pierre'a-Yves'a Hardenne, który wygrał te zmagania. W 1999 podjęła decyzję o wyprowadzce z domu i zamieszkaniu razem ze swoim narzeczonym. W tym samym czasie zerwała kontakty ze swoją rodziną, przeciwną jej związkowi. 16 listopada 2002 Pierre i Justine zostali małżeństwem. Ślub miał miejsce w Chateau de Lavaux-Sainte-Anne w Marloie. W 2005 roku przeprowadzili się do Monte Carlo w Monako.

Jedną z przyczyn osłabienia relacji rodzinnych był fakt, że pochłonięta obowiązkami sportowymi Henin nie uczestniczyła w ważnych wydarzeniach, dotyczących jej bliskich. W dniu jej pierwszego wielkoszlemowego finału podczas Wimbledonu 2001 zmarł jej dziadek ze strony matki. Kiedy występowała w US Open 2001 umarł sześciotygodniowy synek jej brata Thomasa, Emilien Henin, w pogrzebie którego nie wzięła udziału ze względu na pobyt w Nowym Jorku[65].

W styczniu 2007 prasę obiegły informacje na temat rozstania tenisistki z jej mężem[66]. Doniesienia potwierdziła teściowa Justine, Veronique Hardenne. Henin zrezygnowała z używania podwójnego nazwiska na światowych arenach i zmieniła adres swojej oficjalnej strony internetowej. Rozwód sfinalizowano w maju 2008. Pierre-Yves pozostał w Monako, Justine natomiast przeprowadziła się do Belgii.

Rozstanie z mężem oraz poważny wypadek samochodowy Davida Henin doprowadziły do pogodzenia się tenisistki z rodziną[67]. Wszyscy bliscy towarzyszyli jej podczas finału wielkoszlemowego French Open 2007, zasiedli na trybunach po raz pierwszy w jej profesjonalnej karierze[68]. Tuż przed finałem Mistrzostw WTA 2007 w Madrycie dowiedziała się, że jej siostra Sarah urodziła syna, Romaina, który zmarł z powodu wady serca. Mistrzostwo, wywalczone w epickim boju z Marią Szarapową, zadedykowała siostrze i siostrzeńcowi. Zimą 2008 przez krótki czas związana była z lekarzem afrykańskiego pochodzenia. Od 2011 jej partnerem jest Benoît Bertuzzo. 12 września 2012 ogłosiła, że spodziewa się narodzin pierwszego dziecka[69]. 20 marca 2013 przyszła na świat jej córka, Lalie Bertuzzo[70]. Dziewczynka urodziła się kilkanaście dni po tym, jak jedna z największych tenisowych rywalek Henin, rodaczka Kim Clijsters ogłosiła, że jest w ciąży po raz drugi[71].

Jest matką chrzestną Kiary Henin, córki Thomasa Henin z drugiego małżeństwa oraz jednego z synów Carlosa Rodrigueza.

Ulubionym miastem tenisistki jest Montreal. Jej ulubiona wokalistka to Céline Dion. Lubi czytać powieści kryminalne, zwłaszcza autorstwa Patricii Cornwell. Od lat dziecinnych przyjaźniła się z Olivierem Rochusem, dzisiaj słynnym belgijskim tenisistą.

Tenisowym wzorem Justine Henin jest Niemka Steffi Graf. Belgijka wspomina w jednej z książek biograficznych, iż nigdy nie miała okazji z nią porozmawiać, a także nigdy nie spotkały się na korcie w zawodowym turnieju.

Jest bohaterką dwóch biograficznych książek. Pierwszą z nich wydano w 2003 roku w Brukseli. Nosi tytuł „Justine Henin-Hardenne. Szczęście znalezione na korcie”. Jej autorem jest Patrick Haumont. Drugą, zatytułowaną „Tie-Break! Justine Henin-Hardenne, tragedy & triumph”, napisał Mark Ryan. Ukazała się na rynku londyńskim w 2004 roku.

Wielki szlem[edytuj | edytuj kod]

Historia występów[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2003 2002 2001 2000 1999
Australian Open 3R F QF F W SF QF 4R 4R
Roland Garros 4R W W W 4R W 4R SF 2R
Wimbledon 4R SF F 1R SF SF F 1R
US Open W F 4R 4R W 4R 4R 1R

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2002 2001
Australian Open 3R 2R
Roland Garros SF
Wimbledon 3R
US Open 2R 2R

Legenda[edytuj | edytuj kod]

      biały: –, nie uczestniczyła w turnieju

     różowy: QF, odpadła w turnieju juniorskim w ćwierćfinale (1997)

     różowy: W, wygrała turniej juniorski (1996)

      niebieski: 1R, odpadła w 1 rundzie turnieju seniorskiego (podobnie: 2R, 3R, 4R)

      jasnobrązowy: QF, odpadła w ćwierćfinale

      ciemnobrązowy: SF, odpadła w półfinale

      żółty: F, odpadła w finale

      zielony: W, wygrała turniej

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 10/05/1999 Belgia Antwerpia, Belgian Open Kategoria IV 112 500 ziemna Francja Sarah Pitkowski 6:1, 6:2
2. 01/01/2001 Australia Gold Coast, Thalgo Hardcourts Champ’s Kategoria III 170 000 twarda Włochy Silvia Farina Elia 7:6(5), 6:4
3. 08/01/2001 Australia Canberra, Canberra International Kategoria III 170 000 twarda Francja Sandrine Testud 6:2, 6:2
4. 18/06/2001 Holandia 's-Hertogenbosch, Heineken Trophy Kategoria III 170 000 trawa Belgia Kim Clijsters 6:4, 3:6, 6:3
5. 06/05/2002 Niemcy Berlin, Eurocard German Open Kategoria I 1 224 000 ziemna Stany Zjednoczone Serena Williams 6:1, 1:6, 7:6(5)
6. 21/10/2002 Austria Linz, Generali Ladies Linz Kategoria II 585 000 dywan Stany Zjednoczone Alexandra Stevenson 6:3, 6:0
7. 17/02/2003 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj, Dubai Duty Free Women’s Open Kategoria II 585 000 twarda Stany Zjednoczone Monica Seles 4:6, 7:6(4), 7:5
8. 07/04/2003 Stany Zjednoczone Charleston, Family Circle Cup Kategoria I 1 300 000 twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 6:3, 6:4
9. 05/05/2003 Niemcy Berlin, MasterCard German Open Kategoria I 1 262 000 ziemna Belgia Kim Clijsters 6:4, 4:6, 7:5
10. 26/05/2003 Francja Paryż, Roland Garros Wielki Szlem 6 225 054 ziemna Belgia Kim Clijsters 6:0, 6:4
11. 28/07/2003 Stany Zjednoczone San Diego, Acura Classic Kategoria II 1 000 000 twarda Belgia Kim Clijsters 3:6, 6:2, 6:3
12. 11/08/2003 Kanada Toronto, Rogers AT&T Cup Kategoria I 1 325 000 twarda Rosja Lina Krasnorucka 6:1, 6:0
13. 25/08/2003 Stany Zjednoczone Nowy Jork, US Open Wielki Szlem 7 586 000 twarda Belgia Kim Clijsters 7:5, 6:1
14. 13/10/2003 Szwajcaria Zurych, Swisscom Challenge Kategoria I 1 300 000 twarda Australia Jelena Dokić 6:0, 6:4
15. 12/01/2004 Australia Sydney, Sydney International Kategoria II 585 000 twarda Francja Amélie Mauresmo 6:4, 6:4
16. 19/01/2004 Australia Melbourne, Australian Open Wielki Szlem 5 590 310 twarda Belgia Kim Clijsters 6:3, 4:6, 6:3
17. 23/02/2004 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj, Dubai Duty Free Women’s Open Kategoria II 585 000 twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 7:6(3), 6:3
18. 08/03/2004 Stany Zjednoczone Indian Wells, Pacific Life Open Kategoria I 2 100 000 twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 6:1, 6:4
19. 16/08/2004 Grecja Ateny, Igrzyska olimpijskie IO 0 twarda Francja Amélie Mauresmo 6:3, 6:3
20. 11/04/2005 Stany Zjednoczone Charleston, Family Circle Cup Kategoria I 1 300 000 twarda Rosja Jelena Diemientjewa 7:5, 6:4
21. 25/04/2005 Polska Warszawa, J&S Cup Kategoria II 585 000 ziemna Rosja Swietłana Kuzniecowa 3:6, 6:2, 7:5
22. 02/05/2005 Niemcy Berlin, Qatar Total German Open Kategoria I 1 300 000 ziemna Rosja Nadieżda Pietrowa 6:3, 4:6, 6:3
23. 23/05/2005 Francja Paryż, Roland Garros Wielki Szlem 5 301 154 ziemna Francja Mary Pierce 6:1, 6:1
24. 09/01/2006 Australia Sydney, Sydney International Kategoria II 600 000 twarda Włochy Francesca Schiavone 4:6, 7:5, 7:5
25. 20/02/2006 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj, Dubai Tennis Championships Kategoria II 1 000 000 twarda Rosja Maria Szarapowa 7:5, 6:2
26. 29/05/2006 Francja Paryż, Roland Garros Wielki Szlem 6 747 626 ziemna Rosja Swietłana Kuzniecowa 6:4, 6:4
27. 19/06/2006 Wielka Brytania Eastbourne, Hastings Direct Int’l Champ’s Kategoria II 600 000 trawa Rosja Anastazja Myskina 4:6, 6:1, 7:6(5)
28. 22/08/2006 Stany Zjednoczone New Haven, Pilot Pen Tennis Kategoria II 600 000 twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 6:0, 1:0 k
29. 07/11/2006 Hiszpania Madryt, Sony Ericsson Champ’s Masters 3 000 000 dywan Francja Amélie Mauresmo 6:4, 6:3
30. 19/02/2007 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj, Dubai Tennis Championships Kategoria II 1 500 000 twarda Francja Amélie Mauresmo 6:4, 7:5
31. 26/02/2007 Katar Ad-Dauha, Qatar Total Open Kategoria II 1 340 000 twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 6:4, 6:2
32. 30/04/2007 Polska Warszawa, J&S Cup Kategoria II 600 000 ziemna Ukraina Alona Bondarenko 6:1, 6:3
33. 28/05/2007 Francja Paryż, Roland Garros Wielki Szlem 8 978 567 ziemna Serbia Ana Ivanović 6:1, 6:2
34. 18/06/2007 Wielka Brytania Eastbourne, Hastings Direct Int’l Champ’s Kategoria II 600 000 trawa Francja Amélie Mauresmo 7:5, 6:7(4), 7:6(2)
25. 19/06/2007 Kanada Toronto, Rogers Cup Kategoria I 1 340 000 twarda Serbia Jelena Janković 7:6(3), 7:5
36. 28/05/2007 Stany Zjednoczone Nowy Jork, US Open Wielki Szlem 9 098 000 twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 6:1, 6:3
37. 01/10/2007 Niemcy Stuttgart, Porsche Tennis Grand Prix Kategoria II 650 000 dywan Francja Tatiana Golovin 2:6, 6:2, 6:1
38. 15/10/2007 Szwajcaria Zurych, Zurich Open Kategoria I 1 340 000 dywan Francja Tatiana Golovin 6:3, 6:4
39. 07/11/2007 Hiszpania Madryt, Sony Ericsson Champ’s Masters 3 000 000 dywan Rosja Maria Szarapowa 5:7, 7:5, 6:3
40. 07/01/2008 Australia Sydney, Sydney International Kategoria II 600 000 twarda Rosja Swietłana Kuzniecowa 4:6, 6:2, 6:4
41. 11/02/2008 Belgia Antwerpia, Proximus Diamond Games Kategoria II 600 000 twarda Włochy Karin Knapp 6:3, 6:3
42. 02/05/2010 Niemcy Stuttgart, Porsche Tennis Grand Prix 2010 Kategoria Premier 700 000 ceglana Australia Samantha Stosur 6:4, 2:6, 6:1
43. 19/06/2010 Holandia 's-Hertogenbosch, UNICEF Open Kategoria International 220 000 trawa Niemcy Andrea Petković 3:6, 6:3, 6:4

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]

Lp. Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 31/12/2001 Australia Gold Coast,
Thalgo Hardcourts Champ’s
Kategoria III 170 000 twarda Stany Zjednoczone M. Shaughnessy Szwecja Åsa Svensson
Holandia Miriam Oremans
6:1, 7:6(6)
2. 14/10/2002 Szwajcaria Zurych,
Swisscom Challenge
Kategoria I 1 224 000 dywan Rosja Jelena Bowina Australia Jelena Dokić
Rosja Nadieżda Pietrowa
6:2, 7:6(2)

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

  • W 2003 została pierwszą osobą z Belgii, która wygrała turniej wielkoszlemowy w grze pojedynczej.
  • W latach 2005–2007 zdobyła trzy z rzędu tytuły French Open, w erze open dokonała tego jedynie Monica Seles (1990–1992).
  • W latach 2003–2007 zdobyła cztery tytuły French Open, co daje jej czwarte miejsce w historii tego turnieju (razem z Kate Gillou, Jeanne Matthey i Helen Wills Moody).
  • W 2005 została pierwszą mistrzynią French Open, która odpadła w pierwszej rundzie Wimbledonu.
  • W latach 2006 i 2007 jako jedyna osoba w dziejach dwa razy z rzędu wygrała French Open bez straty seta.
  • W 2006 awansowała do finałów wszystkich czterech turniejów wielkoszlemowych jako siódma osoba w historii.
  • W 2007 wygrała dwa turnieje wielkoszlemowe w jednym roku bez straty seta. Podobnego wyczynu dokonały wcześniej: Billie Jean King, Martina Navratilova, Steffi Graf, Martina Hingis i Serena Williams.
  • Razem z Helen Wills Moody dzieli rekord wszech czasów w liczbie setów wygranych z rzędu we French Open.
  • Jest jedyną tenisistką, która w latach 2000–2009 osiągnęła mecze finałowe wszystkich turniejów wielkoszlemowych przynajmniej dwa razy.
  • W 2007 jako pierwsza kobieta zarobiła w jednym sezonie rozgrywkowym ponad pięć milionów dolarów.
  • W 2008 jako pierwsza tenisistka w historii zakończyła karierę, zajmując pierwsze miejsce na liście rankingowej.

Najwięcej rozegranych spotkań[edytuj | edytuj kod]

Liderki rankingu WTA zostały pogrubione.

Liczba Tenisistki
25 Belgia Kim Clijsters
18 Rosja Swietłana Kuzniecowa
16 Rosja Nadieżda Pietrowa
14 Francja Amélie Mauresmo
14 Stany Zjednoczone Serena Williams
12 Stany Zjednoczone Lindsay Davenport
12 Rosja Jelena Diemientjewa
10 Serbia Jelena Janković
10 Rosja Anastazja Myskina
10 Rosja Maria Szarapowa

Najwięcej wygranych turniejów[edytuj | edytuj kod]

Liczba Lata Turnieje Miasto Nawierzchnia
4 2003, 2005, 2006, 2007 Francja French Open Paryż ziemna
4 2003, 2004, 2006, 2007 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubai Tennis Championships Dubaj twarda
3 2002, 2003, 2005 Niemcy Qatar Telecom German Open Berlin ziemna
3 2004, 2006, 2008 Australia Sydney International Sydney twarda
2 2003, 2005 Stany Zjednoczone Family Circle Cup Charleston ziemna
2 2005, 2007 Polska J&S Cup Warszawa ziemna
2 2003, 2007 Kanada Rogers Cup Toronto twarda
2 2003, 2007 Stany Zjednoczone US Open Nowy Jork twarda

Przypisy

  1. Venus Williams stunned by Henin in Germany | Lubbock Online | Lubbock Avalanche-Journal
  2. Capriati Wins to Reach Final – Los Angeles Times
  3. CNNSI.com – 2001 French Open – Clijsters rallies past Henin in French Open semis – Thursday June 07, 2001 11:31 AM
  4. CNNSI.com – 2001 Wimbledon – Venus downs Henin to defend Wimbledon title – Sunday July 08, 2001 09:19 PM
  5. CNNSI.com – 2001 Wimbledon – Henin not told of grandfather's death before final – Sunday July 08, 2001 02:36 PM
  6. Finally, Henin Beats a Williams – Los Angeles Times
  7. PLUS: TENNIS; Serena Williams Wins on Clay – New York Times
  8. ESPN.com – French Open 2002 – Favored Henin falls in first round
  9. Henin Easily Beats Stevenson At Generali – Sun Sentinel
  10. CNNSI.com – 2003 Australian Open – Henin-Hardenne outlasts Davenport in classic – Sunday January 19, 2003 01:11 AM
  11. Henin-Hardenne Wins at Dubai – Los Angeles Times
  12. Henin-Hardenne wins in Charleston | wltx.com
  13. Federer falls in Rome; Henin-Hardenne wins in Berlin
  14. SI.com – 2003 French Open – Henin-Hardenne wins French Open – Saturday June 07, 2003 11:27 PM
  15. SI.com – 2003 French Open – Serena cries foul, but Henin-Hardenne offers no apology – Friday June 06, 2003 06:59 PM
  16. SI.com – 2003 Wimbledon – Serena downplays feud with Henin-Hardenne – Friday July 04, 2003 01:44 AM
  17. USATODAY.com – Henin-Hardenne tops Capriati in classic to face Clijsters in final
  18. BBC SPORT | Tennis | US Open 2003 | Henin-Hardenne takes US Open
  19. Sports | Henin-Hardenne takes No. 1 spot — for a week | Seattle Times Newspaper
  20. Henin-Hardenne claims Sydney crown – ABC News (Australian Broadcasting Corporation)
  21. BBC SPORT | Tennis | Australian Open 2004 | Henin takes Australian crown
  22. Henin-Hardenne can't shake virus – ABC News (Australian Broadcasting Corporation)
  23. Sharapova ends Henin-Hardenne's comeback
  24. Henin-Hardenne battles to Warsaw title
  25. 25,0 25,1 Henin-Hardenne capitalizes as Kuznetsova's nerves flare – Baltimore Sun
  26. Eleni Daniilidou upsets Justine Henin-Hardenne – Taipei Times
  27. Henin-Hardenne wins third French title | Sport | guardian.co.uk
  28. BBC SPORT | Tennis | Eastbourne win for Henin-Hardenne
  29. Mauresmo wins Wimbledon for first time – Tennis – ESPN
  30. Sharapova drops Henin-Hardenne to win U.S. Open title – Tennis – ESPN
  31. Henin-Hardenne wins WTA C'ship | The Japan Times Online
  32. Cookies must be enabled | Herald Sun
  33. Henin dominant in winning third straight French Open – USATODAY.com
  34. Henin at peace with her game and family – Telegraph
  35. Bartoli shocks Wimbledon | Sport | guardian.co.uk
  36. In Madrid, Henin outlasts Sharapova – The New York Times
  37. Justine Henin announces retirement from tennis | Sport | guardian.co.uk
  38. Henin to meet Mauresmo in final
  39. Henin-Hardenne tops Mauresmo in Olympic final (ang.). [dostęp 3 sierpnia 2010].
  40. Shock Withdrawal of Serbia From the Hyundai Hopman Cup Final | Suite101
  41. Bob Larson's Tennis News | Henin named WTA Player of the Year
  42. US Open champ Clijsters wins WTA player of the year honors; Henin wins comeback award
  43. alex
  44. 44,0 44,1 Federer, Henin named 2007 ITF World Champions – Tennis – ESPN
  45. Bob Larson's Tennis News | Record fourth Laureus for Federer; Henin is Sportswoman Of Year
  46. Justine Henin Sportvrouw van het Jaar – Tennis – De Morgen
  47. Justine Henin Hardenne – Features – Eastbourne Herald
  48. Justine Henin set to end career (ang.). [dostęp 3 sierpnia 2010].
  49. Justine Henin zakończyła karierę (pol.). [dostęp 3 sierpnia 2010].
  50. BBC SPORT | Tennis | Henin plans 2010 tennis comeback
  51. DiyInjuryRehab.com » Elbow Injuries – Justine Henin Elbow Ligament Injury
  52. WTA | News | Latest News | Justine Henin Announces Retirement
  53. http://justineheninluv.blogspot.com/2011/07/justinea-godmother-of-ship.html
  54. http://sportmagazine.levif.be/sport/belga-sport/justine-henin-consultante-de-france-television-a-roland-garros/article-4000096142237.htm#.T7KFj5r1Cx0.facebook
  55. http://www.gettyimages.com/detail/news-photo/former-tennis-player-and-journalist-tatiana-golovin-and-news-photo/170030747
  56. http://www.gettyimages.com/detail/news-photo/tennis-women-players-justine-henin-and-winner-of-roland-news-photo/170172686
  57. http://www.gettyimages.com/detail/news-photo/former-and-current-world-number-one-mary-carillo-arantxa-news-photo/171978332
  58. http://www.itftennis.com/juniors/tournaments/tournament/info.aspx?tournamentid=1100029285
  59. http://www.itftennis.com/juniors/tournaments/tournament/info.aspx?tournamentid=1100029285
  60. Road back bumpy for Henin-Hardenne – Chicago Tribune
  61. Kim Clijsters Beats Serena Williams In Record Breaking Best Of Belgium Exhibition | Gototennis
  62. Henin beats Petrova in Cairo Exhibition | Tennisphilia
  63. Clijsters beats returning Henin in special exhibition – CNN.com
  64. Photos: Rally For Relief Brings Tennis Family Together At The Australian Open | Gototennis
  65. http://www.independent.co.uk/sport/tennis/henin-could-play-again-if-she-cant-find-happiness-in-real-life-830242.html
  66. http://www.heraldsun.com.au/sport/tennis/henin-hardennes-marriage-breaks-up/story-e6frfgao-1111112788937
  67. http://www.purepeople.com/article/justine-henin-ses-deux-freres-lourdement-condamnes-pour-detournement-de-fonds_a56494/1
  68. http://sports.espn.go.com/sports/tennis/french07/news/story?id=2898078
  69. tennis.com – Justine Henin is pregnant
  70. http://www.tennisworldusa.org/Justine-Henin-gives-birth-to-a-baby-girl-articolo8981.html
  71. http://thecelebritycafe.com/feature/2013/02/former-tennis-star-kim-clijsters-pregnant-second-child

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]