Szarawary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mężczyźni ubrani w szarawary
Kobieta ubrana w szarawary

Szarawary (ukr. шаровари, z węg. salavári, tur. şalvar od pers. szalwār 'spodnie') – szerokie, długie, bufiaste spodnie noszone na Wschodzie i w Polsce XVI-XVIII w.; inaczej hajdawery.

Zakres pojęcia[edytuj | edytuj kod]

Element tradycyjnego stroju męskiego i kobiecego na Bałkanach oraz na szeroko pojętym Oriencie: od krajów arabskich poprzez Azję Centralną po Indie i Azję Południowo-Wschodnią (Indonezja). Zwykle w kolorach jaskrawych, niekiedy czarne, w zależności od przeznaczenia i miejscowych zwyczajów szyte z różnych materiałów.

Szarawary są m.in. elementem stroju bajader. Na Rusi pojawiły się już w XI w. pod wpływem ludów tureckich[1], następnie stały się elementem ukraińskiego stroju ludowego oraz umundurowania wojsk kozackich[2] do II wojny światowej włącznie[3]

W Polsce noszone powszechnie przez mężczyzn w dobie sarmatyzmu pod wpływem silnych w owym czasie wpływów Orientu na strój szlachecki i sztukę wojenną oraz ze względu na to, że były wygodne do konnej jazdy. Były też elementem stroju Karaimek, bałagułów (żydowskich woźniców na Podolu i Pokuciu) i in.

Polskie mundury[edytuj | edytuj kod]

Szarawary znajdowały się m.in. na wyposażeniu następujących formacji polskiego wojska:

Szarawary noszono także w okresie zaborów w oddziałach paramilitarnych i pożarniczych, m.in. Polskie Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół"[7]

Kultura ludowa[edytuj | edytuj kod]

Wielkanocne "turki" – w kulturze ludowej wielu miejscowości oddziały straży adorujących symboliczne groby Chrystusa od wieczora Wielkiego Piątku do procesji rezurekcyjnej[8].

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Niekiedy – błędnie określa się w ten sposób hakama – szerokie spodnie samurajów, używane w niektórych sztukach walki pochodzących z Japonii, np. w aikido, kenjutsu, kendo, kyudo i in.

Inne znaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]