Tadeusz Sznuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Sznuk
Tadeusz Sznuk
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1943
Kielce
Zawód dziennikarz, prezenter
Alma Mater Politechnika Warszawska
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Tadeusz Sznuk o radiu

Tadeusz Maria Sznuk (ur. 16 lipca 1943 w Kielcach[1]) – polski dziennikarz radiowy i telewizyjny, prezenter telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent XXX Liceum Ogólnokształcącego im. Jana Śniadeckiego w Warszawie (1960)[2]. W 1970 studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej z tytułem zawodowym magistra inżyniera elektronika[1].

W latach 1959–1964 pracował jako lektor i reporter Rozgłośni Harcerskiej. Od 1969 związany z Polskim Radiem jako lektor, dziennikarz i komentator[1] – najpierw w Programie 3, a od 1973 w Programie 1. Pod kierunkiem Aleksandra Tarnawskiego wraz z Andrzejem Matulem, Mieczysławem Marciniakiem i Piotrem Sadowskim tworzył w 1973 audycję Sygnały Dnia w Programie 1. Popularność przyniosła mu inna audycja w tej stacji – Lato z Radiem[2] (pierwszy raz była na antenie 1 lipca 1971).

W latach 70. był jednym z prezenterów (obok Bożeny Walter, Edwarda Mikołajczyka i Tomasza Hopfera) programu Studio 2 w TVP[1]. Prowadził także koncerty Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. W latach 80. współprowadził Festiwal Piosenki Radzieckiej. W 1994 zaczął prowadzić teleturniej Jeden z dziesięciu emitowany w TVP2[1].

Był lektorem licznych filmów dokumentalnych. Gościnnie pojawił się w filmach Niebieskie jak Morze Czarne (1971) oraz Sprawa inżyniera Pojdy (1977)[3].

W 1989 bez powodzenia kandydował w wyborach do Senatu PRL w 1989 jako kandydat niezależny w województwie warszawskim[4].

Jest także pilotem samolotów i helikopterów[2], prowadził i komentował różne imprezy lotnicze (m.in. Air Show 2009 w Radomiu, Piknik Lotniczy w Płocku, Mazury Airshow w Giżycku i inne).

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Elżbieta Ciborska: Leksykon polskiego dziennikarstwa. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2000, s. 548. ISBN 83-7151-330-5.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Znani absolwenci. trzydziestka.edu.pl. [dostęp 2015-04-09].
  3. Tadeusz Sznuk w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2015-04-09].
  4. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 1989 r. o wynikach głosowania i wynikach wyborów do Senatu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przeprowadzonych dnia 4 czerwca 1989 r. (M.P. z 1989 r. Nr 21, poz. 150).
  5. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2011 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2012 r. poz. 81).
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 września 2005 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2005 r. Nr 83, poz. 1174).
  7. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 stycznia 1998 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1998 r. Nr 6, poz. 135).
  8. Tadeusz Sznuk Honorowym Obywatelem Giżycka. wm.pl, 14 listopada 2014. [dostęp 2015-04-09].
  9. Warszawa. Diamentowy Mikrofon dla Andrzeja Mularczyka. e-teatr.pl, 2 grudnia 2005. [dostęp 2015-04-09].
  10. Laureaci 2013. telekamery.pl. [dostęp 2015-04-09].
  11. Laureaci 2014. telekamery.pl. [dostęp 2015-04-09].
  12. Laureaci 2015. telekamery.pl. [dostęp 2015-04-09].
  13. Rozdano Wiktory! Lista zwycięzców. telemagazyn.pl, 7 kwietnia 2013. [dostęp 2015-04-09].