Jeden z dziesięciu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jeden z dziesięciu
Fifteen to One
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Tadeusz Sznuk
Data premiery 6 czerwca 1994
Lata emisji od 1994
Emisja od poniedziałku do piątku o 18:50
Liczba odcinków 2034 [1] (80)
Czas trwania odcinka ok. 25 minut
Format nadawania 4:3 (6 czerwca 1994 – 6 grudnia 2010)
16:9 (7 grudnia 2010 – nadal)
Od lat dozwolone bez ograniczeń (według KRRiT)
Produkcja
Produkcja EuromediaTV,
Telewizja Polska Lublin
Stacja telewizyjna TVP2
Nagrody 40 000 PLN (główna nagroda)
10 000 PLN (nagroda dla zwycięzcy tabeli)
3 000 PLN (nagroda dla zwycięzcy odcinka)

Jeden z dziesięciu (1 z 10) – polski teleturniej edukacyjny produkowany przez Euromedia TV i TVP Lublin, który jest emitowany w TVP od 6 czerwca 1994 roku na antenie TVP2. Prowadzącym jest Tadeusz Sznuk. Program opiera się na brytyjskim formacie Fifteen to One według pomysłu Johna M. Lewisa. Program podzielony jest na edycje. Do 72. edycji na każdą serię składało się 25 odcinków gry (z wyjątkiem edycji 2. i 72.), a od 73. edycji 20 odcinków. Do 3 czerwca 2014 r. wyemitowano 80 serii teleturnieju. Program obecnie nadawany jest od poniedziałku do piątku o 18:50 (z powtórkami w czerwcu i sierpniu). Od 4 czerwca 2012 roku także w jakości HD[2]. Jest to najdłużej transmitowany teleturniej w polskiej telewizji, którego emisja trwa do dziś. Realizacja nagrań odbywa się w oddziale Telewizji Polskiej w Lublinie. Teleturniej emitowany tylko i wyłącznie w telewizji. Za pośrednictwem internetu można obejrzeć tylko "Wywiady"[3].

Emisja[edytuj | edytuj kod]

Premiery Powtórki
Dawniej TVP2 logo.svg TVP 2
Tvp2 hd.png TVP 2 HD
TVP2 logo.svg TVP 2
Tvp2 hd.png TVP 2 HD
Obecnie brak[4] TVP2 logo.svg TVP 2
Tvp2 hd.png TVP 2 HD

Prowadzący[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie (jak do tej pory) 80 edycji prowadził jeden i ten sam pan- Tadeusz Sznuk.

Zasady gry[edytuj | edytuj kod]

W odcinku udział bierze 10 zawodników. Zajmowane przez nich stanowiska 1–10 są rozdzielane drogą losowania. Każdy uczestnik zaczyna grę z trzema „szansami”, które reprezentują 3 lampki na stanowisku gracza. Prowadzący zadaje pytania z wiedzy ogólnej, na odpowiedź zawodnik ma 3 sekundy, błędna odpowiedź lub jej brak powoduje utratę jednej „szansy”. Program składa się z trzech etapów.

Etap I

Prowadzący zadaje kolejno pytania graczom w dwóch rundach. Każdy zawodnik dostaje po dwa pytania. Wystarczy odpowiedzieć przynajmniej na jedno, aby grać w następnej rundzie. Błędna odpowiedź powoduje utratę jednej „szansy”, jednak jeśli gracz nie odpowie na żadne z dwóch pytań, odpada z gry.

Etap II

Zadawanie pytań zaczyna się od pierwszego zawodnika (najczęściej jest to zawodnik na stanowisku numer 1, chyba że odpadł w etapie I). Pytania zadawane są kolejnym zawodnikom. Ten, który pierwszy udzieli poprawnej odpowiedzi, wyznacza kolejnego pytanego. Jeżeli wskazany zawodnik odpowie błędnie, to dotychczasowy wyznaczający wskazuje dalej. Jeśli odpowie poprawnie, przejmuje prawo do wyznaczania. W ten sposób gra się tak długo, aż pozostanie w grze trzech zawodników. Przechodzą oni do etapu III. Istnieje pewna zasada gry, o której telewidzowie nie są informowani, a zapisana jest w regulaminie teleturnieju: na początku etapu pierwszy z graczy, który dostaje prawo do wytypowania zawodnika, musi wybrać zawodnika znajdującego się po przeciwnej stronie studia, tzn. z numerem 6–10[5].

Etap III (finał)

W tym etapie liczba zadanych pytań jest ograniczona do 40. Każdy zawodnik dostaje trzy nowe szanse. Ważną rolę odgrywają punkty, każdy zawodnik zaczyna z taką liczbą punktów, ile szans zachował z wcześniejszych etapów. Za każdą dobrą odpowiedź gracz dostaje 10 punktów. Do pierwszych pytań zawodnicy mogą się zgłaszać (jeśli nikt się nie zgłosi do odpowiedzi, to nikt nie traci szansy) do momentu, gdy jeden z graczy udzieli trzech poprawnych odpowiedzi i zdobędzie 30 punktów. Wyznacza on kolejnego pytanego. Wraca tu reguła z etapu II z tym, że jeśli gracz wskaże do pytania sam siebie i odpowie, otrzyma podwojoną liczbę punktów, tj. 20 (przed X edycją zasada ta nie obowiązywała). Jeśli odpowie źle, wtedy gracze sami się zgłaszają do odpowiedzi i przejmują prawo wyznaczania. W wypadku pozostania jednego gracza (punkt drugi poniżej), zasada podwajania punktów nie obowiązuje, gdyż do jego pytania nie wyznaczył siebie samego.
Gra kończy się gdy:

  • zostanie zadane 40 pytań, zawodnikom za każdą zachowaną szansę dolicza się 10 punktów, wygrywa gracz z największą liczbą punktów, lub
  • w grze zostanie jeden gracz, pyta się go tak długo, aż straci szansę lub skończą się pytania. Wtedy za każdą zachowaną szansę dolicza się 10 punktów. W odcinkach nadawanych do 1996 roku w takiej sytuacji gra kończyła się, zawodnik od razu dostawał punkty za zachowane szanse.

Liczba zdobytych punktów decyduje o uczestnictwie w Wielkim Finale.

Wielki Finał

Dziesięciu zwycięzców 20 kolejnych odcinków (wcześniej 25 odcinków z wyjątkiem edycji 2. i 72.) z największą liczbą zdobytych punktów bierze udział w Wielkim Finale. Jego zasady zasadniczo są takie same, jak w zwykłym odcinku. W sytuacji gdy dwoje lub więcej zawodników na ostatnim miejscu listy finalistów ma taką samą liczbę punktów, zdarza się, że w Wielkim Finale bierze udział więcej niż 10 graczy. Finał 11-osobowy miał miejsce wielokrotnie. Kilka razy Wielki Finał odbył się w składzie 9-osobowym, gdy któryś z zawodników nie mógł przybyć na nagranie (czasami także w 8-osobowym składzie).

Nagrody

  • Wszyscy uczestnicy etapu III w zwykłym odcinku: nagrody rzeczowe (słodycze oraz zegarki itp.)
  • Zwycięzca odcinka: 3000 zł oraz wycieczka
  • Uczestnik Wielkiego Finału, który zdobył największą liczbę punktów łącznie w swoim odcinku i w Wielkim Finale (nawet jeśli nie zakwalifikował się do etapu III Wielkiego Finału): 10 000 zł
  • Zwycięzca Wielkiego Finału: 40 000 zł (do 2006 roku również samochód: Citroën AX w latach 1994–1995, Citroën ZX w latach 1995–1996, Nissan Almera w 2000 roku, Opel Corsa w roku 1996, Opel Astra w latach 1998–2001, Peugeot 106(1998), Peugeot 206 w latach 1998–2000, Renault Thalia w latach 2003–2006, Toyota Corolla w latach 2000–2002, Toyota Corolla Verso w latach 2002–2003)[6].

Specyfika pytań[edytuj | edytuj kod]

Pytania w teleturnieju „Jeden z dziesięciu” pochodzą z tzw. wiedzy ogólnej. Unika się zadawania pytań wymagających specjalistycznej wiedzy z danego tematu. Pytania formułowane są w taki sposób, aby udzielić na nie konkretnej odpowiedzi. Najczęściej nie ma wariantów odpowiedzi do wyboru, niekiedy daje się je przy pytaniach zahaczających o wiedzę specjalistyczną lub sformułowanych następująco: Który z wymienionych władców Polski nie był koronowany na króla?. Przy pytaniach o rok często dopuszcza się pewną liczbę lat, o którą można się pomylić. W polskiej edycji aż do 2010 roku, w odróżnieniu od wersji w innych krajach, nie zadawano pytań ilustrowanych – związanych z prezentowanym zdjęciem lub nagraniem. W odcinku z 22 listopada 2010 (19/LXIII) po raz pierwszy w historii programu pojawiły się pytania ilustrowane fragmentem muzycznym (w każdym odcinku są 2 pytania muzyczne, zadawane zazwyczaj w II etapie, czasami zdarzają się 3 takie pytania, wtedy jedno z nich pojawia się w III etapie, raz zdarzyły się nawet 2 takie pytania w III etapie). Od października 2010 jedno pytanie jest na temat funduszy europejskich (głównie w III etapie programu, chociaż zdarzały się przypadki, że było takie pytanie już w II etapie gry).

Oprawa teleturnieju[edytuj | edytuj kod]

Scenografia[edytuj | edytuj kod]

W studiu ustawionych jest 10 pulpitów, przy których stoją zawodnicy. Na każdym ze stanowisk znajduje się informacja z imieniem zawodnika oraz trzy lampki oznaczające „szanse”. Scenografia przez lata zmieniała się kilkakrotnie, lecz schemat ten zawsze pozostawał.

Edycje Lata Opis
I-IX 06.06.1994–28.01.1997 Podłoga koloru szarego. Pulpity w formie półsześciokąta w kolorze kremowym. Lampki na stanowiskach w postaci kwadratowych „ksenonówek”. Tło scenografii w formie błękitnych łuków przypominających witraże na beżowym (w kilkunastu odcinkach I edycji niebieskim) tle. Charakterystycznym elementem było ustawione na podłodze logo programu – najpierw był to żółty napis pionowy „1 z 10”, a później sześcian ze znakiem „1/10”, obecny w przerywnikach aż do 2005 r. Za każdym pulpitem w I i II etapie stało krzesełko, na którym siadali gracze po utracie kompletu szans (krzesełka zachowały się do 2007 roku, kiedy zastąpiono je gasnącym oświetleniem twarzy).
X-XVI 29.01.1997–10.12.1998 Podłoga w kolorze granatowym z 10 kółkami (poprzednio 17) i wielkim kołem w kolorze szarym z mniejszym kołem pośrodku. Pulpity masywne, kremowe z granatowymi (w III etapie z żółtymi) otoczkami wzdłuż. Lampki zielone koliste (od środka kulisty kształt, środkowa nieco wyżej niż dwie boczne, wszystko na przodzie pulpitu). Tło scenografii w formie prostokątnych okien z fakturą chmur (to tło było aż do 2005). Z przodu studia żółty płaski napis „Jeden z dziesięciu”.
XVII-XLVI 11.12.1998–11.04.2005 Podłoga błyszcząca w kolorze ciemnoniebieskim. Pulpity niebieskie z zielonymi świecącymi elementami. Tło scenografii podobne do poprzedniego, lecz od 2001 roku nieco przyciemnione. Z przodu studia napis żółty „Jeden z dziesięciu”. Lepsze niż wcześniej oświetlenie. W 2003 scenografia przeszła kilka razy lifting – lekko zmieniany był układ studia oraz wygląd pulpitów. Lampki: najpierw półkuliste, później środkowa w kształcie walca, boczne w kształcie walców obciętych symetrycznie po bokach (tzw. „końcówki wideł”), góra stanowiska.
XLVII-LIV 12.04.2005–04.09.2007 Podłoga taka sama jak w poprzedniej wersji. Pulpity w formie półwalca w kolorze srebrnym. Lampki zielone prostokątne, środkowa na przodzie, boczne nieco z boku pulpitu. Tło scenografii w formie prostokątnych paneli z rysunkami ornamentów. Z przodu studia napis „Jeden z dziesięciu” w kolorze podłogi z konturem liter.
LV-LXXII 05.09.2007–05.12.2012 Podłoga w kolorze błękitnym ze srebrnym przezroczystym kołem. Pulpity srebrne niezbyt masywne. Lampki duże w kolorze niebieskim, środkowa w kształcie kwadratu, boczne w kształcie trapezów prostokątnych bliskich kwadratom (lekko ucięte z dołu i po bokach, symetrycznie). Tło scenografii stanowią zastawki z wielokrotnie powtórzonymi numerami stanowisk 1–10 na granatowym tle. Większe wykorzystanie efektów świetlnych. Od 2009 roku za stanowiskami smuga światła w dolnej części dekoracji zmienia kolor w każdym z etapów.
LXXIII- 27.02.2013– Podłoga w kolorze czarnym z promieniście rozchodzącymi podświetlanymi pasami. Pulpity z monitorem LCD wyświetlającym imię zawodnika, numer stanowiska i „szanse”. Cały przód pulpitów zajmują dodatkowe pionowe lampy oznaczające „szanse”, a ich przedłużenie znajduje się na podłodze. Tło scenografii stanowi obraz kosmosu i podświetlane łuki zmieniające kolor w zależności od etapu gry. W III etapie „szanse” oznaczają tylko pionowe lampy, nie ma kwadratów oznaczających szanse, a także numerów stanowisk, cyfry to liczba punktów poszczególnych graczy. Za stanowiska finałowe robią stanowiska 2, 3 i 4 z etapu I i II. Gracze w każdym etapie siedzą.

Czołówki[edytuj | edytuj kod]

W I edycji teleturnieju czołówka była w rzeczywistości zmodyfikowanym intro Euromedii, gdzie po rozejściu pomarańczowego kwadratu z cyfrą 2 wyłaniał się złocisty napis „Jeden z dziesięciu”, a potem następowało przejście na obraz ze studia. Od II do ostatniego regularnego odcinka XLVII serii wprowadzono czołówkę przedstawiającą kuleczki pędzące po płytce drukowanej pośród układów scalonych. Większość kuleczek jest zatrzymywana po drodze, zaś żółta kulka jest wystrzelona na sprężynie i odbija się od innych obiektów, formując literę „Z”, po czym zapalały się litery słowa „Jeden” i obracały się bramki logiczne, ujawniając resztę tytułu. Od Wielkiego Finału XLVII do końca LXXII serii czołówka zawierała pędzące po linii prostej i odbijające się kółka z liczbami od 1 do 10, w tle były widoczne m.in. zarys monety 1 euro, Homo quadratus Leonarda da Vinci, symbol yin-yang, znak „@”, prowadzący program, a także nazwy dziedzin nauki. Od LXXIII serii czołówka zawiera tło powiązane z astronomią, pojawia się wizerunek Ziemi wyłaniającej się zza Księżyca, Homo quadratus, rysunek ludzkiej głowy, pojawia się prowadzący, potem następuje zmiana tła na podobne do obecnego wyglądu studia, gdzie nagrywane są odcinki, i pojawia się logo teleturnieju.

Oprawa muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Muzyka w czołówce oraz w dżinglach to fragment kompozycji pod tytułem „Final Winners D” skomponowanej przez Ralfa Weiganda[7]. Natomiast podkładem muzycznym używanym podczas wyświetlania planszy z nazwiskami zawodników i podczas prezentacji zawodników, a także jako utwór kończący emisję teleturnieju, jest fragment kompozycji „Long Night 1A” stworzonej przez Johna Eppinga (właśc. Gerharda Narholza)[8]. Oba utwory pochodzą z niemieckiej biblioteki muzycznej Sonoton.

Odcinki[edytuj | edytuj kod]

Liczba odcinków[edytuj | edytuj kod]

Do 14 kwietnia 2014 r. odbyło się 79 edycji. Edycje 1, 3-71 liczyły sobie 26 odcinków (25 zwykłych + wielki finał), a edycje 2, 73-79 po 21 odcinków (20 zwykłych + wielki finał). 72.edycja liczyła 25 odcinków (24 zwykłe + wielki finał).

Odcinki specjalne[edytuj | edytuj kod]

Dotychczas były cztery wydania specjalne programu:

  • 1 stycznia 1995 r.[9],
  • 26 października 2012 – z okazji 60-lecia TVP, w którym wzięli udział prezenterzy i dziennikarze, głównie z widowisk z drugiego programu Telewizji Polskiej. Wygrana została przekazana Lubelskiemu Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia.
  • 28 października 2013 – z udziałem laureatów olimpiad szkolnych. Wygrana została przekazana Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia[10].
  • 18 listopada 2013 – z udziałem sportowców i dziennikarzy sportowych. Wygrana została przekazana na rzecz Julii Bonk, córki Bartłomieja Bonka[11].

Rekordy i sytuacje nadzwyczajne[edytuj | edytuj kod]

  • Największa możliwa liczba punktów do zdobycia w etapie III to 803. Aby zdobyć tyle punktów zawodnik musiałby zachować trzy szanse z wcześniejszych etapów, zgłosić się i odpowiedzieć na trzy pierwsze pytania etapu III, a potem już do końca wyznaczać siebie do pytania i bezbłędnie odpowiadać (za poprawną odpowiedź na pytania „wzięte na siebie” jest przyznawane 20 punktów). Rekord w liczbie punktów zdobytych podczas jednego odcinka wynosi 493 i padł w odcinku wyemitowanym 13 czerwca 2006 r., ale mimo to zawodnik rekordzista nie wygrał odcinka. Natomiast rekord w liczbie punktów zdobytych przez jednego gracza wynosi 834 i padł w odcinku wyemitowanym 30 września 2013 r. Zdobywcą rekordowej liczby punktów był Dominik Rauer[Ad. 1].
  • Czworgu zawodnikom udało się wygrać dwukrotnie Wielki Finał. Są to Bohdan Waydyk[12], Dominik Rauer[13], Grażyna Klimowicz-Bożko[14] i Stanisław Beszczyński.
  • Tylko raz w polskiej edycji zdarzył się remis, tzn. dwóch zwycięzców w jednym odcinku. Sytuacja ta miała miejsce w odcinku 8. edycji. Zwycięzcy odcinka, Anna Pawłowska i Marek Krukowski, zdobyli po 152 punkty. Nagroda dla zwycięzcy została podzielona i oboje weszli na listę finalistów z taką samą liczbą punktów.
  • Nie zdarzyło się jeszcze, aby po etapie I zostało od razu trzech lub mniej graczy. W rekordowym odcinku etap I przeszło tylko 4 zawodników. Etap II wtedy też był rekordowy, zadano tylko 3 pytania.
  • Nie było jeszcze odcinka, w którym ponad połowę uczestników stanowiłyby kobiety. W kilku odcinkach każdej serii występowali wyłącznie mężczyźni.
  • 72. edycja polskiej wersji składała się z 24 zamiast 25 odcinków z powodu odcinka specjalnego z poprzedniej edycji.
  • 2. edycja polskiej wersji składała się z 20 zamiast 25 odcinków.
  • Od 73. edycji polska wersja liczy 20 zamiast 25 odcinków.
  • W 15. odcinku 80. edycji zdarzyło się, że rozgrywka finałowa musiała zostać w połowie przerwana z powodu braku czasu antenowego. Dalsza jej część została pokazana w kolejnym odcinku, przed rozpoczęciem gry. Powodem takiej sytuacji był bardzo długo trwający drugi etap.

Kulisy[edytuj | edytuj kod]

  • Nagrania kilku kolejnych odcinków odbywają się jednego dnia, jeden po drugim. Prowadzący każdorazowo przebiera się w inny ze swoich garniturów.
  • Podczas nagrań możliwe jest oglądanie na żywo obrazu ze studia w telewizorach umieszczonych w TVP Lublin. Dźwięk ze studia nie jest udostępniany.
  • Podczas nagrania organizatorzy wielokrotnie proszą uczestników, aby w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do słuszności oceny odpowiedzi (swojej bądź innego gracza) nie zastanawiali się i natychmiast przerywali grę i zgłaszali swoją wątpliwość (nawet najmniejszą). Może zdarzyć się, że do pytań wkradną się błędy lub uczestnik udzieli poprawnej, ale zupełnie innej niż przewidziana przez autora pytania odpowiedzi. Ze względu na formułę programu, sprawiedliwe wobec graczy „naprawienie” takiego błędu rzeczowego jest możliwe tylko zanim prowadzący zacznie czytać kolejne pytanie.
  • Do 2001 roku program nagrywany był w warszawskim studiu T.P.S. s.c. Z braku osobnej scenografii do pierwszego etapu i finału, najpierw nagrywano tylko pierwszy i drugi etap (gdy w grze jest 10 stanowisk), a dopiero później przestawiano dekorację i nagrywano finały wszystkich odcinków. Było to uciążliwe dla zawodników, którzy musieli pozostawać w studiu od rana do wieczora. W lubelskim studiu scenografia została tak skonstruowana, aby do minimum ograniczyć przestawianie dekoracji, więc nagrywany jest od razu cały odcinek.

Zwycięzcy poszczególnych edycji[edytuj | edytuj kod]

Edycja Zwycięzca Nagroda za punkty Lider listy zwycięzców
1 Jacek Gawrych Janusz Chwałek 192 Janusz Chwałek 192
2 Michał Haładyj Michał Haładyj 214 Janusz Ryciak 132
3 Jan Helak Jan Helak 366 Jan Helak 183
7 Jacek Cieślak Jacek Cieślak 365 Andrzej Ślęczek 202
8 Jan Małek Jan Małek 284 Bogusław Łojczyk 231
14 Jarosław Załęski Jarosław Załęski 322 Ryszard Święczkowski 211
16 Tadeusz Figiel Mirosław Okraska 394 Mirosław Okraska 243
17 Tomasz Guzek Tomasz Guzek 525 Krzysztof Gliński 282
19 Fryderyk Demczuk Fryderyk Demczuk 402 Wincenty Piątek 181
22 Grażyna Klimowicz-Bożko Grażyna Klimowicz-Bożko 353 Grażyna Klimowicz-Bożko 161
23 Karol Śledź Karol Śledź 486 Karol Śledź 163
25 Anna Rychlicka Andrzej Milewski 275 Karol Sieczak 192
26 Zbigniew Glapa Maria Jafra 433 Maria Jafra 433
27 Wiesław Bejda Wiesław Bejda 295 Grażyna Zimka 253
28 Tomasz Niechoda Tomasz Niechoda 293 Zbigniew Kisiel 191
30 Stanisław Krajewski Stanisław Krajewski 324 Przemysław Radziszewski 273
31 Dariusz Janicki Dariusz Janicki 204 Marian Kwaśniewski 202
32 Tadeusz Kurak Tadeusz Kurak 355 Ewa Wyciślak 232
36 Aleksander Borowski Tadeusz Mazurkiewicz 332 Tadeusz Mazurkiewicz 241
37 Andrzej Dudek Andrzej Dudek 375 Helena Bień 183
38 Stanisław Słowik Jarosław Orlański 221 Jarosław Orlański 221
39 Piotr Karski Piotr Karski 193 Stanisław Hrycyna 192
40 Witold Banaszkiewicz Witold Banaszkiewicz 514 Witold Banaszkiewicz 353
41 Sławomir Paprocki Hubert Wenda 242 Hubert Wenda 242
42 Stefan Kisielewski Wiesław Czapla 164 Adam Reinke 162
43 Tomasz Zommerfeld Tomasz Zommerfeld 375 Tomasz Zommerfeld 213
44 Andrzej Pawlik Andrzej Pawlik 224 Andrzej Grabuszewski 162
45 Grzegorz Walczak Jacek Przybysiak 305 Jacek Przybysiak 233
46 Marek Krukowski Marek Krukowski 415 Anna Sowińska 213
47 Wiesław Noga Dariusz Godoś 724 Dariusz Godoś 251
48 Krzysztof Romańczak Krzysztof Romańczak 314 Jerzy Weżgowiec 211
49 Bogusław Lewandowski Leszek Białkowski 364 Bogusław Łojczyk 283
50 Piotr Żelazko Grzegorz Datkiewicz 302 Grzegorz Datkiewicz; Tadeusz Biały 221
51 Rafał Gajda Karol Śledź 335 Karol Śledź 182
52 Stanisław Beszczyński Stanisław Beszczyński 305 Zbyszko Górczak 213
53 Jacek Poprawiak Wojciech Praefort 425 Wojciech Praefort 203
54 Bohdan Waydyk Grzegorz Deszczak 325 Grzegorz Deszczak 243
55 Piotr Bruc Piotr Bruc 303 Marek Komenda 203
56 Bogusława Soboń Bogusława Soboń 223 Marek Nasiadka 222
57 Ewa Nowicka Ewa Wyciślak 373 Ewa Wyciślak 331
58 Michał Markiewicz Michał Markiewicz 484 Andrzej Dudek 263
59 Dominik Rauer Dominik Rauer 504 Andrzej Barwicki 231
60 Witold Dziuba Andrzej Zubala 345 Krzysztof Romańczak 241
61 Bogusław Łojczyk Bogusław Łojczyk 666 Bogusław Łojczyk 323
62 Marcin Kotulski Paweł Bończyk 423 Grzegorz Chrzanowski 301
63 Włodzimierz Piasecki Stanisław Gajos 305 Zbigniew Opioła 223
64 Wiesław Chwajta Wiesław Chwajta 282 Bogusław Lewandowski 222
65 Stanisław Prajsnar Stanisław Prajsnar 274 Małgorzata Łoboda 273
66 Jakub Maniara Jakub Maniara 303 Adam Banach 172
67 Tadeusz Orzeł Andrzej Skieterski 294 Piotr Setkowicz 251
68 Mariusz Małgorzaciak Mariusz Małgorzaciak 335 Halina Haraburda 222
69 Zbigniew Polański Bogusław Majewski 234 Tomasz Orzechowski 162
70 Wojciech Pluta Piotr Bruc 293 Piotr Bruc 293
71 Jerzy Grygiel Jerzy Grygiel 473 Jerzy Grygiel 192
72 Adam Różycki Marian Gorgoń 476 Barbara Wilmanowicz 272
73 Jakub Gach Jakub Gach 455 Jacek Gawrych 253
74 Waldemar Pieńkowski Waldemar Pieńkowski 354 Waldemar Pieńkowski 201
75 Jarosław Kubik Jarosław Kubik 534 Jarosław Kubik 283
76 Dominik Rauer Dominik Rauer 834 Dominik Rauer 391
77 Grażyna Klimowicz-Bożko Krzysztof Romańczak 493 Krzysztof Romańczak 212
78 Jolanta Syganiec Jolanta Syganiec 476 Jolanta Syganiec 293
79 Jarosław Malec Jarosław Malec 313 Jarosław Szumański 203
80 Stanisław Beszczyński Stanisław Beszczyński 644 Adam Chojnowski 293

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Adnotacje[edytuj | edytuj kod]

  1. Suma punktów z odcinka zwykłego oraz finałowego.

Przypisy