Terminator 2: Dzień sądu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: Terminator 2: Judgement Day – gra pod tym samym tytułem.
Terminator 2: Dzień sądu
Terminator 2: Judgment Day
Gatunek akcja, science fiction, dramat
Rok produkcji 1990-1991
Data premiery Stany Zjednoczone 3 lipca 1991
Polska 5 maja 1992
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 137 min
Reżyseria James Cameron
Scenariusz James Cameron,
William Wisher Jr.
Główne role Arnold Schwarzenegger,
Edward Furlong,
Linda Hamilton,
Robert Patrick
Muzyka Brad Fiedel
Zdjęcia Adam Greenberg
Scenografia Joseph Nemec III
Kostiumy Marlene Stewart
Montaż Conrad Buff
Produkcja James Cameron
Wytwórnia Carolco Pictures
Pacific Western
Lightstorm Entertainment
Canal+
T2 Productions
Dystrybucja TriStar Pictures
Budżet $110 mln
Poprzednik Terminator
Kontynuacja Terminator 3: Bunt maszyn
Nagrody 4 Oscary (z 6 nominacji)
5 Saturnów (z 10 nominacji)
6 nagród MTV Movie Awards (z 8 nominacji)
1 nagroda BAFTA (z 2 nominacji)
(wszystkie nagrody z 1992r. oprócz 1 Saturna z 2010r.)

Terminator 2: Dzień sądu (ang. Terminator 2: Judgment Day) – amerykański film z gatunku science fiction wyreżyserowany w 1991 roku przez Jamesa Camerona, będący kontynuacją fabuły filmu Terminator.

Występuje także pod tytułami Terminator 2: Dzień rozrachunku lub Terminator 2: Ostateczna rozgrywka. Druga część została uznana za najlepszą z serii, a nawet stała się jednym z filmów przełomowych w dziedzinie efektów specjalnych. Terminator 2 został nagrodzony ponad dziesięcioma nagrodami, głównie za ścieżkę dźwiękową, efekty specjalne, grę aktorską i fabułę.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Akcja rozgrywa się w 1995 roku, 11 lat po wydarzeniach ukazanych w Terminatorze. John Connor (Edward Furlong) jako dziesięciolatek mieszka z rodziną zastępczą w Los Angeles. Jego matka Sarah Connor (Linda Hamilton) przygotowywała go do jego przyszłej roli jako przywódcy ludzi, lecz jest aresztowana i zatrzymana w zakładzie psychiatrycznym pod opieką Dr. Silbermana (Earl Boen) po próbie wysadzenia fabryki komputerów. Skynet, w 2029 roku wysyła T-1000 (Robert Patrick i inni, jako że zmienia on postacie) z powrotem w czasie do 1995 roku, aby zabić Johna. W tym samym czasie John Connor wysyła T-800 Terminatora (Arnold Schwarzenegger) aby chronił on jego młodsze wcielenie, jednak do momentu pierwszej konfrontacji między T-800 i T-1000 nic nie wskazuje na to że któryś z Terminatorów nie jest zabójcą tylko obrońcą. T-1000 jest jednak technologicznie bardziej zaawansowany niż T-800, będąc zbudowany z materiału przypominającego ciekły metal. Ta właściwość pozwala mu na dowolną zmianę kształtu, w tym może też wytwarzać proste narzędzia, takie jak noże i haki. Z tego tytułu jest odporny na ostrzał z broni XX wieku, gdyż wszelkie uszkodzenia niemal od razu się zasklepiają. Posiada również znacznie szerszy zakres funkcji społecznych niż T-800 (pokazane jest, jak ten musi się uczyć udzielania odpowiedzi w sposób bardziej ludzki), gdyż udawanie policjanta nie przyprawia mu kłopotu.

T-800 i T-1000 jednocześnie odnajdują Johna w centrum handlowym, co się kończy ucieczką motocyklem. Terminator tłumaczy Johnowi jakie jest jego zadanie. W obawie przed atakiem T-1000 na jego matkę znajdującej się w szpitalu psychiatrycznym, John nakazuje Terminatorowi uwolnienie jej. Okazuje się, że Sarah w tym samym momencie podejmowała próbę ucieczki. Na początku trudno jej zaakceptować T-800, ale zdobywa on jej zaufanie po tym, gdy ją skutecznie ochrania. Terminator informuje ją i Johna o przyszłości, wspominając sieć Skynet i rewolucyjny mikroprocesor leżący u jej podstaw.

Sarah udaje się do dawnego przyjaciela po broń i planuje ucieczkę do Meksyku, ale sen o eksplozji atomowej powoduje, że decyduje się zabić przyszłego twórcę mikroprocesora - Milesa Dysona. Rani go w domu, lecz Terminator i John przybywają na czas by ją powstrzymać. Razem z Dysonem organizują napad na firmę Cyberdyne, odpowiedzialną za sieć Skynet, tej samej nocy. W siedzibie firmy dowiadują się że Skynet powstało z artefaktów będących ramieniem i procesorem Terminatora z poprzedniego filmu. W wyniku akcji policji Miles zostaje śmiertelnie ranny, ale zdąża wysadzić budynek Cyberdyne aby zatrzeć ślady. Terminator, John i Sarah uciekają, lecz ściga ich T-1000. Po długim pościgu dopada ich w hucie stali, gdzie odbywa się ostatnia, dramatyczna walka. Kończy się ona zniszczeniem T-1000 przez wrzucenie go do kadzi ze stopioną stalą. John wrzuca tam procesor i ramię znalezione w firmie Cyberdyne. T-800 poświęca się i prosi Sarę, by opuściła go do kadzi i zniszczyła, aby zapobiec znalezieniu jego szczątków i użyciu tej technologii do stworzenia Skynetu. Film kończy się ujęciem Sary, patrzącej w przyszłość z ufnością.

Obsada[edytuj | edytuj kod]


Wersja reżyserska[edytuj | edytuj kod]

Projekcja filmu w kształcie zakładanym przez scenariusz mogłaby trwać ponad dwie godziny, ale w materiale znalazły się sceny, które można było usunąć. Usunięcie wybranych scen reżyser tłumaczył zbyt wolną akcją oraz restrykcjami, obligującymi go do projekcji. Film miał swoją premierę w 1991 roku w wersji skróconej trwającej 140 minut. Reżyserska wersja Terminatora 2 miała premierę w 1993 roku na płycie w formacie LaserDisc, na której można zobaczyć odrzucone z pierwszej wersji sekwencje (Terminator Judgement Day – wersja reżyserska).

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Data wybuchu wojny nuklearnej 29 sierpnia jest jednocześnie datą pierwszej radzieckiej próby jądrowej w 1949 roku.
  • Niektóre dźwięki w filmie uzyskano np. poprzez dmuchanie do mikrofonu (świst wiatru), rozgniatanie fistaszka (pękająca czaszka pod stopami terminatora), czy wrzucenie filiżanki do naczynia z jogurtem (pocisk z pistoletu trafia w T-1000).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]