Thomas Young

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Thomas Young

Thomas Young (ur. 13 czerwca 1773 w Milverton (hrabstwo Somerset), zm. 10 maja 1829 w Londynie) – angielski fizyk, lekarz fizjolog i egiptolog.

Lata nauki[edytuj | edytuj kod]

Thomas Young był genialnym dzieckiem, nauczył się czytać już w wieku 2 lat. Szybko nauczył się też wielu języków, których w sumie znał 14 (w tym wiele pozaeuropejskich jak np arabski czy amharski). Już w latach młodości interesowały go zagadnienia z dziedzin fizyki i medycyny. Przejawiał także zdolności artystyczne - głównie gry na instrumentach muzycznych. Studiował w Londynie, Edynburgu i Getyndze - medycynę, matematykę, fizykę oraz języki wschodnie. Podczas studiów zainteresował się badaniami nad światłem, studiując dzieła Newtona i Huyghensa o optyce oraz praw chemicznych wg Lavoisiera. Prowadził doświadczenia z cienkimi powłokami przepuszczając światło. Oprócz badań fizycznych zajmował się również badaniami medycznymi. Pracował będąc profesorem Royal Institution (1801-1803) oraz w Middlesex University (1809-1810). Członkiem Royal Society był od 1794 roku.

Badania fizyczne[edytuj | edytuj kod]

Swe badania rozpoczął nad studiowaniem doświadczeń Malusa nad polaryzacją światła, stwierdzając że fale świetlne są falami poprzecznymi. Wytłumaczył powstawanie pierścieni Newtona i znalazł jako pierwszy przybliżone wartości długości fal świetlnych. Young tłumaczył także ugięcie światła jako efekt interferencji między falami światła przechodzącymi pomiędzy otwór uginający, a falami odbitymi od brzegów otworów. Interferencję światła odkrył w maju 1801 roku, czym zapoczątkował falową teorię światła. Szczegółowy opis tego zjawiska wydał w roku 1807. Dalsze badania były związane ze sprężystością ciał stałych, tzn. np. odporności metalu na skręcenie, rozciąganie i zginanie, wprowadzając w roku 1807 pojęcie modułu sprężystości. Przez pomiary kąta ugięcia w wyniku dyfrakcji wyznaczył grubości włókien wełny i rozmiary komórek krwi[1].

Badania medyczne[edytuj | edytuj kod]

Pracował jako lekarz w Saint George's Hospital od 1811 roku. Badania medyczne rozpoczął w roku 1793, wyjaśniając mechanizm akomodacji oka ludzkiego. W roku 1801 opisał astygmatyzm oraz podał teorię widzenia barw, poprawioną i zmodyfikowaną przez Helmholtza i nazwaną teorią poczucia barw Younga-Helmholtza.

Inne badania[edytuj | edytuj kod]

Jednym z jego największych osiągnięć było rozszyfrowanie znaczenia egipskiego pisma demotycznego (rezultaty opublikował w 1814 roku). Słynne jest jego stwierdzenie, mówiące że jeśli jeden człowiek potrafi coś zrobić, inny jest w stanie to powtórzyć. Jest uważany przez współczesnych za ostatniego "człowieka, który wiedział wszystko".

Publikacje Thomasa Younga[edytuj | edytuj kod]

Thomas Young napisał m.in.

  • "A Syllabus of a Course of a Natural and Experimental Philosophy" (1802, ważne odkrycia optyczne),
  • "Course of Lectures on Natural Philosophy and the Mechanical Arts" (1807, 2 tomy, nowe wyd. 1845),
  • "Remarks on Egyptian Papyri" (1815),
  • "Hieroglyphics" (1826),
  • "Account of some Recent Discoveries in Hieroglyphical Literature" (1823),
  • "Egyptian Dictionary" (1829),
  • "Miscellaneous Works" (1855, 3 tomy).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg

Przypisy

  1. Jurgen R. Meyer-Arendt: Wstęp do optyki. Warszawa: PWN, 1977, s. 303.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. K. Wróblewski, Historia fizyki, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, s. 316-319