Tomas Venclova

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomas Venclova
Tomas Venclova w Warszawie, 20 marca 2007
Tomas Venclova w Warszawie, 20 marca 2007
Data i miejsce urodzenia 11 września 1937
Kłajpeda
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Tomas Venclova w Wikicytatach

Tomas Venclova (ur. 11 września 1937 w Kłajpedzie) – litewski poeta, eseista, publicysta, badacz i tłumacz literatury pięknej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn pisarza litewskiego Antanasa Venclovy (1906-1971). W czasie II wojny światowej przebywał z rodziną w Kownie. Od młodości związany z litewską i rosyjską opozycją antykomunistyczną. Absolwent Uniwersytetu Wileńskiego (studia w latach 1954-1960). Mieszkał później okresowo w Moskwie i Leningradzie, w tym czasie poznał Annę Achmatową, Borisa Pasternaka i Josifa Brodskiego. W latach 1966-1971 studiował semiotykę i literaturę rosyjską na Uniwersytecie w Tartu. W latach 70. działał w litewskim ruchu obrony praw człowieka, współpracując m.in. z "Kroniką Kościoła Katolickiego na Litwie". Do 1977 r. mieszkał w Wilnie, następnie, zagrożony represjami, wyemigrował do USA, za co został pozbawiony obywatelstwa przez władze ZSRR. Wykładał początkowo, jako profesor wizytujący, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. W 1980 r. rozpoczął na Uniwersytecie Yale wykłady z literatury rosyjskiej i literatur słowiańskich. W 1985 r. uzyskał tam stopień doktora, a od 1993 r. jest profesorem języków słowiańskich i literatury.

Po zamieszkaniu w Ameryce przyjaźnił się z Czesławem Miłoszem i poznanym już wcześniej Josifem Brodskim. Związany z polską kulturą i literaturą, jest m.in. od 1983 r. członkiem zespołu redakcyjnego kwartalnika "Zeszyty Literackie". Tłumaczył też polską poezję na język litewski (m.in. Cypriana Kamila Norwida, Czesława Miłosza, Zbigniewa Herberta, Wisławę Szymborską), jest również autorem monografii Aleksandra Wata.

W 2002 r. ukazała się biografia Venclovy, autorstwa Donaty Mitaitė pt.: Tomas Venclova: biografijos ir kūrybos ženklai (Wilno: Lietuvių literatūros ir tautosakos institutas).

Mieszka w New Haven (Connecticut, USA), a czasowo również w Wilnie i Krakowie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Publikacje w języku rosyjskim, litewskim i angielskim (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • Raketos, planetos ir mes (Vilnius: Valstybinė grožinės literatūros leidykla 1962)
  • Golemas, arba dirbtinis žmogus: pokalbiai apie kibernetiką (Vilnius 1965)
  • Kalbos ženklas: eilėraščiai (Vilnius: Vaga 1972)
  • Lietuva pasaulyje: publicistika (Chicago: Akad. skautijos leidykla 1981)
  • Tekstai apie tekstus (Chicago: Algimanto Mackaus knygų leidimo fondas 1985)
  • Неустойчивое равновесие: восемь русских поэтических текстов (New Haven: YCIAS 1986)
  • Tankėjanti šviesa: eilėraščiai (Chicago: AM&M Publications 1990)
  • Pašnekesys žiemą: eilėraščiai ir vertimai (Vilnius: Vaga 1991)
  • Vilties formos: eseistika ir publicistika (Vilnius: Lietuvos rašytojų sąjungos leidykla, 1991)
  • Aleksander Wat: life and art of an iconoclast (New Haven: Yale University Press 1996, ISBN 0-300-06406-3)
  • Собеседники на пиру. Статьи о русской литературе (Vilnius: Baltos lankos 1997)
  • Winter Dialogue (Northwestern University Press 1997)
  • Reginys iš alėjos: eilėraščiai (Vilnius: Baltos lankos 1998)
  • Rinktinė (Vilnius: Baltos lankos 1999)
  • Forms of Hope: Essays (The Sheep Meadow Press 1999)
  • Manau, kad… Pokalbiai su Tomu Venclova (Vilnius: Baltos lankos 2000)
  • Vilnius (Vilnius: R. Paknys Publishing House 2002)
  • Гранёный воздух. Стихотворения (Москва: ОГИ, Дом Юргиса Балтрушайтиса 2002)
  • Ligi Lietuvos 10 000 kilometrų (Vilnius: Baltos lankos 2003)
  • Статьи о Бродском (Москва: Baltrus, Новое издательство 2005)
  • Vilniaus vardai (Vilnius: R. Paknio leidykla 2006, ISBN 9986-830-96-6)

Publikacje wydane w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

Prace redakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Ordery, nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doktorzy honoris causa UMCS. umcs.lublin.pl. [dostęp 2013-01-12].
  2. Doktorzy honoris causa UMK. umk.pl. [dostęp 2013-01-12].
  3. Lista honorowych doktoratów UG. univ.gda.pl. [dostęp 2013-01-12].
  4. Złota Gloria Artis dla Tomasa Venclovy. infopol.lt, 19 grudnia 2012. [dostęp 2013-01-12].
  5. M.P. z 2013 r. poz. 375

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]