Tuła
Na mapach:
| Tuła Tулa |
|||||
|
|||||
Tuła Tулa |
|||||
| Państwo | |||||
| obwód | tulski | ||||
| burmistrz | Eugene Avilov | ||||
| Powierzchnia | 301,5 km² | ||||
| Położenie | 54°12′N 37°37′E |
||||
| Wysokość | 170 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość • aglomeracja |
501.000▲ 1661,7 os./km² 1 000 000▲ |
||||
| Nr kierunkowy | +7 (48 72) | ||||
| Tablice rejestracyjne | 71 | ||||
| Strona internetowa miasta | |||||
Tuła – miasto znajdujące się w europejskiej części Rosji nad rzeką Upą w podmoskiewskim zagłębiu węglowym. Posiada ok. 470 tysięcy mieszkańców.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Miasto wzmiankowane pierwszy raz w 1146. Początkowo znajdowało się w Księstwie Riazańskim. W 1503 zostało włączone do Księstwa Moskiewskiego. W latach 1514-1521 zostało ufortyfikowane w celu obrony przed Tatarami krymskimi. W XVI-XVII wieku ośrodek hutnictwa. W 1712 z rozkazu Piotra I Wielkiego wybudowano w Tule pierwszą w Rosji fabrykę broni. W 1775 zostało stolicą guberni. W XIX wieku było ośrodkiem jubilerstwa, handlu wyrobami srebrnymi oraz produkcji samowarów. W latach 1918-1920, podczas wojny domowej w Rosji, znajdowała się tam baza zbrojeniowa Armii Czerwonej. Od 1937 jest stolica obwodu. W czasie II wojny światowej od października do grudnia 1941 trwała bohaterska obrona Tuły przed wojskami niemieckimi. 7 grudnia 1976 Tuła otrzymała tytuł Miasto Bohater (Город-герой)[1].
[edytuj] Nauka i oświata
W Tule mieści się Uniwersytet Pedagogiczny im. L.N. Tołstoja. Jednym z doktorów honoris causa jest Polski naukowiec Dr hab. Andrzej M. Michalski z Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy[2].
W latach 1944-1960 w Tule mieściła się Tulska Suworowska Szkoła Wojskowa.
[edytuj] Sport
- Arsienał Tuła - klub piłkarski
- Dinamo Tuła - klub piłkarski
[edytuj] Miasta partnerskie
Albany, USA
Kutaisi, Gruzja
Bańska Bystrzyca, Słowacja
Mohylew, Białoruś
Villingen-Schwenningen, Niemcy
Wałbrzych, Polska
Przypisy
- ↑ Ostatni dostęp: 2012-03
- ↑ UKW.edu.pl - dostęp 13-12-2007.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Tuła w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XII (Szlurpkiszki – Warłynka) z 1892 r.