Gubernia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podział administracyjny Imperium Rosyjskiego w 1708 r.
Podział administracyjny Imperium Rosyjskiego w 1914 r.
Zachodnie gubernie Rosji w 1917 r.

Gubernia (ros. губерния) – jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach przez nią zajętych: w Finlandii i Polsce.

Jednostka administracyjna została wprowadzona przez cara Piotra Wielkiego. Na gubernie podzielone były również ziemie białoruskie, litewskie i ukraińskie zabrane przez Rosję w wyniku rozbiorów Polski. Od 1837 roku Królestwo Polskie zostało podzielone na 8 guberni (wcześniej składało się z 8 województw). Gubernie zniesione zostały po wyzwoleniu się Polski spod okupacji niemieckiej i austro-węgierskiej w 1918 roku. Na terenie ZSRR przetrwały nawet do 1929 roku.

Na czele guberni stał gubernator mianowany przez cara. Gubernie grupowały się w tzw. generał-gubernatorstwa (Królestwo Polskie np. tworzyło jako całość generał-gubernatorstwo warszawskie złożone z 10 guberni). Niższymi jednostkami podziału administracyjnego były: gmina, powiat i obwód (zniesiony w wyniku kolejnych reform administracyjnych).

Podział Królestwa Polskiego (i Kraju Nadwiślańskiego) na gubernie z 1914 roku:

Podział Królestwa Polskiego na gubernie i powiaty (1907)
  1. warszawska
  2. płocka
  3. kielecka
  4. radomska
  5. piotrkowska
  6. kaliska
  7. suwalska
  8. łomżyńska
  9. lubelska
  10. chełmska (utworzona w 1912 roku ze wschodniej części guberni siedleckiej i lubelskiej, następnie wcielona do generał-gubernatorstwa kijowskiego)

Gubernie na terenach zabranych przez Rosję w wyniku rozbiorów 1772-1795 (stan na 1914 rok):

Generał-gubernatorstwo wileńskie
na terenie generał-gubernatorstwa w Kijowie

Gubernie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]