Uhla
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Uhla | |
| Melanitta fusca[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
 samiec |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | blaszkodziobe |
| Rodzina | kaczkowate |
| Podrodzina | kaczki |
| Plemię | tracze |
| Rodzaj | Melanitta |
| Gatunek | uhla |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Uhla (Melanitta fusca) - duży ptak wodny z rodziny kaczkowatych, zamieszkujący w zależności od podgatunku:
- Melanitta fusca fusca - od północnej Skandynawii po Jenisej. Sporadycznie gnieździ się w Szkocji, na Islandii, Wyspie Niedźwiedziej, Wyspach Owczych i na Svalbardzie. Zimuje na wybrzeżach Atlantyku, Morza Północnego i Bałtyku od Półwyspu Iberyjskiego po Norwegię oraz w basenie Morza Śródziemnego i nad morzami Czarnym i Kaspijskim, a także nad jeziorami Europy Środkowej i Wschodniej. Sporadycznie na Azorach i wybrzeżach północno-zachodniej Afryki. W Polsce liczna na wybrzeżu i regularnie pojawiająca się w głębi lądu. Zimuje w październiku - kwietniu.
- Melanitta fusca stejnegeri - Syberia od Jeniseju po Kamczatkę. Na południu sięga po Mongolię. Zimuje na pacyficznym wybrzeżu Azji w południowej Japonii i Chinach.
- Melanitta fusca deglandi - Ameryka Północna od Alaski po Zatokę Hudsona i Manitobę na południu. Zimuje na wybrzeżu pacyficznym Ameryki po Kalifornię, na wybrzeżu atlantyckim i brzegach Zatoki Meksykańskiej, a także na Wielkich Jeziorach Północnoamerykańskich. Przez niektórych autorów traktowany jako odrębny gatunek[3].
- Cechy gatunku
- Samiec czarny, z białą plamą wokół oka i białym lusterkiem. Dziób żółtopomarańczowy z czarną naroślą u nasady. U M. f. stejnegeri narośl większa, a dziób pomarańczowy. Samica brązowa z białawymi plamami u nasady dzioba i za okiem, na skrzydle białe lusterko. Na brzuchu nieznaczne rozjaśnienie, którego brak u M. f. deglandi. Osobniki młodociane podobne do samicy, lecz o białawym brzuchu i bokach, oraz białawych cętkach na grzbiecie.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 48 - 57 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 95 cm
waga ok. 800 - 2000 g - Biotop
- Jeziora i rzeki w strefie tundry i tajgi. Zimuje nad brzegami mórz i dużymi jeziorami.
- Gniazdo
- Na ziemi, w zagłębieniu. W tajdze może być umieszczone w dziupli lub w norze.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg (może go powtórzyć w przypadku utraty jaj lub potomstwa), składając w maju - czerwcu 5 do 17 kremowych lub różowawych jaj o średnich wymiarach 72 x 48 mm i średniej masie 92 g.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 25 do 31 dni przez samicę. Pisklęta opuszczają gniazdo po wykluciu, usamodzielniają się po 30 - 40 dniach.
- Pożywienie
- Pokarm zwierzęcy (głównie małże), sporadycznie uzupełniany przez rośliny. Pokarm zdobywa nurkując.
- Ochrona
- Gatunek objęty ochroną ścisłą.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Melanitta fusca w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Melanitta fusca. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Anatidae (ang.). IOC World Bird List: Version 2.0. [dostęp 27 kwietnia 2009].
[edytuj] Bibliografia
- Miroslav Bouchner: Zwierzęta Łowne. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Delta W-Z, 1993. ISBN 83-85817-09-3.
- Frieder Sauer: Ptaki wodne. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-937-0.
