Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
(dawniej: Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie)
Pontificia Universitas Cracoviensis Ioannis Pauli II dawniej: Pontificia Academia Theologica Cracoviensis
The Pontifical University of John Paul II in Cracow dawniej: The Pontifical Academy of Theology in Cracow
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie – rektorat w zabytkowym Domu Długosza
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie – rektorat w zabytkowym Domu Długosza
Dewiza Idźcie i nauczajcie
Data założenia 8 grudnia 1981
Typ uczelni Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie jest uczelnią kościelną finansowaną na zasadach uczelni publicznych.
Państwo  Polska
Adres ul. Kanonicza 25
31-002 Kraków
Liczba pracowników
• naukowych
356
242
Liczba studentów 3 643[1]
Rektor prof. dr hab.
Władysław Zuziak
Członkostwo FIUC, KRUP, KRASP, UNEECC
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie(dawniej: Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie)
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
(dawniej: Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie)
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie(dawniej: Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie)
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
(dawniej: Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie)
Ziemia 50°03′34″N 19°56′05″E/50,059444 19,934722Na mapach: 50°03′34″N 19°56′05″E/50,059444 19,934722
Strona internetowa
Herb kolorowy.jpg
Budynek dydaktyczny
przy ul. Franciszkańskiej 1
Budynek administracji
przy ul. Kanoniczej 9
Biblioteka Główna na osiedlu Ruczaj
Inauguracja roku akademickiego 2012-2013
Wręczenie doktoratu honoris causa kard. Tarcisio Bertone 8 VI 2012
Radio Bonus UPJPII

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie (UPJPII) (wcześniej Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie) – jedyny poza Rzymem i Salamanką i pierwszy w Europie Środkowo-Wschodniej uniwersytet papieski, wyodrębniony z dawnego Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie jest uczelnią kościelną finansowaną na zasadach uczelni publicznych.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet prowadzi swą działalność naukowo-dydaktyczną na pięciu wydziałach: Filozoficznym, Historii i Dziedzictwa Kulturowego, Nauk Społecznych, Teologicznym i zamiejscowym – Teologicznym Sekcja w Tarnowie, a także w międzywydziałowych Instytutach: Języków Obcych, Pedagogicznego, Ośrodka Badań nad Myślą Jana Pawła II. Trzy wydziały uczelni posiadają Certyfikaty Jakości Kształcenia, dla kierunków: filozofia, historia, teologia wydane przez Konferencję Rektorów Uniwersytetów Polskich w uznaniu wysokiej jakości kształcenia. Wydziały Uniwersytetu posiadają prawo nadawania tytułów i stopni naukowych: licencjata, magistra, licencjata kościelnego (stopnia pośredniego między magistrem a doktorem), doktora i doktora habilitowanego. Uczelnia należy do Międzynarodowej Federacji Uniwersytetów Katolickich (FIUC) i jej sekcji europejskiej (FUCE), Uniwersyteckiej Sieci Europejskich Stolic Kultury (UNEECC), Konferencji Rektorów Uniwersytetów Polskich (KRUP) oraz Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP).

Współpraca zagraniczna:

  • Istituto Universario Sophia w Loppiano

Uczelnia uczestniczy również w programie wymiany międzyuczelnianej Erasmus+.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie wywodzi się z najstarszej polskiej uczelni – Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W dniu 12 maja 1364 roku król Kazimierz Wielki wydał akt fundacji uniwersytetu (studium generale), zatwierdzony uprzednio przez papieża Urbana V. Studium nie posiadało wydziału teologii. Dopiero na prośbę królowej Jadwigi i jej małżonka Władysława Jagiełły ówczesny papież Bonifacy IX, 11 stycznia 1397 roku wydał bullę Eximiae devotionis affectus erygującą Wydział Teologii w Krakowie. Data ta rozpoczyna 600-letnią działalność fakultetu. W akcie fundacyjnym Akademii z 26 lipca 1400 roku Wydział Teologiczny wymieniony został na pierwszym miejscu i odtąd przez wiele stuleci był najważniejszym w krakowskiej uczelni. Zgodnie z zamysłem królowej Jadwigi profesorowie Wydziału włączyli się w dzieło chrystianizacji Litwy. Dzięki ich wystąpieniom na soborach w Konstancji i Bazylei Wydział zdobył sławę i rozgłos nie tylko w Polsce, lecz także poza jej granicami. W okresie dawnej Rzeczypospolitej rektorzy krakowskiej uczelni wywodzili się przede wszystkim z grona teologów. Po przetrwaniu okresu rozbiorów i odzyskaniu przez naród niepodległości w 1918 roku Wydział krakowski – szczycący się wybitnymi profesorami i największą w Polsce liczbą studentów – był jednym z głównych ośrodków polskiej myśli teologicznej. Wychowankowie tego Wydziału znajdowali się wśród kadry naukowej niemal wszystkich polskich wydziałów teologicznych i wielu seminariów duchownych. W czasie II wojny światowej wielu profesorów Wydziału było więzionych przez hitlerowców w obozach koncentracyjnych. Mimo licznych represji i strat personalnych spowodowanych przez okupanta, prowadzono tajne nauczanie. W 1945 roku zespół pracowników naukowych Wydziału został poszerzony o profesorów ze wschodnich ziem polskich (Lwów). W 1954 roku jednostronną uchwałą Rady Ministrów usunięto Wydział Teologiczny z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Decyzja ta nie przerwała jednak jego faktycznej i kanonicznej egzystencji.

W 1959 roku Stolica Apostolska wydała dekret stwierdzający, że „Wydział Teologiczny zgodnie z jego ustanowieniem i charakterem trwa pod kierownictwem jednej władzy kościelnej i na przyszłość ma się kształtować wedle praw ustanowionych przez Stolicę Apostolską”. Dzięki staraniom kardynała Karola Wojtyły Wydziałowi został przyznany w 1974 roku zaszczytny tytuł Papieski.

Przełomowym wydarzeniem w dziejach Wydziału Teologicznego w Krakowie było wydanie przez Ojca Świętego Jana Pawła II 8 grudnia 1981 roku motu proprio Beata Hedvigis, na mocy którego ustanowiona została Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie, składająca się z trzech wydziałów: teologii, filozofii i historii Kościoła.

W dniu 19 czerwca 2009 roku Kongregacja Wychowania Katolickiego wydała dekret, w którym wyraziła decyzję papieża Benedykta XVI o przekształceniu Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie w Uniwersytet Papieski Jana Pawła II, który jest pierwszym w Polsce uniwersytetem o tej randze. Zmiana nazwy oficjalnie nastąpiła 6 stycznia 2010, kiedy to weszła w życie ustawa podpisana 16 grudnia 2009 przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego o nadaniu nowej nazwy.

Obecnie UPJPII liczy 3643 studentów i 356 pracowników (w tym 242 naukowo-dydaktycznych). Wielkim Kanclerzem uczelni jest kard. Stanisław Dziwisz, rektorem od 1 września 2010 roku jest ks. prof. dr hab. Władysław Zuziak.

Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie jest uczelnią kościelną finansowaną na zasadach uczelni publicznych.

Wydziały i kierunki kształcenia[edytuj | edytuj kod]

Obecnie uczelnia daje możliwość podjęcia studiów na następujących kierunkach prowadzonych na kilku wydziałach i jednym wydziale zamiejscowym w Tarnowie.

Dodatkowo Uczelnia prowadzi również studia podyplomowe:

Na Uczelni działa również:

Wykłady otwarte:

Warsztaty:

Szkolenia:

Rektorzy PAT[edytuj | edytuj kod]

Rektorzy UPJPII[edytuj | edytuj kod]

Doktoraty honoris causa[edytuj | edytuj kod]

  • 8 czerwca 2012 - kard. Tarcisio Bertone - Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej oraz Kamerling Świętego Kościoła Rzymskiego[3]
  • 7 listopada 2012 - ks. prof. Wendelin Knoch - emerytowany profesor teologii Uniwersytetu Ruhry w Bochum[4]
  • 11 czerwca 2013 - ks. dr Hieronim Fokciński SI - wieloletni dyrektor Papieskiego Instytutu Studiów Kościelnych w Rzymie, relator Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych
  • 11 czerwca 2013 - ks. prof. dr hab. Stanisław Czerwik – profesor nauk teologicznych, prałat Jego Świątobliwości, infułat, kanonik senior Kapituły Katedralnej w Kielcach
  • 10 października 2013 - prof. Lorenzo Ornaghi - politolog i dziennikarz, wieloletni rektor Katolickiego Uniwersytetu Sacro Cuore w Mediolanie i były minister kultury i dziedzictwa narodowego Republiki Włoskiej

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]