Uprowadzenie z seraju (KV 384)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Uprowadzenie z Seraju (Die Entführung aus dem Serail, KV 384), opera komiczna Wolfganga Amadeusza Mozarta z librettem autorstwa Gottlieba Stephanie napisanym na podstawie tekstu Christopha Friedricha Bretznera.

Spis treści

Osoby [edytuj]

  • Selim Basza - rola mówiona
  • Konstancja - sopran/sopran koloraturowy
  • Blonda, pokojowa Konstancji - sopran
  • Belmonte - tenor
  • Pedrillo, sługa Belmonta - tenor
  • Osmin, zarządca domu Selim Baszy - bas
  • naczelnik straży - rola mówiona
  • wioślarz - rola mówiona
  • chór niewolników, straż

Treść [edytuj]

Miejscem akcji jest Pałac tureckiego baszy. Opera opowiada historię odbicia Konstancji i Blondy, które zostały porwane przez piratów i sprzedane Selim Baszy.

Historia utworu [edytuj]

Utwór jest Wodewilem - (Singspiel) powstał na przełomie lat 1781 i 1782, po przeprowadzce Mozarta do Wiednia, opera była prezentem ślubnym dla dopiero co poślubionej Konstancji Weber. Premiera, która miała miejsce 16 lipca 1782, okazała się wielkim sukcesem. A rok później opera pojawia się na deskach Teatru Narodowego w Warszawie pod tytułem Porwanie z Seraju. Jest to pierwsza opera w języku niemieckim, która zyskała taką popularność. Cesarz Józef II nazwał ją pierwszą operą narodową.

Turecka stylizacja opery została uzyskana dzięki zastosowaniu bębnów, dzwonków i trójkątów. Inspiracją do podjęcia się pracy nad utworem była panująca wówczas w Wiedniu moda na orientalizm. Mozart często odwiedzał stragany sprzedawców tureckich handlujących m.in. bakaliami, jedwabiem i innymi towarami orientalnymi, co pobudzało wyobraźnię i przysparzało nowych doznań estetycznych. Również dzięki temu stworzył ciekawą, barwną i wzbogaconą o "efekty fajerwerku" oprawę muzyczną. Nie brakuje tam też momentów dramatyzmu, napięcia, niepokoju aby po tym zakończyć całość wzajemnym przebaczeniem i pojednaniem. Opera trafiła w gusty wiedeńczyków, a popularne melodie były przerobione dla potrzeb słuchania w kameralnym towarzystwie. Uprowadzenie z Seraju było najczęściej wystawianą operą za życia kompozytora spośród wszystkich oper Mozarta, po niej plasuje się Idomeneusz, król Krety (KV 366).

Linki zewnętrzne [edytuj]

Bibliografia [edytuj]

  • Stromenger Karol: Iskier przewodnik operowy, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Iskry, 1976