Uprowadzenie z seraju (KV 384)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Uprowadzenie z Seraju (Die Entführung aus dem Serail, KV 384), opera singspiel Wolfganga Amadeusza Mozarta z librettem autorstwa Gottlieba Stephanie napisanym na podstawie tekstu Christopha Friedricha Bretznera.

Osoby[edytuj | edytuj kod]

  • Selim Basza - rola mówiona
  • Konstancja - sopran/sopran koloraturowy
  • Blonda, pokojowa Konstancji - sopran
  • Belmonte - tenor
  • Pedrillo, sługa Belmonta - tenor
  • Osmin, zarządca domu Selim Baszy - bas
  • naczelnik straży - rola mówiona
  • wioślarz - rola mówiona
  • chór niewolników, straż

Treść[edytuj | edytuj kod]

Miejscem akcji jest Pałac tureckiego baszy. Opera opowiada historię odbicia Konstancji i Blondy, które zostały porwane przez piratów i sprzedane Selim Baszy.

Historia utworu[edytuj | edytuj kod]

Utwór jest wodewilem (singspiel). Powstał na przełomie lat 1781 i 1782, po przeprowadzce Mozarta do Wiednia. Opera była prezentem ślubnym dla dopiero co poślubionej Konstancji Weber. Premiera, która miała miejsce 16 lipca 1782, okazała się wielkim sukcesem. Rok później opera pojawia się na deskach Teatru Narodowego w Warszawie pod tytułem Porwanie z Seraju. Jest to pierwsza opera w języku niemieckim, która zyskała taką popularność. Cesarz Józef II nazwał ją pierwszą operą narodową.

Turecka stylizacja opery została uzyskana dzięki zastosowaniu bębnów, dzwonków i trójkątów. Inspiracją do podjęcia się pracy nad utworem była panująca wówczas w Wiedniu moda na orientalizm. Mozart często odwiedzał stragany sprzedawców tureckich handlujących m.in. bakaliami, jedwabiem i innymi towarami orientalnymi, co pobudzało wyobraźnię i przysparzało nowych doznań estetycznych. Również dzięki temu stworzył ciekawą, barwną i wzbogaconą o "efekty fajerwerku" oprawę muzyczną. Nie brakuje tam też momentów dramatyzmu, napięcia, niepokoju aby po tym zakończyć całość wzajemnym przebaczeniem i pojednaniem. Opera trafiła w gusty wiedeńczyków, a popularne melodie były przerobione dla potrzeb słuchania w kameralnym towarzystwie. Uprowadzenie z Seraju było najczęściej wystawianą operą za życia kompozytora spośród wszystkich oper Mozarta, po niej plasuje się Idomeneusz, król Krety (KV 366).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stromenger Karol: Iskier przewodnik operowy, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Iskry, 1976