Urho Kaleva Kekkonen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Urho Kaleva Kekkonen
Uudenvuodenpuhe 1959.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 września 1900
Pielavesi
Data i miejsce śmierci 31 sierpnia 1986
Helsinki
Premier Republiki Finlandii
Przynależność polityczna Partia Centrum
Okres urzędowania od 17 marca 1950
do 17 listopada 1953
Poprzednik Karl-August Fagerholm
Następca Sakari Tuomioja
Premier Republiki Finlandii
Przynależność polityczna Partia Centrum
Okres urzędowania od 20 października 1954
do 3 marca 1956
Poprzednik Ralf Törngren
Następca Karl-August Fagerholm
Prezydent Republiki Finlandii
Okres urzędowania od 1 marca 1956
do 27 stycznia 1982
Poprzednik Juho Paasikivi
Następca Mauno Koivisto
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Białej Róży (Finlandia) Krzyż Wielki Orderu Lwa Finlandii Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Królewski Order Serafinów (Szwecja) Order Słonia (Dania) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielką Kollaną (1951-2001) Medal 2500-lecia Imperium Perskiego
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Urho Kaleva Kekkonen (ur. 3 września 1900, zm. 31 sierpnia 1986) – fiński polityk, premier w latach 1950-1953 i 1954-1956 oraz prezydent Finlandii w latach 1956-1981.

W młodości uprawiał lekkoatletykę – był czterokrotnym medalistą mistrzostw kraju w skoku wzwyż (rekord życiowy – 1,85, ustanowiony w 1924): złoto w 1924 oraz trzy brązy (1923, 1927 i 1928); w 1924 został wicemistrzem kraju w biegu na 100 metrów (ze swoim najlepszym wynikiem w karierze –11,0). Startował także w innych konkurencjach lekkoatletycznych, m.in. w trójskoku (rekord życiowy 14,06 z 1927).

Był prezesem Suomen Urheiluliitto (fiński związek lekkoatletyczny)[1], a w latach 1937–1946 przewodził Fińskiemu Komitetowi Olimpijskiemu[2].

Przed II wojną światową był posłem do parlamentu i członkiem rządu. W latach 1950–1953 i 1954–1956 pełnił funkcję premiera Finlandii, a następnie w latach 1956–1981 prezydenta. Prowadził politykę przyjaźni z ZSRR, jeden z autorów polityki "finlandyzacji", tj. utrzymywania równowagi pomiędzy interesami potężnego sąsiada - ZSRR - a związkami ze Skandynawią i całą Europą Zachodnią. Znany jako twórca idei strefy bezatomowej w Skandynawii (plan Kekkonena).

Uniwersytet Warszawski 4 marca 1964 roku przyznał mu tytuł doktora honoris causa[3].

Został odznaczony m.in. norweskim Krzyżem Wielkim Orderu św. Olafa oraz radzieckim Orderem Lenina i Orderem Przyjaźni Narodów.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Wizerunek Kekkonena był na fińskich banknotach 500 markowych[4], wydawanych w latach 1975-1987 (wycofanych z obiegu w 1994). Był to jeden z nielicznych w Europie przypadków uhonorowania na banknocie żyjącego przywódcy państwa.

Stefan Widomski pracował dlań jako tłumacz[5].

Przypisy

  1. SUL 100 vuotta - Urho Kekkonen (fiń.). sul.fi. [dostęp 2013-04-18].
  2. SUOMEN OLYMPIAKOMITEAN PUHEENJOHTAJAT (fiń.). noc.fi. [dostęp 2013-04-18].
  3. Doktoraty HC. uw.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].
  4. Fiński banknot 500 markowy z wizerunkiem Urho Kekkonena
  5. Piotr Gołuchowski, Marcin Kowalski: Nokiaman. Tylko głupi umiera bogaty (pol.). gazeta.pl, 2012-04-10. [dostęp 2012-04-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]