Tarja Halonen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tarja Kaarina Halonen
Tarja Halonen in 2007.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1943
Helsinki
11. Prezydent Republiki Finlandii
Przynależność polityczna Socjaldemokratyczna Partia Finlandii
Okres urzędowania od 1 marca 2000
do 1 marca 2012
Poprzednik Martti Ahtisaari
Następca Sauli Niinistö
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Białej Róży (Finlandia) Krzyż Wielki Orderu Lwa Finlandii Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja) Order Słonia (Dania) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki z Kollaną Orderu Sokoła Islandzkiego (Islandia) Order Złotego Orła (Kazachstan) Wielki Krzyż Orderu Witolda Wielkiego (Litwa) Komandor Krzyża Wielkiego Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa) Krzyż Wielki specjalnego Wykonania Orderu Zasługi RFN Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Order Orła Białego Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Królewski Order Serafinów (Szwecja) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielką Kollaną Medal Puszkina (Rosja)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Tarja Kaarina Halonen (wym. [tɑrjɑ kɑːrinɑ hɑlonen] i; ur. 24 grudnia 1943 w Helsinkach) – fińska polityk, prawniczka, prezydent Finlandii w latach 2000-2012, była przewodnicząca fińskiego stowarzyszenia gejów i lesbijek SETA.

Jest absolwentką Uniwersytetu Helsińskiego (1968). Od 1971 jest aktywną członkinią Socjaldemokratycznej Partii Finlandii. Od 1979 do 2000 była deputowaną do fińskiego parlamentu. Pełniła wiele funkcji[1]:

  • Radna Rady Miejskiej Helsinek 1977-1996
  • Posłanka Parlamentu Fińskiego 1979-2000
  • Minister spraw społecznych i zdrowia 1987-1990
  • Minister ds. współpracy pomiędzy państwami nordyckimi 1989-1991
  • Minister sprawiedliwości 1990-1991
  • Minister spraw zagranicznych 1995-2000

Od 1 marca 2000 jako pierwsza kobieta pełniła funkcję prezydenta Finlandii, w styczniu 2006 została wybrana na drugą kadencję[2] i 1 marca 2006 została ponownie zaprzysiężona na prezydenta, jej kadencja dobiegła końca 1 marca 2012. Na stanowisku prezydenta zastąpił ją Sauli Niinistö[3][4][5].

W sierpniu 2000 poślubiła fińskiego polityka Penttiego Arajärvi[6]. Z poprzedniego związku ma jedną córkę Anne (ur. 1978)[1][7].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Tarja Halonen (fiń.). eduskunta.fi. [dostęp 2014-12-20].
  2. Halonen jatkaa presidenttinä (fiń.). mtv.fi, 2006-01-30. [dostęp 2014-12-20].
  3. Tasavallan presidentti Sauli Niinistö astui virkaansa (fiń.). tpk.fi, 2012-03-01. [dostęp 2014-12-20].
  4. Sauli Niinistö ja Jenni Haukio uuteen kotiin! (fiń.). iltasanomat.fi, 2012-03-01. [dostęp 2014-12-20].
  5. В Финляндии - новый президент, Саули Ниинистё вступил в должность (ros.). yle.fi, 2012-03-01. [dostęp 2014-12-20].
  6. Halonen ja Arajärvi naimisiin (fiń.). mtv.fi, 2000-08-27. [dostęp 2014-12-20].
  7. Kyösti Hagert: Tarja Halonen: Joulua juhlitaan ilman stressiä ja aikatauluja (fiń.). iltasanomat.fi, 2012-12-24. [dostęp 2014-12-20].
  8. Odluka o odlikovanju Njezine Ekscelencije Tarje Halonen Veleredom kralja Tomislava s lentom i Velikom Danicom (chorw.). narodne-novine.nn.hr. [dostęp 2014-12-20].
  9. Jørgen Pedersen: Tilføjelser og rettelser til bogen: Riddere af Elefantordenen 1559-2009 (duń.). omsd.dk, 2012-08-23. [dostęp 2014-12-20].
  10. BOE 027 de 01/02/1999 sec. 3, decreto 2506 (176/1999), de 29 de enero (hiszp.). boe.es, 1999. [dostęp 2014-12-20].
  11. Fálkaorðan 2000 (isl.). forseti.is. [dostęp 2014-12-20].
  12. Jauni Triju Zvaigžņu ordeņa saņēmēji (łot.). diena.lv, 2001-04-27. [dostęp 2014-12-20].
  13. M.P. z 2001 r. Nr 20, poz. 321
  14. Rad Bieleho dvojkríža, I. trieda (słow.). prezident.sk, 2005. [dostęp 2014-12-20].
  15. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it. [dostęp 2014-12-20].
  16. Ernur Akanbaj: Елбасы Финляндияның жоғары ордендерімен марапатталды (kaz.). ontustik.gov.kz, 2009-03-25. [dostęp 2014-12-20].
  17. УКАЗ Президента РФ от 29.11.2007 N 1599 (ros.). kremlin.ru. [dostęp 2014-12-20].


Poprzednik
Paavo Rantanen
Minister spraw zagranicznych
Finlandii, 1995-2000
Następca
Erkki Tuomioja