Winobluszcz pięciolistkowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Winobluszcz pięciolistkowy | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | winoroślowce |
| Rodzina | winoroślowate |
| Rodzaj | winobluszcz |
| Nazwa systematyczna | |
| Parthenocissus quinquefolia (L.) Planch. Monogr. Phan. 5: 448 1887[2] |
|
| Synonimy | |
|
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Winobluszcz pięciolistkowy (Parthenocissus quinquefolia), zwany też dzikim winem – gatunek silnie rosnącego pnącza ozdobnego z rodziny winoroślowatych. W stanie naturalnym występuje w Ameryce Północnej od Gwatemali na południu, poprzez Meksyk i Stany Zjednoczone po prowincje Ontario i Quebec w Kanadzie. Poza tym jest szeroko rozpowszechniony w uprawie i w wielu miejscach naturalizowany[3].
Morfologia [edytuj]
-
Jesienne zabarwienie liści
-
Kwiat
-
Owoce
- Pokrój
- Wysokie pnącze samoczepne o młodych pędach zaczerwienionych. Z węzłów wyrastają wąsy z 5 do 8 rozgałęzieniami zakończonymi przylgami.
- Liście
- Pięciolistkowe, zielone, od spodu szarozielone, jesienią zabarwiają się na czerwono. Poszczególne listki osiągają do 10 cm długości, są ząbkowane na brzegu i zwykle nagie.
- Kwiaty
- Drobne i niepozorne.
- Owoce
- Granatowe jagody o średnicy ok. 6 mm[4].
Zastosowanie [edytuj]
- Roślina uprawna
- Ma niewielkie wymagania glebowe. Jest odporna na zanieczyszczenia[4].
Przypisy [edytuj]
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2012-02-01].
- ↑ 2,0 2,1 Parthenocissus quinquefolia (ang.). W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2012-02-01].
- ↑ Parthenocissus quinquefolia (L.) Planch. (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2012-02-21].
- ↑ 4,0 4,1 Włodzimierz Seneta: Dendrologia. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Naukowe PWN, 1991, s. 198. ISBN 83-01-07011-0.
