XI Sonata fortepianowa Beethovena

Początek Sonaty op. 22

Sonata fortepianowa nr 11 B-dur op. 22 Ludwiga van Beethovena powstała w roku 1800 i zadedykowana została Johannowi Georgowi von Braun-Camus.

Muzykolog Donald Francis Tovey nazwał dzieło koronnym osiągnięciem i kulminacją wczesnych "wielkich" sonat fortepianowych Beethovena^{[potrzebne źródło]} (epitet "wielka" (grande) pochodzi od samego kompozytora, który stosował go do sonat zbudowanych nie z trzech, lecz z czterech części).

W sonatach napisanych po Sonacie B-dur op. 22 Beethoven będzie coraz chętniej eksperymentował z formą.

Części utworu

Sonata składa się z czterech części:

1. Allegro con brio
2. Adagio con molt' espressione
3. Menuetto
4. Rondo. Allegretto

Przeciętne wykonanie utworu trwa ok. 23 minut.