II Sonata fortepianowa Beethovena

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Początek Sonaty op. 2 nr 2

Sonata fortepianowa nr 2 A-dur op. 2 nr 2 Ludwiga van Beethovena to druga z trzech sonat op. 2, zadedykowanych Josephowi Haydnowi. Powstała w roku 1796, we wczesnym okresie twórczości kompozytora.

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Części utworu [edytuj]

Pozostałe sonaty z op. 2:

p • d • e

Sonaty fortepianowe	I: f-moll (op. 2 nr 1) • II: A-dur (op. 2 nr 2) • III: C-dur (op. 2 nr 3) • IV: Es-dur (op. 7) • V: c-moll (op. 10 nr 1) • VI: F-dur (op. 10 nr 2) • VII: D-dur (op. 10 nr 3) • VIII: c-moll "Patetyczna" (op. 13) • IX: E-dur (op. 14 nr 1) • X: G-dur (op. 14 nr 2) • XI: B-dur (op. 22) • XII: As-dur (op. 26) • XIII: Es-dur (op. 27 nr 1) • XIV: cis-moll "Księżycowa" (op. 27 nr 2) • XV: D-dur "Pastoralna" (op. 28) • XVI: G-dur (op. 31 nr 1) • XVII: d-moll (op. 31 nr 2) • XVIII: Es-dur (op. 31 nr 3) • XIX: g-moll (op. 49 nr 1) • XX: G-dur (op. 49 nr 2) • XXI: C-dur "Waldsteinowska" (op. 53) • XXII: F-dur (op. 54) • XXIII: f-moll "Appassionata" (op. 57) • XXIV: Fis-dur (op. 78) • XXV: G-dur (op. 79) • XXVX: Es-dur (op. 81a) • XXVXI: e-moll (op. 90) • XXVIII: A-dur (op. 101) • XXIX: B-dur (op. 106) • XXX: E-dur (op. 109) • XXXI: As-dur (op. 110) • XXXII: c-moll (op. 111)

Sonaty na skrzypce i fortepian	I: D-dur (op. 12 nr 1) • II: A-dur (op. 12 nr 2) • III: Es-dur (op. 12 nr 3) • IV: a-moll (op. 23) • V: F-dur "Wiosenna" (op. 24) • VI: A-dur (op. 30 nr 1) • VII: c-moll (op. 30 nr 2) • VIII: G-dur (op. 30 nr 3) • IX: A-dur "Kreutzerowska" (op. 47) X: G-dur (op. 96)

Sonaty wiolonczelowe	I: F-dur (op. 5) • II: g-moll (op. 5) • III: A-dur (op. 69) • IV: C-dur (op. 102 nr 1) • V: D-dur (op. 102 nr 2)

Inne sonaty	Sonata na róg F-dur (op. 17)

[[[koncert (forma muzyczna)|Koncerty]]

Koncerty fortepianowe	I: C-dur op. 15 • II: B-dur op. 19 • III: c-moll op. 37 • IV: G-dur op. 58 • V: E-dur"Cesarski" op. 73

Koncerty skrzypcowe	Koncert skrzypcowy D-dur (op. 61)

Inne koncerty	Koncert potrójny C-dur (op. 56)

Kwintety smyczkowe

Kwartety smyczkowe

Wczesne kwartety	I: F-dur (op. 18 nr 1) • II: G-dur (op. 18 nr 2) • III: D-dur (op. 18 nr 3) • IV: c-moll (op. 18 nr 4) • V: A-dur (op. 18 nr 5) • VI: B-dur (op. 18 nr 6)

Kwartety Razumowskie	VII: F-dur (op. 59 nr 1) • VIII: e-moll (op. 59 nr 2) • IX: C-dur (op. 59 nr 3)

Pośrednie kwartety	X: Es-dur (op. 74) • XI: f-moll (op. 95)

Póżniejsze kwartety (Kwartety Golicynowskie)	XII: Es-dur (op. 127) • XIII: B-dur (op. 130) • XIV: cis-moll (op. 131) • XV: a-moll (op. 132) • Wielka Fuga B-dur (op. 133) • XVI: F-dur (op. 135)